Puzzels
christelijke god= Enki(ea)
mogelijk de rebel, lucifer.
(?)
Islamitische god= Enlil(el)
(babylonische stroming dmv ismael)
Joodse god= Ninurtu
(judea stroming dmv Isak)
Vooraf: Dit staat in Geschiedkunde aangezien ik niet gelovig ben en de hedendaagse goden vertaal, naar wezens van vlees en bloed.
Zoals de Egyptische pharao's werden verafgood, geloof ik dat deze technologisch superieure wezens in het oude sumer verafgood werden, en dit de basis is voor religie zoals we het kennen.
Ik neem het oude testament dan ook zeer letterlijk, en dan wel omdat je altijd zal moeten denken in de perceptie van de bevolking toen, en niet vanuit de perceptie naar wat er staat van nu.
Daarnaast is het natuurlijk een 'testament' en een testament schrijf je niet vol raadsels en dubbelzinnigheden maar om mensen dingen zo duidelijk mogelijk omschreven mede te delen.
Mijn tekst:Voor de Sumeriers waren de voornaamste bestanddelen van het heelal de hemel (an) en de aarde (ki), welke werd voorgesteld als een platte ronde schijf, omgeven door water en overkoepeld door het uitspansel waaronder zich de atmosfeer (lil) of geest bewoog. Zij meenden dat uit de oerzee eerst het geschapen heelal te voorschijn was gekomen, waarin zich de zon, maan, planeten en sterren gevormd hadden, die ieder hun door de goden aangegeven en waarneembare baan volgden. Zoals het in de hemel is, zo zij het ook op aarde. Daarna kwam het plantaardige, dierlijke en menselijke leven.
An(u), de god van de hemel was oorspronkelijk de opperste heerser van het pantheon en stelde vóór alles belang in de heerschappij, die gesymboliseerd werd door een gewijde gehoornde hoofddracht als teken van goddelijkheid. ZIjn voornaamste heiligdom ws in Uruk. Toen echter Uruk verslagen werd door de naburige stad Nippur, werden de god van de ie stad, Enlil of Ellil (heer van de atmosfeer/winden) en zijn tempel Ekur, de belangrijkste voorwerpen van verering. Enlil was de weldadige en patriarchale verwekker, aan wie de schepping werd toegeschreven van zon en maan, van de vegetatie en de gereedschappen die onontbeerlijk zijn voor de mens om de aarde te kunnen beheersen. Volgens sommige opvattingen wordt Enlil als d zoon van Anu beschouwd, hoewel hij volgens een andere traditie de nakomeling zou zijn van het eerste goddelijk echtpaar, Enki en Ninki (de heerser en heerseres van de aarde).
Hoewel Enlil verbonden was met Nippur, werd hij beschouwd als de oppergod van heel Sumerie, hij bezat de tafelen waardoor het lot van de gehele mensheid werd bepaald. Nippur bleef een heilige stad en een pelgrimsoord gedurdende de gehele Babylonische geschiedenis, hoewel de positie en de functie van Enlil omstrees 1500 vChr. in Babylonie grotnedeels werd overgenomen door de god Marduk, en in Assyrie door Ashur. Ninlil, de gemalin van Enlil, werd tegen die tijd vereenzelvigd met de grote Sumerische godin Innin, algemeen beschouwd als Inanna, ofwel 'Heerseres van de hemel', de Babylonische Ishtar.
De derde leider van het pantheon was Enki ('heer van de onderwereld'), ook bekend onder de naam Ea, de god van de oceaan. Hij regeerde de oerwateren en alle wijsheid werd aanhem toegeschreven. In tegenstelling tot de transcendente en aanmatigende Enlil was Ea zowel de mens als zijn medegoden gunstig gezind. Daar hij alle geheimen kende, was hij het die de mens onderrichtte ein alle bekaamheden die vereist zijn voor het leven en de vooruitgang. Hij was het ook die de goddelijke plannen bekendmaakte aan de mens, en dus wendden ze zich tot hem voor de opheldering van raadsels. Daarom was hij later ook de schutspatroon van duivelbanners en handwerkslieden. Het centrum van zijn eredienst was Eriudu aan de Perzische Golf. Toen zijn stad Babylon de zetel werd van een machtige dynastie die over het grootste deel van Mesopotamie heerste, was zijn zoon Marduk voorbestemd om de leider te worden van het gehele Babylonische pantheon. Bij deze gebeurtenis verwierf Marduks zoon, de god Nabu, schutspatroon van de 'wetenschap', en vooral van astronomie en de schrijfkunst, een nieuw aanzien, zowel in Babylon als in het nabije BOrsippa, zijn eigen tempelstad. De verheffing van Marduk was voor een deel het werk van de theloogische school die hymnen en gebeden maakte te zijner ere, en die een twaalfde en laatste hoofdstuk toevoegde aan het klassieke scheppingsepos waarin hij werd geëerd met de epitheta van de vijftig belangrijkste goden. Zo werd in een opsomming de god Adad 'Marduk van de regen' genoemd en de maaangod Sin 'Marduk die de nacht verlicht'. Door een proces van syncretisme en oecumensich fanatisme trachtte deze groep een soort monotheisme door te voeren. Men is daar nooit helemaal in geslaagd, want de lokale goden behielden de genegenheid van hun vereerders, hoewel Marduk werd aangeroepen als Bel (de heer), evenals zijn voorganger Enlil. Deze beweging droeg bij tot de vereenvoudingen van het pantheon.
