cerebellaire aantasting: symptomen

[Roosvd]

zijn apraxie (onmogelijkheid om complexe bewegingen uit te voeren) en vertigo symptomen van cerebellaire pathologie?
 
 

op wiki stond er dat die onmogelijkheid niet het gevolg mag zijn van ataxie (problemen met bewegingscoordinatie) waarvan ik weet dat het wel een symptoom is van cerebellaire pathologie. Dus volgens mij is apraxie geen symptoom. Iemand bevestiging of redenering? verder ben ik niet zeker van vetigo ... Kan dit een gevolg zijn van ataxie?

[anusthesist]

Apraxie is een hogere corticale functiestoornis, dus dat is inderdaad geen symptoom van cerebellaire dysfunctie. Bij rechtshandigen zit de laesie van apraxie meestal in de linker hemisfeer (pariëtaal), behalve bepaalde vormen van apraxie zoals 'kledingapraxie' en 'constructapraxie' die rechts gelokaliseerd zijn.

Vertigo kan zeker passen bij cerebellaire dysfunctie, hoe zou dat te verklaren zijn?

Vertigo is overigens geen vorm van ataxie of gevolg van ataxie. Zoals je terecht aangeeft is ataxie een coördinatiestoornis in de breedste zin van het woord. Want je hebt ook vormen als truncale ataxie (rompataxie), titubatie (ataxie van cervicale musculatuur) en een nystagmus, wat je kunt beschouwen als een ataxie van de externe oogspieren, mits de nystagmus cerebellair van aard is.

[Roosvd]

Omdat het cerebellum ook input krijgt van de vestibulaire kernen die instaan voor evenwicht? Die zijn waarschijnlijk gestoord waardoor vertigo kan ontstaan? 
 
Mag ik nog even een vraagje stellen over het cerebellum: waarom heeft het cerebellum een negatieve invloed op de rekreflex? 
 
Bedankt al! Ik ben het begrip apraxie idd tegengekomen bij het balint syndroom die idd ontstaat door bilaterale lesie van de coricale banen van de posterieure parietale cortex 

[anusthesist]

Yup, het cerebellum heeft uitgebreide connecties met de vestibulaire kernen.

Die tweede vraag is wat lastiger: er wordt gedacht dat de cerebellaire nuclei die de terugkoppeling geven aan de cortex om bewegingen vloeiender te laten verlopen, een desinhiberende motor output geven i.t.t. de inhiberende output van de cerebrale cortex. Dus je kunt het zien als: de cortex zorgt ervoor dat elke beweging net wat 'losser' verloopt dan gepland, waarop het cerebellum ingrijpt en de tonus zodanig aanpast dat het past bij de geplande motorische taak. Deze samenwerking zorgt er uiteindelijk voor dat bewegingen vloeiend gaan en accuraat zijn. Bij wegvallen van één van de twee krijg je dus of een hypertonie (corticale laesie -> inhibitie valt weg -> spasticiteit) of een hypotonie (cerebellaire laesie -> geen desinhiberende feedback -> hypotonie).