Grond bezitten waar komt het vandaan?

[Marrons]

Ik vraag me af, we betalen zoveel duizenden euros om een stukje grond te bezitten om er een huis op te zetten.

We kopen het van een eigenaar, die het op zijn beurt misschien heeft geerfd of zelf heeft gekocht.

Maar zouden we teruggaan in de tijd, wie de grond als eerste heeft opgeeist. Hoever zouden we teruggaan? Tot in de Middeleeuwen? Hoe komt zoiets tot stand? Via oorlog, vechten om een stukje grond?

[Klintersaas]

Je kan spitten zo ver je wilt. Feit is inderdaad dat grondgebied d.m.v. oorlog, kolonisatie, koop of huwelijkspolitiek van de ene eigenaar op de andere overgaat.

Vooraleer de economie gebaseerd was op geld, was de landbouwopbrengst de enige bron van rijkdom en was landbouwgrond dus het enige (en belangrijkste) productiemiddel. Vandaar de grote waarde van (landbouw)grond in de middeleeuwen, maar ook ver daarvoor (denk maar aan de Romeinse grootgrondbezitters).

[D.Brok]

Je kan idd zoeken tot ver voorbij de middeleeuwen en je zult nooit het antwoord vinden op de vraag wie het het eerst heeft opge-eist. De Romeinen kenden al grondbezitters en na de val van het Rijk kreeg je in europa de opmars van de Adel-stand. Hertogen en Graven kregen allemaal een stuk grond aangewezen door een Koning of Keizer waarover zij de zeggenschap kregen. Door huwelijken en oorlogen werd een gebied uitgebreid of overgenomen.

Ook kon het gebeuren dat een belangrijke familie uit een regio in de adelstand werd verheven en zo de macht kreeg op een stuk land.

In dit zogenaamde feodale systeem verdeelden de hertogen/graven hun gebied weer in kleinere delen, de heerlijkheden, waar een leenheer zeggenschap namens de hertog/graaf uitoefende.

De meerderheid (ofwel de boeren) bezaten geen eigen grond, maar konden dit huren, ookwel pachten genoemd, van de leenheer.

Eigen grond bezitten (zoals nu je eigen huis) is pas veel later gekomen en nog steeds zijn er stukken grond in bezit van adelijke families, zelfs in de grote steden. Dit kan je o.a zien aan het feit dat sommige huizen op grond staan waarover nog erfpacht moet worden betaald.

Kortom het begrip grond-bezit is al eeuwen oud en is door de jaren heen ontwikkeld en ontstaan. Het continent waarbij je wel duidelijk kan zien wie het heeft opge-eist is Amerika. Daar werd de grond "gekocht" van de indianen door de Europeanen en met hen kwam het eerste grondbezit in Amerika. Naast kopen werd er door bv een koning ook wel eens een stuk grond aan een belangrijk man gegeven als betaling (Denk maar aan Pennsylvania dat begon als prive-eigendom van Wiliam Penn, geschonken door de Engelse koning)

[qrnlk]

In de praktijk ging het eigenlijk heel eenvoudig: Iemand vind een stuk grond dat niemand gebruikt en zet er een hek omheen, bouwt er een huisje op en gaat er iets op verbouwen of bouwt er een werkplaats... met andere woorden: Hij gaat er gebruik van maken. Op dat moment is hij de eigenaar van de grond, de grond is zijn bezit.

Als er nu iemand komt die onze eigenaar van zijn grond verjaagt dan wordt het grond van hem gestolen. Hij is nog steeds de eigenaar, maar de grond is het bezit van iemand anders. Nu kan de eigenaar vervolgend de rover weer verjagen zodat hij de grond weer in bezit kan nemen. Als de eigenaar hier echter te lang mee wacht dan wordt naar verloop van tijd de bezitter de eigenaar.

In het algemeen geldt dus de regel: Wie het gebruikt is de eigenaar, gebruik maak het bezit. Als niemand het exclusief in gebruik heeft dan is het van niemand; Het is dan geen eens bezit. Het wordt bezit zodra iemand het exclusief in gebruik neemt en de eigenaar van het bezit wordt.

Merk op dat het hierbij de rol van een overheid volledig bepaald bepaald wordt door diens monopolie op geweld. In het geval van onteigening heeft de overheid de rol van een rover. In het geval van een rechtszaak kan de rechter toewijzen dat de overheid de ene partij moet ondersteunen bij het verjagen van een rover. Voor deze bescherming vraagt de overheid vervolgens beschermingsgeld ook wel eens belastingen genoemd.

[Hari]

Wat hier de laatste tijd gebeurt (hier is Curacao, sommigen denken nu: heb je hem weer) is: mensen die al een stuk grond al jaren hebben, worden letterlijk verwijderd, niet uitgekocht dus. Het stuk terrein is dan nu ineens wel van iemand omdat hij een papiertje heeft gekocht waarop staat dat die gron nu van hun is. De vorige éigenaren' hadden dat papiertje niet maar hadden het stuk terrein gewoon van hun ouders 'gekregen'.

Andere kant van het verhaal: waarom hebben die mensen gratis recht op dat stuk terrein, terwijl anderen er grof voor moeten betalen?

DE regering zegt ook gewoon: wij geven gebruikerrechten uit, het blijft ons bezit en het is dus ook ons bezit. Mijn conclusie is uiteindelijk dat in het verleden de persoon met de grootste spierballen (en/of geld) grond kon opeisen en dat gebeurt nu nog steeds maar dan met een wit boordje...

