Autisme

[Mrtn]

Ik lees nog wat zaken waar ik op wil reageren.

Allereerst: autisten zijn het niet vanaf geboorte (de genetische aanleg natuurlijk wel), maar meestal komt het pas rond het derde levensjaar tot expressie. Vanaf geboorte begeleiden heeft dus geen zin, omdat zich niets van autisme uit.

Wat betreft het programma waar ik het over had: de 'genezing' van Raun Kaufman is niet uit de lucht komen vallen. Zijn ouders hebben het programma bedacht om hem te behandelen, wat succesvol bleek. Om in staat te zijn anderen te kunnen helpen, besloten ze dat ze mensen gingen opleiden om het zelf te doen. Je kent je eigen kind immers beter dan wie dan ook.. als jij de skills krijgt aangeleerd om je kind te helpen, zijn zij verder ook niet nodig. Daar streven ze naar..

Volgens mij heeft Raun het instituut niet opgezet trouwens, maar zijn ouders.

Over mijn eigen ervaringen..

Hij praat al een tijdje, alleen wordt hij steeds verstaanbaarder en zijn zinnen langer. Met vervoegen is hij voorzicht begonnen, maar dat gaat hem aardig af. Aan alles is te merken dat zijn IQ normaal is, maar in zijn ontwikkeling loopt hij achter. In de afgelopen twee jaar is zijn ontwikkelijk met en jaar vooruitgegaan. Voor hem is dat een behoorlijke sprong

Het verschil is dat een autistisch kind een extra zetje moet krijgen om die stap te zetten.

Vanuit het programma leren we juist hem geen zetjes te geven. Geen zetjes geven, maar de mogelijkheid om het hem zelf te laten ontdekken (en dus ook in zijn tempo). Voorbeeld:

de speelkamer is zo ingericht dat er weinig prikkels zijn. Mat folie op het raam, witte muren en een spiegel aan de muur voor indirect oogcontact (gemakkelijker voor hem). Als je een aantal keer aan hem voorleest, grijpt langzaam maar zeker zijn aandacht. Na een aantal tussenfasen, zet je het boek op een plank waar hij niet bij kan. Als hij nu wil dat je gaat voorlezen, zal hij dat duidelijk moeten maken aan je. In het begin kon het hem niets schelen, maar langzaam maar zeker begon hij naar het boek te wijzen. Beloon hem daarvoor door alles uit je handen te laten vallen en daadwerkelijk voor te lezen uit het boek. Daarop kan je verder bouwen..

Dit is heel sumier, maar geeft een beetje een idee.

p.s. waarom gaan mensen er vanuit dat ik Maarten heet? Mijn naam is Martin

[1207]

Mrtn

Ik ben blij dat die kleine vooruitgang boekt. Ik ben ook blij dat er een doorgedreven begeleiding is voor kind en ouders.

Wat je beschrijft is klassiek patroon. Leven vd kleine volledig doorstructureren op alle vlakken en dit leidt dan tot beterschap in dagelijks leven. hopelijk vindt men voor hem juiste begeleiding voor z'n verdere leven.

Het is niet omdat autisme zich pas later uit dat het daarvoor niet aanwezig is.

Serieuze boterham Albert

Ik had al door dat jij met dit onderwerp bezig was (al dacht ik dat het dichter bij jou zou staan) Quid pro quo: Ikzelf ben een asperger en heb universiteit overleeft. Mijn 2 broers hebben het allebei en eentje is een kernautist. De andere broer is een hoogbegaafde asperger. In mijn ruimere familie zit het bvb vol alcoholici en dat is vooral vluchtgedrag. Mijn kleintje heeft een vorm van dyslectie

Soit,

Met genezen bedoel ik werkelijk genezen en niet continu op de toppen van je tenen lopen om niet op je bek te gaan. Dat laatste lijkt aan de buitenkant (voor jou en/of omgeving) misschien op een vorm van genezing en/of zelfs progressie maar dit is niet zo. Ik ken de trukken vd foor zoals ze in den belgique zeggen en kan m’n plan tot op zekere hoogte trekken. Genezing zou betekenen dat ik het intrinsieke/intuitief gevoel wel zou hebben op bvb sociaal vlak. Dit is er niet en verfijning trukkendoos is geen genezing.

