Lopen -> Warmte + Zweet

[Dominus Temporis]

Hallo.

Als ik loop, krijg ik het niet warm, en heb ik nauwelijks last van zweet.

Maar, eenmaal ik (meteen) stop met lopen, komt het allemaal wel in 1 keer, een heleboel zweet en warmte. Hoe komt dit? Kan je dit voorkomen?

[anusthesist]

Waarschijnlijk stop je dan omdat je het warm krijgt waardoor je gaat zweten. Er is immers geen correlatie tussen de afwezigheid van fysieke arbeid en zweten, maar juist tussen fysieke arbeid en zweten. Wat theoretisch nog zou kunnen is dat je tijdens het lopen meer warmte verliest door convectie, maar of dit opweegt tegen de geleverde fysieke arbeid betwijfel ik.

Overigens, ik zweet wel wel als ik loop in de warmte, dus het is in ieder geval geen algemeen verschijnsel.

[gast026]

Ik denk dat convectie wel degelijk een hoop verklaart. Als je hardloopt gaat er een wind langs je lichaam. Dat zorgt ervoor dat je warmte sneller wordt afgevoerd. Het zweet dat je produceert verdampt sneller en koelt je lichaam. Op het moment dat je stopt, moet de warmte nog steeds afgevoerd worden, maar is de snelheid waarmee je zweet wordt afgevoerd trager. Het is denk ik dus niet zo dat je minder zweet tijdens het lopen, mar het zweet verdampt sneller waardoor je het minder merkt.

Hetzelfde heb je bij vochtig weer, het zweet verdampt minder snel. Het gevolg is dat je lichaam nog meer gat zweten om de warmte af te voeren.

[Dominus Temporis]

dus het lopen langzaam afbouwen (heel langzaam vertragen) gaat er dus niets aan doen?

[anusthesist]

Ik denk dat convectie wel degelijk een hoop verklaart. Als je hardloopt gaat er een wind langs je lichaam. Dat zorgt ervoor dat je warmte sneller wordt afgevoerd. Het zweet dat je produceert verdampt sneller en koelt je lichaam. Op het moment dat je stopt, moet de warmte nog steeds afgevoerd worden, maar is de snelheid waarmee je zweet wordt afgevoerd trager. Het is denk ik dus niet zo dat je minder zweet tijdens het lopen, mar het zweet verdampt sneller waardoor je het minder merkt.

Hetzelfde heb je bij vochtig weer, het zweet verdampt minder snel. Het gevolg is dat je lichaam nog meer gat zweten om de warmte af te voeren.

Ik moet bekennen dat ik dat bij mijzelf niet ken. Tijdens lopen geen last, na het lopen wel last. Als ik hardloop begin ik aardig te zweten. Na het lopen gaat het zweten een tijdje door en wordt het uiteindelijk minder.

Bovendien dacht ik dat TS lopen bedoelde, niet hardlopen. In het eerste geval heb je natuurlijk nauwelijks convectie. Het koelende effect van wind bij lage snelheden is ongeveer de vierkantswortel van de snelheid (Guyton & Hall: textbook of medical physiology). Bij hardlopen heb je al snel 1,5 keer meer koelend effect dan bij gewoon lopen.

[Erik Leppen]

Hallo.

Als ik loop, krijg ik het niet warm, en heb ik nauwelijks last van zweet.

Maar, eenmaal ik (meteen) stop met lopen, komt het allemaal wel in 1 keer, een heleboel zweet en warmte. Hoe komt dit? Kan je dit voorkomen?

Heb je dit getoetst met wandelingen van allerlei verschillende lengtes?

Heb je ook getoetst of dit echt waar is, of perceptie? Want het zou evengoed zo kunnen zijn dat tijdens het lopen je aandacht is gevestigd op het lopen, terwijl als je stopt de aandacht wordt gevestigd op het zweten, omdat je dat nu ineens wèl opmerkt.

[Ger]

Ik denk dat convectie wel degelijk een hoop verklaart. Als je hardloopt gaat er een wind langs je lichaam. Dat zorgt ervoor dat je warmte sneller wordt afgevoerd. Het zweet dat je produceert verdampt sneller en koelt je lichaam. Op het moment dat je stopt, moet de warmte nog steeds afgevoerd worden, maar is de snelheid waarmee je zweet wordt afgevoerd trager.

Dit kan ik bevestigen voor wielrennen. Als je flink doortrapt heb je niet snel last van zweet, maar als je bij een kruispunt bijvoorbeeld even moet wachten krijg je het gevoel dat je 'ontploft'. Zodra je weer verder rijdt, is het weer over.