[prospector]

In vele dorpen in de Noorderkempen vind je vaak nieuwgebouwde hoevestijlen en gerestaureerde oude hoeven en huisjes met de ramen, deuren en luiken in rood en groen, of geel en blauw... Dit kleurgebruik stamt nog uit de middeleeuwen, toen de kasteelheer de eigenaar was van zowat alle huizen in de omgeving en de pachters verplicht waren om de kleuren uit het wapen van de eigenaar te gebruiken, om het 'territorium' van de plaatselijke kasteelheer af te bakenen. Hoe de kasteelheren aan deze gronden kwamen, dat wordt mooi uitgelegd op wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Leenheer.

Na de afschaffing van de slavernij en de kerstening van de Noorderkempen, de doop van Clovis, de ijzeren arm van Karel de Grote, de missionarissen als Willibrordus en andere 'heiligen', kwamen hier kleine gemeenschappen (vrijheden) met een kerk in het midden en kleine percelen 'vroenten' (= akkers en tuinen), die al snel onderling werden verhandeld. Maar buiten die kleine dorpskern was een grote braakliggende 'heide', eigendom van ofwel de plaatselijke kasteelheer of van de rijke abdijen. Deze kloostergemeenschappen waren rijk omdat elke adellijke familie moreel verplicht was één of liever nog meer kinderen te leveren als kloosterling. Deze kloosterlingen erfden een stuk van de rijkdom van hun adellijke ouders en schonken deze na hun dood aan de congregatie. Zo zegt de legende dat de kloosterlingen van de abdij van Hemiksem over hun eigen gronden konden wandelen van Hemiksem tot aan de Duitse grens en wellicht nog verder.

De rijkdom van de kasteelheren en de kloosters kalfde langzaam af en zo werden alle gronden stukje bij beetje 'verkaveld'. In mijn gemeente is de plaatselijke kasteelheer nu nog altijd bezig om de (laatste) landerijen te verkopen...

[de grijze muis]

Wat hier de laatste tijd gebeurt (hier is Curacao, sommigen denken nu: heb je hem weer) is: mensen die al een stuk grond al jaren hebben, worden letterlijk verwijderd, niet uitgekocht dus. Het stuk terrein is dan nu ineens wel van iemand omdat hij een papiertje heeft gekocht waarop staat dat die gron nu van hun is. De vorige éigenaren' hadden dat papiertje niet maar hadden het stuk terrein gewoon van hun ouders 'gekregen'.

Andere kant van het verhaal: waarom hebben die mensen gratis recht op dat stuk terrein, terwijl anderen er grof voor moeten betalen?

DE regering zegt ook gewoon: wij geven gebruikerrechten uit, het blijft ons bezit en het is dus ook ons bezit. Mijn conclusie is uiteindelijk dat in het verleden de persoon met de grootste spierballen (en/of geld) grond kon opeisen en dat gebeurt nu nog steeds maar dan met een wit boordje...

Groot gelijk heb jij Hari. Wat er momenteel op Curacao gebeurt zijn toestanden, die tevens een blamage voor Nederland zijn. Nederlandse parlementariers zitten lekker in het Avilahotel van alles en nog wat te genieten en de eerlijke mensen op Curacao kunnen stikken.

[E.Desart]

Mogelijk interessant en bijzonder is het ALLEMANSRECHT in de Scandinavische landen.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Allemansrecht

Ik ken de juiste geschiedenis niet, maar ik heb wel veel samengewerkt met Zweden in het hoge Noorden, die mij hier veel over vertelden, omdat dit een gebruik was dat ik niet kende.

Het allemansrecht zou een gewoonterecht zijn dat de rechten van eigendom beperkt, onder het moto: "grond behoort iedereen toe".

Dit heeft nu (verloop tijd) meer beperkte en duidelijker gestructureerde vormen aangenomen.

Een landeigenaar kan je in feite niet verbieden te genieten, en gebruik te maken van de natuur. De beleefdheidsregels vragen dat je dit vraagt of meldt, maar het gewoonterecht verbied de landeigenaar je de toegang tot zijn land te ontzeggen, zolang je een aantal regels respecteert.

Ook is het zo dat bijvoorbeeld landeigenaar eigendommen niet mogen afsluiten voor bijvoorbeeld rendieren (meestal eigendom van Finnen) en ander wild.

Ik kan mij de juiste regels niet allen herinneren, maar je vindt veel op het net onder "allemansrecht" zoals in praktijk toepasselijk voor toerisme. Sommige paginas spreken elkaar deels tegen.

Bijvoorbeeld, de toelating tot kamperen zou beperkt zijn tot één nacht (binnen bepaalde voorwaarden), ander spreken over verschillende nachten.

De oorspronkelijke idee echter is dat natuur niet exclusief aan individuen kan toebehoren, zonder beperkende rechten en plichten.

[Claudius]

Ik vraag me af, we betalen zoveel duizenden euros om een stukje grond te bezitten om er een huis op te zetten.

We kopen het van een eigenaar, die het op zijn beurt misschien heeft geerfd of zelf heeft gekocht.

Maar zouden we teruggaan in de tijd, wie de grond als eerste heeft opgeeist. Hoever zouden we teruggaan? Tot in de Middeleeuwen? Hoe komt zoiets tot stand? Via oorlog, vechten om een stukje grond?

Zonder nou de saaie pief uit te willen hangen, noch een dooddoener wil inbrengen. Ik denk dat we terug moeten naar de Neolithische Revolutie. Op het moment dat mensen sedentair worden, ontstaat bezit, vaak en veelal gekoppeld aan grond.

[Bartjes]

Zonder nou de saaie pief uit te willen hangen, noch een dooddoener wil inbrengen. Ik denk dat we terug moeten naar de Neolithische Revolutie. Op het moment dat mensen sedentair worden, ontstaat bezit, vaak en veelal gekoppeld aan grond.

Het claimen van een stuk grond is waarschijnlijk veel ouder dan de mensheid, denk aan het verdedigen van een territorium in de dierenwereld.