Biochemisch/neurologisch onderzoek moet je loskoppelen van de beleving en gedrag. Hetgeen ik boven over mijn familie beschrijf zie je bij bijna alle families van autisten/aspergers (bij jouw maat zullen nog meer familieleden prijs hebben op 1 of andere manier). gezien de hoeveelheid hier kun je bijna concluderen dat overerving een bepalende factor moet zijn.

CT scan bij mij toont enkel een te kleine amagdyla aan moest het je interesseren. Voor de rest ziet alles er normaal uit (mja ).

Soit, dit neurologisch onderzoek is uitermate belangrijk om inzicht in de hersenwerking te krijgen. Men weet enkel dath et iets complex is.

De hersenen kunnen zich aanpassen en ik onderschat dit zeker niet maar ook hier zijn grenzen aan. Als de handicap in het fundament vd hersenwerking zit heb je al een serieus probleem. De processor van je pc die het niet wil doen? Een foutief besturingsprogramma en je kunt niet switchen?

Dit verandert de beleving van aspergers natuurlijk niet + sommige moeilijkheden waar je als niet autist/asperger zelfs geen benul van hebt. Op sommige punten heeft mijn handicap wel bepaalde voordelen en daarom dat ik het een onderdeel van m’n persoonlijkheid noem en hierin sta ik niet alleen (ik ken er genoeg)

Uiteraard kunnen alle mensen zich ontwikkelen. Eveneens Aspergers.

Je kunt wel alleen bouwen op hetgeen je al dan niet meegekregen hebt van moeder natuur. Heb je bvb geen ingebakken nuanceringsvermogen (het zwart-witverhaal) meegekregen bij de geboorte dan komt dat niet plots op je 20e of 30e levensjaar opduiken. vergelijk dit met bvb dislectie. Hun handicap zal nooit verdwijnen en het enige dat ze kunnen doe is ermee leren omgaan en evtl. een kader scheppen. Dit stuk hard/software is er bij hen niet en zal niet komen opdagen. Idem bij autisme /asperger.

Waar ik me volledig bij je aansluit is de praktische hulpverlening (wonen, werk) die absoluut niet afgestemd is op de enorme diversiteit van de aspergers. Dit staat in de kinderschoenen en hier is nog heel veel werk aan de winkel. Al merk ik al een enorm verschil tussen nu en 10j geleden.

De diagnostiek kan ook verbeteren. Harvard university is er al een tijdje mee bezig om een soort draaiboek op te stellen

Uiteraard zijn er verschillende vormen van autisme (kernautist, asperger, etc). Je hebt x aantal basiskenmerken (verstoorde prikkelverwerking, rigide denkpatronen, leven in het nu, etc) maar de intensiteit en frequentie (soms zelfs afwezigheid) van sommige kenmerken maakt dat men van een spectrumstoornis spreekt. het verhaal van de 3 snijdende cirkels. Kernautist in de kern en bvb asperger meer richting rand.

Waarschijnlijk is het te cru om te stellen dat er nooit genezing zal zijn (voor diegene die dit willen). Wel kun je zeggen dat het nu niet is en dat het nog heel lang zal duren. Eerst de afwijkende hersenwerking in kaart brengen, dan kijken of er iets kan gedaan worden en dan beginnen te werken aan evtl. Medicatie.

Gedragstherapie is leren leven en omgaan met de handicap. dit lijkt misschien op genezing maar is het niet.

Er zijn veel mensen die ontsnappen aan de aandacht of waar autisme/asperger nooit ter sprake zal komen. De gelukkig getrouwde werkende is veruit de kleinste groep. dit zijn gelukzakken als ik. de grote groep ziet veel meer af ( bij normaalbegaafde aspergers dan)

Er zijn jobs/gebieden/hobby’s waar je overmatig meer aspergers vindt. Exacte wetenschappen (jouw maat bvb), informatica(op dit forum zitten er ook nog meer), schaken. 3x een ideale voedingsbodem gezien de rechtlijnigheid, structuur en duidelijkheid vd onderwerpen.

hoeveel autisten aspergers er rondlopen is onbekend. gissingen spreken over ca 10%

neurologische bevindingen zijn online heel weinig aanwezig. Wel kan ik je doorverwijzen naar autismevlaanderen. Het zou me verbazen moesten ze je niet willen helpen op dit vlak

www.autismevlaanderen.be

Edit mod Mrtn: mailadres uit post verwijderd (vervangen door URL)

[Veertje]

Einstein begon ook pas te spreken toen hij 5 was en was een middelmatige leerling op de middelbare school en hij wordt toch gezien als het grootste genie sinds Newton.