Dat is natuurlijk ook weer op hogere snelheid dan wandelen.

[Benm]

Het is wel een herkenbare situatie - met name in tropisch klimaat ervaar ik ook wel dat het zweet pas echt lijkt uit te breken als je stopt met lopen (al dan niet met bepakking) en even rust neemt. Opvallend genoeg maakt het daarbij voor mij niet zoveel uit als die rust komt in bijvoorbeeld een omgeving met airconditioning (dus droge, koelere lucht dan waarin ik liep).

Ik vraag me dan ook af of het niet meer een kwestie van perceptie is: wellicht zweette je net zo hard terwijl je liep, maar was je te druk met lopen, de weg vinden, etc, om het direct door te hebben. Zodra je stil gaat zitten merk je opeens dat je nat bent van het zweet, maar het zou best kunnen dat dat het geval was voordat je ging zitten en er erg in kreeg.

Er lijkt me geen logische verklaring dat je meer gaat zweten zodra je stopt met arbeid leveren. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat je overtollige warmte kunt opslaan en dat kunt afkoelen zodra je rust neemt: als je lichaamstemperatuur een graad of 2 stijgt heb je daar al behoorlijk last van, en bij een graad of 5 verhoging ben je rijp voor een rit per ambulance naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis.

[ZVdP]

Bovendien dacht ik dat TS lopen bedoelde, niet hardlopen.

In België betekent 'lopen' meestal 'rennen'. De trage variant wordt meestal benoemd als 'gaan', 'wandelen' of 'stappen'.

Ik kan het fenomeen ook bevestigen voor mezelf. Als ik in warm weer naar de metro of mijn apartement wandel, breekt het zweet en warmtegevoel vaak pas uit wanneer ik effectief stop met wandelen.

Ik betwijfel dat het enkel perceptie is. Na een wandeling tussen Parc en Botanique in Brussel, niet ver maar ook niet te kort, zou ik een nat hemd wel opmerken, zeker omdat ik het effect al meerdere keren heb vastgesteld en er op gelet heb.

[Ger]

Ik betwijfel dat het enkel perceptie is. Na een wandeling tussen Parc en Botanique in Brussel, niet ver maar ook niet te kort, zou ik een nat hemd wel opmerken, zeker omdat ik het effect al meerdere keren heb vastgesteld en er op gelet heb.

Inderdaad. Ik vermoed dat hier de crux zit:

Als je hardloopt gaat er een wind langs je lichaam. Dat zorgt ervoor dat je warmte sneller wordt afgevoerd. Het zweet dat je produceert verdampt sneller en koelt je lichaam. Op het moment dat je stopt, moet de warmte nog steeds afgevoerd worden, maar is de snelheid waarmee je zweet wordt afgevoerd trager.

Je lichaam is niet meteen koel op het moment dat je stopt met de inspanning. Het zweet moet dus nog steeds zijn werk doen, maar wordt nu niet meer zo snel afgevoerd door convectie als tijdens de beweging.

[Benm]

Ik heb mn twijfels bij die verklaring. Stel dat we het hebben over gewoon lopen in een warme omgeving, dan haal je wellicht 5 km/h. Als de windsnelheid ook ca 5 km/h is maakt het qua convectie niet zo gek veel uit of je nou loopt of stil staat. Bij een windkracht van 2 maakt het dus weinig verschil, bij 3 of meer is het vrijwel irrelevant.

Interessant aan de theorie is dat wanneer je wind mee zou hebben die gelijk is aan je loopsnelheid, het zweet je dus moet uitbreken zolang je loopt, en dit zou moeten stoppen zodra je stopt met lopen. Heeft iemand een dergelijke ervaring?

[ZVdP]

Ik wandel misschien wel iets sneller dan 5km/h, maar wel in volledig bedekkende kleding; lange broek, hemd en vest

Verborgen inhoud

Belgische betekenis van de kledingstukken.

. Convectie lijkt me dan weinig effect te hebben.

[Wimpie44]

Mijn ervaring met fietsen en wielrennen is dat je tijdens de inspanning geen last van natte kleren hebt. Zodra je stilstaat begin je te zweten (de kleding wordt nat). Zodra je weer begint met fietsen / wielrennen is dat effect weer over. Het zweten wordt minder, de kleding wordt klam of soms zelfs droog.

Herhaal je deze inspanning op een ergometer, dan is er geen sprake van wind die voor koeling zorgt. Je ervaart dat het lijf op een gegeven moment warm wordt en dat je kleding nat wordt. Ga je door met de inspanning (en die kan dan zelfs nog omhoog) dan wordt het lijf steeds warmer en het zweten wordt sterker. Stop je de inspanning, dan blijf je nog flink nazweten.