De vierde scheppende godheid was Ninhursag of Ninmah (de verheven vrouw), oorspronkelijk "Moeder Aarde', in het Sumerisch denken verbonden met Enlil en Ea in de schepping van de mensheid.
Ik geloof dat Anu de naam van de oppergod was oftewel het hoofd aan de monarchie der goden.
Enki vond dat de goden de mens niet konden vermoorden.
(dus vertelde hij iemand een ark te bouwen)
Er was iig een tweedeling onder de goden, de ene helft vond de mens ondergeschikt en een werktuig, de andere helft vond de mens blijkbaar net zoveel waard, dat ze in leven gehouden moesten worden tegen de zondvloed in.
Ik durf zelfs verder te gaan te stellen dat de goden mischien wel hetzelfde doel voor ogen hadden als wij, het universum wilden ontdekken maar eerst robotten moesten creeeren het werk voor hun te doen, zoals wij nu in de wetenschap denken robots te maken het werk voor ons te doen, wat als die robots zouden rebeleren tegen ons, onze technologie zouden gaan begrijpen en een eigen ras zouden worden, hoe zouden onze leiders dan reageren.
Daarom denk ik dat Enki een rebel was, dat is mijn troef.
En dat verklaard waarom ik vermoed dat Enki lucifer was, de rebel/de gevallene perfecte zoon van de Elohim, en wie was Enki, een van de zonen van hij die over de wateren zweefde, en broer van enlil de god van de geboden, de wetten.
De goden wilden de mens afmaken omdat ze in tegenstelling tot hun doel (werken) de technologie der goden onder de knie kregen.
Daarbij staat er in het oude testament niet God, maar goden.
En goden 'zonen, en zonen der godenzonen en mensen.
Elohim is meervoud, Nephilim zijn zonen der goden, en zo ben ik reeds aangekomen bij de theorie dat de titanen mogelijk de zonen der nephilim en mensen waren.
Ik geloof dat deze 'gevallen engelen' niet meer waren dan rebellen in een monarchie der goden
(dit is allemaal terug te lezen in het oude testament)
Laat ik er even wat dieper op ingaan trouwens:
Enki, de rebelse god uit de sumerische geschiedenis was waarschijnlijk Lucifer.
Dat zou betekenen dat de christelijke god en lucifer 1 zijn.
Enlil is uitgegroeid tot Allah (el) door mohammed die hem verkoos als enige god boven alle andere stammengoden van die tijd.
De god die wetten schiep om de mensen te onderdrukken,
Enki redde de mens van de zondvloed.
En noemde zichzelf "ik ben"
ipv bij zn naam, en dit laat al zien dat hij een rebel was die niet bij naam genoemd wilde worden.
Net als lucifer de engel van licht
(satan is verzonnen door de kerk dus lucifer is 'in essentie' niet slecht, enkel rebel)
De oppergod Anu, weet ik niet nog zoveel over..
Wel dat de stam van Isak 'Ninurtu als god had, de jodengod later Yhwh(?) genoemd. en Ismael had 'Enlil (allah) als god, zo verspreide het naar Judea (isak) en Babylon (ismael)
De Sumerische goden.
AN = Hemel
KI = Aarde
Nuna= ?
Dus 'hemel (naar? reizen? ) aarde' An nuna Ki
EA, Enlil, Enki, Ninurti.. en vele anderen waren An nuna ki.
Ook wel Elohim genoemd
God'en, goden dus ja, niet god.
In het akkadisch zou er ook een soortgelijk woord zijn en wel Anunnaku, dit betekend weer iets anders maar afgaand op de vertaling van an en ki lijkt mij de eerdere betekenis vooral in context meer treffend.
http://en.wikipedia.org/wiki/Elohim
Gen. 6:2 the sons of Elohim saw the daughters of men that they were fair; and they took them for wives..., Ex. 4:16 and you [Moses] will be as Elohim to him [Aaron], Ex. 22:28 Thou shalt not curse Elohim, or curse a ruler of your people
Hun zonen heette: Nephilim
vertaald:
De zonen der goden
http://en.wikipedia.org/wiki/Nephilim
When man began to multiply on the face of the land and daughters were born to them, the sons of God saw that the daughters of man were attractive. And they took as their wives any they chose. Then the LORD said, "My Spirit shall not abide in man forever, for he is flesh: his days shall be 120 years." The Nephilim were on the earth in those days, and also afterward, when the sons of God came in to the daughters of man and they bore children to them. These were the mighty men who were of old, the men of renown.[2]
overige bron:
http://www.earth-history.com/Earth-09.htm