Even tussendoor: binnen discussies over Asperger is het een populaire opvatting dat Einstein deze vorm van autisme zou hebben gehad. Dat is echter nooit aangetoond. De opvatting is gebaseerd op circumstantial evidence. Om de discussies hier niet off-topic te laten gaan, heb ik daarover een nieuwe topic geopend: http://sciencetalk.nl/forum/invision/in...showtopic=33774 .

[albert davinci]

Soit,  

Met genezen bedoel ik werkelijk genezen en niet continu op de toppen van je tenen lopen om niet op je bek te gaan. Dat laatste lijkt aan de buitenkant (voor jou en/of omgeving) misschien op een vorm van genezing en/of zelfs progressie maar dit is niet zo. Ik ken de trukken vd foor zoals ze in den belgique zeggen en kan m’n plan tot op zekere hoogte trekken. Genezing zou betekenen dat ik het intrinsieke/intuitief gevoel wel zou hebben op bvb sociaal vlak. Dit is er niet en verfijning trukkendoos is geen genezing.  

Ik ben blij voor jou dat jij er tot nu toe steeds beter mee om hebt leren gaan. Ik hoop dat dat nog lang zo doorgaat.

Als jouw omgeving er weinig van merkt dat jij veel op de toppen van je tenen moet lopen dan behoor jij waarschijnlijk al tot de meer gefortuneerde mensen onder hun die Asperger hebben.

Maak echter niet de fout om vanuit jouw eigen situatie te redeneren dat dat voor anderen ook zo geldt.

Zoiezo is elk mens anders maar ik zal jou niet hoeven uit te leggen dat het verschil tussen de verschillende mensen die Asperger hebben nog groter is. Er is echt geen pijl op te trekken. Sommigen zijn als kleuter kernautist en zijn als volwassenen hoogbegaafde Aspergers, bij anderen zie je als kind weinig maar de ontwikkeling in de later jaren is bepert, weer anderen hebben als kind weinig symptomen en zijn als volwassen (bijna) helemaal 'normaal' zijn.

Ik onderken dat het maar voor heel weinig mensen met Asperger is weggelegd om van binnenuit helemaal 'normaal' te worden.

Ik ben er van overtuigd dat het voor sommigen van hun, zij het een zeer kleine minderheid, mogelijk is om uiteindelijk dat fijne sociale inzicht, sociale gevoel en de sociale vaardigheden te krijgen.

'Normale' mensen leren dit als kind en dan zijn de hersenen daar zeer ontvankelijk voor omdat ze dan het meest plastisch zijn. Autistische mensen, waaronder de Aspergers, hebben als baby/peuter/kleuter helaas niet de mogelijkheid om deze zaken te leren waardoor ze op hun 4de jaar een enorme grote achterstand hebben.

Gelukkig zijn de hersenen op latere leeftijd ook nog voldoende plastisch om je verder te kunnen ontwikkelen. Het verschil is dat wat je als een kind in een paar jaar tijd kan leren dat een autistisch iemand daar een paar decennia voor nodig heeft. Hierbij is het mi vooralbelangrijk dat je er 100% voor gaat door sociaal actief te zijn met hobbies, klasgenoten enz, door initiatief te nemen, door zeer veel aandacht te hebben voor mensen hun "miniek, lichaamstaal, intenties, referentiekader".

Ik besef als geen ander dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is, ook voor de hoogbegaafde Aspergers. Elke keer weer voel je je rot als er iets is misgegaan en je het achteraf pas beseft, je schaamt je dat je bepaalde 'blunders' begaat omdat je fouten maakt die de meeste mensen niet maken, je beseft dat je anders bent en dan moet je ook nog elke keer alle moed bij elkaar rapen om ondanks alle klappen (figuurlijk) weer terug verder te gaan met andere mensen.

Ik weet dat het moeilijk is en ik pleit dan ook voor een zeer intensieve begeleiding desnoods voor de eerste 30 jaar van zijn leven maar ik ben er echt van overtuigd dat het mogelijk is.

Neem nu die Amerikaan over wie we het hadden, hij is er toch in geslaagd om wel dat sociale gevoel te ontwikkelen. Hij is degeen die bekend is geworden, voor elke bekende persoon zijn er vele soortgelijke anderen die niet bekend zijn.