Dezelfde ervaringen heb ik met hardlopen (buiten en op een rolband binnen). Ook met paardrijden wat ik lang gedaan heb, had ik dezelfde ervaringen. Dat paardrijden ging ook niet snel, het waren meer bewegingen/figuren die je het paard liet uitvoeren. De koeling door convectie was dan ook minimaal en er was geen sprake van stress.

Wat naar mijn mening gebeurt, is dat de kerntemperatuur van je lichaam binnen een zeer smalle bandbreedte wordt gehandhaafd. Als de temperatuur oploopt, wordt de bloedverdeling binnen het lichaam aangepast. Het lichaam heeft daarnaast ook massa. Die massa houdt warmte vast. Dus als je stopt met de inspanning, dan is de (maximale) warmte die je lichaam kan opslaan nog in het lijf aanwezig. Is daarbij de kerntemperatuur te hoog, dan zal door zweten geprobeerd worden, deze te laten zakken. Afhankelijk van de buitentemperatuur, luchtdruk, relatieve vochtigheid en de hoeveelheid opgeslagen warmte in het lichaam, zal de overvloedige warmte afgevoerd worden. Bij lichamelijke inspanning is de hoeveelheid warmte die door de spieren veroorzaakt wordt een veelvoud van de hoeveelheid warmte die door het lichaam in rust wordt aangemaakt. Het proces van afkoelen heeft tijd nodig. Er is dus een naijlend effect op de fysieke inspanning. Omgekeerd als je begint met de inspanning, dan kan je lichaam eerst een tijd de warmte opslaan, totdat de thermostaat die de kerntemperatuur van je lichaam registreert, dat de kerntemperatuur oploopt, tot boven de gewenste waarde. Het lichaam wordt warmer en je begint merkbaar te zweten. Als je blijft inspannen, dan kan er sprake zijn van andere afkoeling maar ook van extra verwarming als de buitentemperatuur hoger is dan die van het lichaam. Op dat moment kan er alleen maar gezweet worden door het lichaam, met als primaire taak de temp. op de kerntemp. handhaven.

De tijdsduur van het zweten, de hoeveelheid vocht en de hoeveelheid warmte die je kwijtraakt kan berekend (gemodelleerd) worden om een inschatting te krijgen.

[Benm]

Herhaal je deze inspanning op een ergometer, dan is er geen sprake van wind die voor koeling zorgt. Je ervaart dat het lijf op een gegeven moment warm wordt en dat je kleding nat wordt. Ga je door met de inspanning (en die kan dan zelfs nog omhoog) dan wordt het lijf steeds warmer en het zweten wordt sterker. Stop je de inspanning, dan blijf je nog flink nazweten.

Wat wel interessant blijft: Zweet je tijdens dan nazweten harder dan tijdens de inspanning?

Ik heb toch het idee dat het allemaal met convectie/wind te doen moet hebben, en dat je tijdens de inspanning meer zweet produceert dan erna.

Het experment op zo'n tredmolen is wel interessant, dan heb je inderdaad niet het verschil met de wind. Je beweegt je ledematen echter wel, mogelijk bespoedigd dat de vedamping toch zodanig dat je tijdens de oefening 'droger' blijft dan kort erna.

[Wimpie44]

Een tredmolen gebruik ik weing, een ergometer heel vaak. Ik bepaal het gewicht voor de inspanning, weet exact hoeveel vocht wordt ingenomen en bepaal het gewicht na de inspanning. Het vochtverles kan nauwkeurig bepaald worden.

Er is geen causaal verband tussen spiervermoeidheid en de hoeveelheid lactaat in het bloed en de spieren. Eri is heel lang aangenomen dat bij duurinspanning de lactaatstapeling tijdens de anaërobe processen in spieren de doorslaggevende factor is voor vermoeidheid. Lactaatbepalingen laten een relatie zien tussen een exponentiële stijging in de lactaatconcentratie in het bloed en het moment dat de vermoeidheid op komt zetten. Daardoor werd de lactaatdrempel de voorspeller voor duurprestaties en het verplaatsen van de lactaatdrempel naar hogere belastingniveaus werd gezien als mogelijkheid om tot betere prestaties te komen. Dit heeft geleid tot tal van exotische begrippen en aannames die aan lactaatconcentraties deverkeerde aannames toedichtten. Lactaat is geen afvalproduct zoals vaak ten onrechte gesteld wordt. De lactaatdrempel bepalen is dan niet zozeer nuttig om dreigende vermoeidheid te bepalen, maar een manier waarbij wordt gekeken bij welk vermogen er nog efficiënt aërobe wordt gepresteerd.