Nanopartikels & eliminatie door de nieren ?

[Gelukkoos]

Hebben nieren een aangeboren capaciteit om nanopartikels zoals asbest, microplastics,of fijn stof af te voeren via de urine ?

Fijn stof bijvoorbeeld is er al lang. Bijvoorbeeld in oude huizen of in grotten waar de oermens vuur maakte. En ook waren er miljoenen jaren geleden er meer vulkaanuitbarstingen en contact van mensenpopulaties met open vuren en bosbranden.

En wat voor nieren zouden Nomaden en Berbers hebben die steeds met woestijnstof in aanraking komen ?

En is deze eventuele nier-capaciteit gelimiteerd ten opzichte van een oorzakelijke pathologie ?

Ik bedoel dus nanopartikels in het bloed.

De afvoer via de stoelgang, neusdrainage, of via trilhaartjes in de luchtpijp is bekent.

Via de luchtpijp wordt het soms weer ingeslikt en kan een deel toch nog via de darmwand in het bloed komen.

[Student 63]

Met zuiver technische benadering en zonder op de hoogt te zijn van dit onderwerp zou ik volgende aannemen. Nanopartikels worden door de meeste filtersystemen niet uit een stromong gehaald. De filterporiėn zo fijn maken zou de doorstroming te fel hinderen. Ik denk dat dit ook met de nieren zo zal zijn maar... Tijdens het filterwerk zal er wel contact zijn met de zuren en zouten die de nieren opvangen. Deze grotere concentratie zal er vervolgens voor zorgen dat nanopartikels die kunnen oxyderen verder zullen afgebroken worden tot ze uiteindelijk oplossen. Microplastics? Daar vrees ik voor. Zelfs de zee kan deze niet oxyderen en/of verwerken door z'n beweging. Dus zeker niet alle stoffen zullen op deze wijze verwijderd worden. Mogelijk zijn er ook nog nanopartikels die zich binden aan bepaalde stoffen, en zo groot genoeg worden om ze alsnog uit te filteren.