Dat dat maar voor een zeer klein deel van hun is weggelegd dat ben ik helemaal met je eens.

De cruciale vraag is hoe de hulpverlening gaat kunnen verbeteren want ik heb gezien dat die heel erg tekortschiet. Ik zou er in ieder geval voor willen pleiten dat een deel van de mensen die Asperger hebben ook in de hulpverling gaan werken op zo'n afdeling en dan vooral diegenen die zich goed ontwikkeld hebben. Dat zou in theorie een grote bijdrage kunnen leveren.

CT scan bij mij toont enkel een te kleine amagdyla aan moest het je interesseren.

Dat zie je meer bij autisme. De amygdala speelt een belangrijke rol in het verwerken en onthouden van emotionele reacties. Ook faciliteert de amygdale (met positieve feedback van bepaalde emoties) de overdracht van 'informatie' uit het kortetermijngeheugen naar het langetermijngeheugen. Komt dat jou wellicht bekend voor, dat jouw korte- en langetermijngeheugen goed is maar dat je wel wat moeite hebt met het leren van grote lappen tekst waar je weinig mee kan associeren?

Biochemisch/neurologisch onderzoek moet je loskoppelen van de beleving en gedrag.

Is dat zo

Gedrag en beleving is een uitingsvorm van de hersenfysiologie en de hersenanatomie.

De hersenen kunnen zich aanpassen en ik onderschat dit zeker niet maar ook hier zijn grenzen aan. Als de handicap in het fundament vd hersenwerking zit heb je al een serieus probleem.

Die grenzen verschillen sterk tussen de verschillende mensen met asperger.

Het is maar net waar het probleem zit in de hersenwerking en in hoeverre het mogelijk is om op een alternatieve wijze toch hetzelfde functionele resultaat te krijgen. Er zijn mensen met een waterhoofd (practisch geen hersenen) die toch een normale of zelfs goede intelligentie ontwikkelenm medunkt dat zij een zware handicap in het fundament vd hersenwerking hebben.

Bottomline: het zal sterk verschillen tussen de verschillende individuen.

De hersenen zijn een zeer wonderbaarlijk orgaan waar we nog maar weinig van begrijpen. Er zullen nog zeer spectulaire ontdekkingen volgen in de toekomst, dat lijkt zeker. Hopelijk groeit daarmee ook sterk het inzicht in de onderliggende pathologie bij autisme.

Zeker lijkt te zijn dat autisme verschillende oorzaken kan hebben.

Jij hebt dus een te kleine amygdale, weer andere mensen die Asperger hebben hebben een overontwikkelde 'logica'lob en een onderontwikkeld deel wat voor planning, sociale interactie enz instaat. Bij weer anderen worden er hormoonafwijkingen aangetroffen enz.

Alleen daarom al is het onmogelijk om conclusies te trekken voor een ganse groep en is het prudent (is hier een goede nederlandse vertaling van?) om je enkel te richten op ontwikkeling en er niet bij stil te staan waar de limiet ligt bij dat individuele kind.

Heb je bvb geen ingebakken nuanceringsvermogen (het zwart-witverhaal) meegekregen bij de geboorte dan komt dat niet plots op je 20e of 30e levensjaar opduiken.

Ik geloof zoiezo niet dat het nuanceringsvermogen is aangeboren maar dat iedereen dat moet ontwikkelen door op zijn bek te gaan.

De één leert het wat trager dan de ander maar zolang je maar het vermogen hebt om dat te leren kan je dat wel goed ontwikkelen door kritisch te kijken naar jezelf.

Je kan niet voortbouwen op iets wat je niet hebt maar volgens mij hebben mensen met Asperger wel alles alleen functioneert een bepaald deel wat minder. Er zijn bijvoorbeeld onder de 'gewone' mensen voorbeelden van hun die van nature slecht zijn in wiskunde door een gebrek in aanleg maar ondanks dat toch een studie natuurkunden of burgerlijk ingenieur weten af te ronden door er hard aan te werken. Ik zie dat ook zo met Asperger, als je je maar genoeg richt op de ontwikkeling van jouw zwakke punten dan kan je van je zwakke punten normale punten of zelfs sterke punten maken.

