Maar effen wat tweewaardige logica.
1. Ofwel geloven wij dat het leven "wel zin heeft", en blijven we maar verder "aanmodderen" tegen beter weten in.
2. Ofwel geloven wij "dat het leven geen zin heeft" en zouden wij (als consequent wezen !?) er moeten uitstappen.
Dat klopt inderdaad. Objectief gezien, buiten de subjectieve interpretatie van mensen over het leven, heeft het leven geen zin; er is zoals Hans het zegt slechts een 'zijn'. In dat besef al, zou de mens eigenlijk onmiddellijk zelfmoord moeten plegen. Maar dat is slechts een filosofische reden, en filosofie kan in de praktijk geen reden van suïcide zijn. Belangrijker is dat de strijd en lijdensweg van de mens niet minder zijn dan pakweg de eerste organismen die op aarde kwamen en tegen enorme natuurkrachten moesten vechten om te overleven. Alle toestanden en wetten van lagere levensvormen werken door naar de hogere.
Omdat de mens echter geen suïcide kan plegen - op een paar uitzonderingen na waarvan niemand precies weet hoe ze tegen hun eigen natuur hebben kunnen ingaan -, en omdat hij zichzelf voortdurend voor de gek houdt met de gedachte dat er ooit een verlossing van zijn lijden zal komen, is hij verplicht verder te leven - hij zit een soort van gevangen in het universele systeem.
Hij
moet ook gevangen zitten in dat systeem, de vrije keus om suïcide te plegen moet hem a priori 'ontnomen' zijn, biologisch gezien. Stel je voor dat mensen zomaar de vrije keus zouden hebben om er wel of niet te zijn. Het zou betekenen dat het systeem waarvan ze zelf onderdeel uitmaken niet had kunnen bestaan, er simpelweg niet was geweest. Omdat de mens voortkomt uit dezelfde krachten en elementen die het universum hebben gevormd, zoals de ingebakken neiging om zichzelf te preserveren, te groeien en te multipliceren.
Tldr: zelfmoord is de enige echte oplossing voor het probleem dat leven heet. Wij kunnen dit echter niet, en dus verzinnen we allerlei redenen om verder te leven. Dat is de pure, zuivere kern van zaken imo. Nu, dat staat uiteraard volledig in contrast met onze beleving van dingen en de zingevingen die we overal aan vast plakken. Persoonlijk heb ik de afgelopen weken weer een nieuwe reden gevonden om door te leven, en zo pruttel ik door. Achja, je went eraan...