Regor schreef: ↑zo 04 jan 2026, 22:13
@Bena,
Ok, ik las uw post.
Graag uw visie op:
"Men zou zich beginnen afvragen als het "geweten" al dan niet een remmende factor is in onze maatschappij !"
Ja, ik ontken sowieso het bestaan van geweten zoals mensen die invullen of zoals ze dat aan zichzelf toeschrijven.
Het is een gevoel, dat klopt, maar niet per se een nobel gevoel. Geweten is een kameleon. De mens is in staat de meest gruwelijke wandaden te begaan en zichzelf alsnog wijs te maken naar eer en geweten te hebben gehandeld, als de sociale situatie zodanig is dat dat gedrag als gerechtvaardigd wordt beschouwd.
WO 2 is daar een goed voorbeeld van. De aangeklaagde nazi's waren zich van geen kwaad bewust. Ook omgekeerd, de bombardementen op Dresden en een half miljoen burgerdoden in Japan, worden tot vandaag de dag als noodzakelijk en iets goeds beschouwd.
Een ander voorbeeld is het beroemde gevangenisexperiment in de jaren 70:
Ai: Het beroemdste gevangenisexperiment uit de jaren '70 is het Stanford Prison Experiment (SPE), uitgevoerd in 1971 door psycholoog Philip Zimbardo aan de Stanford University, waarbij studenten willekeurig als bewakers of gevangenen werden ingedeeld in een nagebouwde gevangenis; het liep uit de hand door het misbruik van macht door de 'bewakers' en werd voortijdig beëindigd, wat aantoonde hoe rollen en situaties de menselijke gedragingen dramatisch kunnen beïnvloeden.
Er is imo geen inherent vast geweten. Als morgen de samenleving besluit dat het oké is om kleine poedeltjes in de sloot te verdrinken zal bijna niemand daar gewetenswroeging van krijgen. De Inca's bonden kinderen van 10-15 jaar vast en offerden ze aan de goden.
Wel is het zo dat een persoon of een samenleving zichzelf wijs kan maken - en dat ook doet - moreel superieur te zijn en te handelen. Dat is nooit het geval, het maskeert uiteindelijk slechts de eigen misdaden en wandaden.
Terugkomend op je vraag of geweten een remmende factor is: nee, het is ook geen remmende factor. Het idee ervan, hoe men ertegen aan kijkt, of hoe men naar z'n eigen mate van geweten kijkt, is niet van belang voor menselijk gedrag.
Het bestaat in de praktijk als emotie, en onder meer op basis daarvan handelt de mens, maar als je de boel decomposeert blijft er enkel een mens over die handelt ten behoeve van eigen overleven en/of die van z'n groep - een belanghebbend mens dus.
Dat moet ook zo zijn, anders zou het universum niet bestaan. Stel je voor dat er krokodillen zouden zijn die écht naar eer en geweten zouden handelen. Die zouden denken: goh, wat zielig voor de kleine gazelle, laten we hem maar niet opeten.
Dat is het einde van de krokodil als soort, of hij zou niet eens bestaan hebben. En daarmee de mens niet.
Ook de mens zou niet hebben bestaan als ie daadwerkelijk naar het geromantiseerde idee van geweten zou handelen.
Dat sommigen tegenwoordig het gevoel hebben dat men moreel in verval aan het raken is, is puur omdat er momenteel cultuurpessimisme en cynisme heerst in het westen.
Maar er is feitelijk nooit moraal geweest, slechts de illusie van moraal.
Trump mag dan wel in de ogen van velen een moreel verloederde president zijn, hij handelt in de praktijk niet anders dan zijn voorgangers Obama, Clinton, Bush etc., die ook vele doden en oorlogen achter hun naam hebben staan.
Menselijke natuur > Ethisch besef/ideologie