Waar ik me volledig bij je aansluit is de praktische hulpverlening (wonen, werk) die absoluut niet afgestemd is op de enorme diversiteit van de aspergers. Dit staat in de kinderschoenen en hier is nog heel veel werk aan de winkel. Al merk ik al een enorm verschil tussen nu en 10j geleden.  

Dat ben ik helemaal met je eens.

Eerst de afwijkende hersenwerking in kaart brengen, dan kijken of er iets kan gedaan worden en dan beginnen te werken aan evtl. Medicatie.  

Ik zie meer in stimulatie van de onderontwikkelde delen van de hersenen door de juiste activiteiten te doen. Je kan ze dan activiteiten laten doen en meten welk type activiteiten de sterkste stimulatie geven van dat deel van de hersenen. Hiervoor is natuurlijk nog veel meer kennis en inzicht nodig. Ik geloof niet zo in medicatie. De psychofarmaca werken allemaal zeer aspecifiek en ze weten nog niet eens hoe ze werken, enkel wat het resultaat is.

Gedragstherapie is leren leven en omgaan met de handicap. dit lijkt misschien op genezing maar is het niet.  

Als je het over gedragstherapie hebt dan geef ik je gelijk. Dat zijn inderdaad aangeleerde truucjes die niet autonoom zijn.

Mijn vriend heeft nooit gedragstherapie gehad en bij hem komt de ontwikkeling van binnenuit, misschien wel juist daarom. De begeleiding zou dus ook niet gericht moeten zijn op gedragstherapie maar op de facilitatie van een goede ontwikkeling. Dat klinkt hetzelfde oppervlakkig gezien maar het is een wereld van verschil.

Je kan iemand met gedragstherapie kunstjes aanleren maar je kan er ook voor kiezen om samen met zo'n jongen naar een video te kijken waarop je interactie ziet tussen mensen en dan het kind laten analyseren wat er allemaal gebeurd. Zoals bij elk leerporces vul je die jongen dan wat aan wanneer dat nuttig is en vertel je hem ofdat hij het wel of niet goed ziet. Je probeert te ontdekken waar hij specifiek moeite mee heeft en besteedt daar veel aandacht aan. Je begint met makkelijke vragen en naarmate het inzicht groeit maar je het moeilijker. Ook is het opnemen van zo'n kind wanneer hij interageert met andere mensen een uitstekende, en steeds meer gebruikte, methode om vervolgens samen met hem er naar te kijken zodat hij beter een beeld krijgt van hoe hij overkomt bij anderen.

Ik denk dat er nog enorm veel winst is te boeken in de facilitatie van de ontwikkeling van mensen die autistisch zijn en Asperger hebben en dat het gebrek aan goede begeleiding op dit moment de bottleneckfactor is voor de ontwikkeling van deze kinderen. Zoals je zelf terecht zegt, het is eigenlijk pas de laatste 10 jaar op gang gekomen. Voor mijn vriend was dat helaas te laat, hij heeft veel meer zelf moeten uitzoeken. Gelukkig is er nu wat verbetering in de hulpverlening.

Er zijn veel mensen die ontsnappen aan de aandacht of waar autisme/asperger nooit ter sprake zal komen. De gelukkig getrouwde werkende is veruit de kleinste groep. dit zijn gelukzakken als ik. de grote groep ziet veel meer af ( bij normaalbegaafde aspergers dan)  

Akkoord!

Misschien zijn er wel mensen zoals dan jij denkt die zo zijn als jij, alleen herken je het niet bij hun. Zou dat niet kunnen?

Je hebt gelijk dat maar een klein deel van deze groep het vermogen heeft om zich goed te ontwikkelen, gruwelijk maar waar.

Er zijn jobs/gebieden/hobby’s waar je overmatig meer aspergers vindt. Exacte wetenschappen (jouw maat bvb), informatica(op dit forum zitten er ook nog meer), schaken. 3x een ideale voedingsbodem gezien de rechtlijnigheid, structuur en duidelijkheid vd onderwerpen.  

hoeveel autisten aspergers er rondlopen is onbekend. gissingen spreken over ca 10%  

Inderdaad!

Die cijfers stijgen nog steeds door een beter diagnose. Eerst dachten ze 1%, dan weer 3%, nu blijkbaar (ik wist dat nog niet) 10%. Het stijgen van de cijfers van de schattingen alleen al geeft aan dat het beduidend meer is dan wat ze eerst dachten.

