In een ander forum lees ik onderstaande tekst, geschreven door 'Lumen':
Laat ik even heel duidelijk proberen te maken aan iedereen dat 'leven na de dood' een pijnlijk duidelijke contradictie inhoudt die door het wensdenken van de mens wordt genegeerd.
Geheugen en persoonlijkheid, die zaken die onze identiteit uitmaken, liggen besloten in de verbindingen tussen hersencellen.
Eens dat die beginnen te sterven, verdwijnt dat wat maakt wie we zijn - onherroepelijk.
Het is grote quatsch om aan te nemen dat op één of andere magische manier we na de dood verder zouden leven, jawel met behoud van onze herinneringen en persoonlijkheid. Maar toch valt de meerderheid van de mensheid voor dat waanidee, omdat het hoop biedt. En hoop hebben we nodig, dus we omarmen de ultieme hoop dat er na dit leven vol lijden, een beter leven begint. Ook al is het complete zever.
Deze vaststelling strookt volledig met recente ontdekkingen inzake aandoening gerelateerd met dementie.
Hiermede wordt m.i. de basis van elke godsdienst, godsdenken, weggenomen.
Puzzels