Professor Simard heeft bijna 200 artikelen (mede) geschreven. Een groot deel daarvan is vrij toegankelijk, te beginnen met het betreffende
Nature artikel uit 1997. Daarin staat de aanpak netjes opgeschreven, en dus te beoordelen. Dat kan eenieder met een kritische blik doen, want Nature stelt zich tot doel belanghebbende wetenschappelijke doorbraken aan een breed wetenschappelijk publiek te presenteren, en de artikelen zijn daardoor een stuk toegankelijker dan gerelateerde exemplaren in vakspecifieke tijdschriften.
Ook zonder het zelf te beoordelen mag men er, gezien het hier om een Nature artikel van bijna 25 jaar oud gaat,v an uitgaan dat deze aanpak door een breed scala aan mensen is gelezen, beoordeeld en inmiddels ook nagewerkt. Terugtrekkingen komen af en toe voor, ook bij Nature, maar in heel 1997 is er precies 1 terugtrekking geweest uit dat tijdschrift, en die vond een paar maanden later al plaats. De kans dat serieuze fouten 25 jaar lang onopgemerkt zouden zijn gebleven is praktisch nul.
Het is ook niet zomaar een losse flodder, maar het betreft hier experimenten waarin reeds gevonden "in vitro" resultaten in het lab werden gevalideerd in de echte wereld: met deze aanpak werd aangetoond dat de uitwisseling van koolstof, stikstof en fosfor die in het lab is waargenomen ook tussen bomen in de natuur optreedt.
Het artikel uit 1997 artikel is ruim 600 keer geciteerd, door diverse andere onderzoekers die de gebruikte methodes in andere settings hebben toegepast, of die specifieke elementen uit het mechanisme hebben bestudeerd, zoals
deze,
deze en
deze.
Als het niet zo werken, waren ook al deze publicaties er niet geweest.
Dus, is een en ander voldoende wetenschappelijk onderbouwd? Absoluut. Is de toonzetting in het TED-praatje wetenschappelijk? Nee, absoluut niet, zie ook de opmerkingen van Xilvo. Maar dat is ook niet de bedoeling van TED-praatjes.