Is er eigenlijk een verband tussen autisme en ADHD, er zijn toch mensen die met beiden gediagnosticeerd worden? Ook autistische mensen zijn soms hyperactief en hebben moeite zich te concentreren?

Even nog een algemene opmerking. Ik vind dat er onder de gewone mensen een zeer verkeerd beeld is over autisme. De meesten denken aan Rainman. Dit is een verkeerd beeld. De acteur (Dustin Hoffman) speelde het karakter zeer goed en zeer overtuigend maar er is maar een zeer klein deel van de autistische mensen die zo zijn. Ook is het een groot misverstand dat autistische mensen in hun eigen wereldje leven en geen behoefte hebben aan contact. Autistische mensen zijn juist meestal of heel erg introvert of heel erg extravert maar weinig in het midden.

Autistische mensen hebben net zo veel behoefte aan contact als iedereen alleen ze hebben het onvermogen om dat goed te doen.

Nog even mijn persoonlijke mening: ik vind autist/autisten een rotwoord. Het degenereert voor mijn gevoel een mens tot een robot, ik hoor liever iemand die autistisch is of het Aspergersyndroom heeft.

[1207]

Ik ben blij voor jou dat jij er tot nu toe steeds beter mee om hebt leren gaan. Ik hoop dat dat nog lang zo doorgaat.

Als jouw omgeving er weinig van merkt dat jij veel op de toppen van je tenen moet lopen dan behoor jij waarschijnlijk al tot de meer gefortuneerde mensen onder hun die Asperger hebben.

maar je onderschat hoe slopend en mentaal zwaar het soms is. het heeft niets met genezing te maken. het is overleven ipv leven.

Maak echter niet de fout om vanuit jouw eigen situatie te redeneren dat dat voor anderen ook zo geldt.

wees gerust.

Hierbij is het mi vooralbelangrijk dat je er 100% voor gaat door sociaal actief te zijn met hobbies, klasgenoten enz, door initiatief te nemen, door zeer veel aandacht te hebben voor mensen hun "miniek, lichaamstaal, intenties, referentiekader".

bij jou gebeurt dit vanzelf en aspergers moeten dat altijd rationeel en bewust beredeneren (in de mate vh mogelijke). normale mens voelt zaken perfect aan en ik niet. als we praten en jij huilt moet ik bvb de selectie maken of dit uit verdriet/blijdschap of misschien door een ajuin is. ik voel dat niet aan.

en zo is het met alles wat ik dagelijks doe.

sociaal actief is goed om dat soort zaken aan te leren. maar genezing?

Ik weet dat het moeilijk is en ik pleit dan ook voor een zeer intensieve begeleiding desnoods voor de eerste 30 jaar van zijn leven maar ik ben er echt van overtuigd dat het mogelijk is.

mooi maar het blijft bij aanleren= omgaan met (trukkendoos)

Neem nu die Amerikaan over wie we het hadden, hij is er toch in geslaagd om wel dat sociale gevoel te ontwikkelen. Hij is degeen die bekend is geworden, voor elke bekende persoon zijn er vele soortgelijke anderen die niet bekend zijn.

bij die persoon moet ik afgaan op de site. hij heeft ermee leren omgaan maar is niet genezen. haal hem uit z'n rationeel controlerende rol (de reden dat hij normaal lijkt) en het masker valt.

Ik geloof zoiezo niet dat het nuanceringsvermogen is aangeboren maar dat iedereen dat moet ontwikkelen door op zijn bek te gaan.

het gaat over het principe. bou jou is het aangeboren ik moet het aanleren en ALTIJD bewust beredeneren.

De één leert het wat trager dan de ander maar zolang je maar het vermogen hebt om dat te leren kan je dat wel goed ontwikkelen door kritisch te kijken naar jezelf

zoals jezelf zegt. je moet het jezelf aanleren. die zaken zijn niet aangeboren bij aspergers. jij hebt aangeboren inlevingsvermogen. ik niet. ik heb dit "aangeleerd" dmv bvb lichaamstaal. jij hoeft geen bewuste analyses van lichaamstaal te maken om te weten waarom iemand zus of zo reageert.

Als je het over gedragstherapie hebt dan geef ik je gelijk. Dat zijn inderdaad aangeleerde truucjes die niet autonoom zijn.  

Mijn vriend heeft nooit gedragstherapie gehad  

ik ook niet maar of je die trukjes nu zelf aanleert met vallen en opstaan of je brengt die bij aan kind en ouders is hetzelfde. het is allebei een manier om sociaal aanvaardbaar te kunnen functioneren.

Je hebt gelijk dat maar een klein deel van deze groep het vermogen heeft om zich goed te ontwikkelen, gruwelijk maar waar.

het is een kwestie van geluk. de meesten normaalbegaafde aspergers zijn de eeuwige vrijgezellen van 12 stielen en 13 ongelukken zonder supertalent.

Is er eigenlijk een verband tussen autisme en ADHD, er zijn toch mensen die met beiden gediagnosticeerd worden? Ook autistische mensen zijn soms hyperactief en hebben moeite zich te concentreren?

yep maar als ik zie zou het me niet vebrazen dat dezelfde pathologische oorzaak ook z'n deel opeist bij bvb dyslectie,hoogbegaafdheid of bepaalde gedragstoornissen

Even nog een algemene opmerking. Ik vind dat er onder de gewone mensen een zeer verkeerd beeld is over autisme. De meesten denken aan Rainman. Dit is een verkeerd beeld. De acteur (Dustin Hoffman) speelde het karakter zeer goed en zeer overtuigend maar er is maar een zeer klein deel van de autistische mensen die zo zijn.

dustin speelt de rol volgens de klassieke clichés. Forrest gump is een echte autist

Nog even mijn persoonlijke mening: ik vind autist/autisten een rotwoord. Het degenereert voor mijn gevoel een mens tot een robot, ik hoor liever iemand die autistisch is of het Aspergersyndroom heeft.

het zijn maar woorden om te kunnen definiëren.

[Windsurfer]

mooi maar het blijft bij aanleren= omgaan met (trukkendoos)  

Mooi gezegd. Het is een groot misverstand dat het 'over gaat' door dingen proberen aan te leren. Er is iets wat mist, er niet is, defect is of hoe je het ook wil noemen. Daar kun je je bewuster van worden, trukken ontwikkelen om het te binnen grenzen te ondervangen, maar in de essentie kun je een autistiforme stoornis niet wijzigen.

[Mrtn]

mooi maar het blijft bij aanleren= omgaan met (trukkendoos)  

Mooi gezegd. Het is een groot misverstand dat het 'over gaat' door dingen proberen aan te leren. Er is iets wat mist, er niet is, defect is of hoe je het ook wil noemen. Daar kun je je bewuster van worden, trukken ontwikkelen om het te binnen grenzen te ondervangen, maar in de essentie kun je een autistiforme stoornis niet wijzigen.

Volgens mij heeft 1207 het over "trukkendoos" in de context van asperger.

Als het over een kernautist gaat, ben ik het er niet mee eens: ik ben immers getuige van een werkelijke en structurele verandering. (zie mijn vorige posts)

[albert davinci]

mooi maar het blijft bij aanleren= omgaan met (trukkendoos)  

Mooi gezegd. Het is een groot misverstand dat het 'over gaat' door dingen proberen aan te leren. Er is iets wat mist, er niet is, defect is of hoe je het ook wil noemen. Daar kun je je bewuster van worden, trukken ontwikkelen om het te binnen grenzen te ondervangen, maar in de essentie kun je een autistiforme stoornis niet wijzigen.

Sorry maar dat vind ik echt flauwekul

Kan je bewijzen dat het gebrek bij autistische kinderen (die met het aspergersyndroom uiteraard!) niet weg kan gaan bij het ouder worden wanneer ze juist begeleid worden? Kan je bewijzen dat nog geen enkel autistisch kind daarin geslaagd is?

Het is mijns inziens erg kortzichtig om zo'n stelling in te nemen aangezien er zeer veel verschillende oorzaken zijn van het aspergersyndroom. Elke oorzaak heeft een totaal andere fysiologische basis, totaal verschillende fysiologische gevolgen en resulteert dan ook in een zeer verschillende fysiologische ontwikkeling. Heel veel hangt ook van een correcte begeleiding af wat nu nog meestal ontbreekt oa omdat de hulpverlening op dit vlak nog onvoldoende professioneel is al is het de laatste 10 jaar wel sterk verbeterd. Ze zijn er echter nog lang niet!

Ik heb toevallig deze week een aflevering gezien van 'supernanny'; een programma waarin een soort van gezinstherapeute hulp komt verlenen om de gezinsdynamiek te verbeteren. Deze keer was de zoon autistisch (ik denk asperger) en hij had 2 1-eiïge tweelingzusjes.

De therapeute schakelde de hulp in van een gerenomeerde deskundige op het vlak van autisme. Hoofd begeleiding autitstische kinderen van de "University of California"

Ze zei "je weet bij autistische kinderen nooit wat mogelijk is. Daarom is het ook extra belangrijk dat je ze zo intensief mogelijk begeleidt op jonge leeftijd.". Daarnaast zei ze "elk autistisch kind kan een zeer grote vooruitgang maken als hij juist begeleidt wordt". Ze legde ook nog uit dat autistische kinderen niet uit zichzelf gaan praten omdat ze niet de noodzaak van taal begrijpen op die leeftijd.

Die deskundige was er nog geen week. Resultaat:

- Hij begon te praten, daarvoor had hij nog geen woord gesproken. Waar de ouders jarenlang niet in geslaagd waren (en waar de Nederlandse hulpverleners ook niet in zouden slagen) dat lukte met de juiste begeleiding in minder dan een week.

- Hij begon te spelen met zijn zusjes en die zusjes ervaarden dat ook echt zo (5 jaar oud). Daarvoor klaagden de zusjes dat ze met hem niet konden spelen.

- Hij werd veel rustiger, was niet meer zo druk en geagiteerd omdat hij eindelijk wat beter begrepen werd.

Dat in minder dan een week. Het enige echte probleem voor de kinderen met het aspergersyndroom is dat de hulpverleners totaal niet begrijpen wat autisme is, het zelf niet ervaren hebben maar ondertussen wel boute stellingen innemen zoals dat ze kansloos zijn om zich net zo goed te ontwikkelen als niet-autistische mensen.

[albert davinci]

Maar het is natuurlijk onmogelijk om het helemaal te compenseren.

Kan je dat bewijzen?

Natuurlijk nog wel?

Nogmaals, die mensen die daarin slagen of daarin geslaagd zijn hebben geen contact met de hulpverlenende sector dus we weten het gewoon simpelweg niet!

Als iemand er al in geslaagd is en dat zou komen melden, wat niet zal gebeuren, dan zeggen ze weer dat het een verkeerde diagnose moet zijn geweest en was hij zogenaamd niet autistisch.

Wat dat betreft zijn wetenschappers nogal zelfingenomen. Ze denken altijd dat ze het goed weten totdat ze er 50 jaar later achterkomen dat ze bepaalde stukjes van de puzzel over het hoofd hebben gezien. En wat weten die hulpverleners nu van autisme af? Kan je een goed oordeel vormen over autisme als je het zelf niet gehad hebt of op zijn minst iemand met autisme hebt zien opgroeien? Lijkt mij van niet!

Zelfs al heb je autisme gehad of iemand met autisme zien opgroeien dan nog kan je enkel een goed beeld krijgen van die ene unieke vorm van het aspergersyndroom die het betreft.

[1207]

Volgens mij heeft 1207 het over "trukkendoos" in de context van asperger.  

Als het over een kernautist gaat, ben ik het er niet mee eens: ik ben immers getuige van een werkelijke en structurele verandering. (zie mijn vorige posts)

principe blijft hetzelfde maarten

m'n geeft zowel ouders als het kind een kader om beter te functioneren.

dit kader, gestoeld op de klassieke aanpak voor autisme, werpt gelukkig z'n vruchten af.

laat de begeleiding wegvallen (kader,hulpmiddelen) en je zult de achteruitgang met eigen ogen vaststellen. Of je dit nu morgen doet of pas binnen 20j maakt niet zoveel uit.

Albert

hoe kom je er toch bij om zo'n *** als the nanny als voorbeeld aan te halen? dat is bedoelt om geld te verdienen in 40 minuten. logisch dat die kleine op 5 minuten zich al als een gewone jongen gedraagt en plots geen probleemgedrag meer vertoont. Logisch dat die op 1 week genezen moet zijn

[albert davinci]

principe blijft hetzelfde maarten

m'n geeft zowel ouders als het kind een kader om beter te functioneren.

dit kader, gestoeld op de klassieke aanpak voor autisme, werpt gelukkig z'n vruchten af.

laat de begeleiding wegvallen (kader,hulpmiddelen) en je zult de achteruitgang met eigen ogen vaststellen. Of je dit nu morgen doet of pas binnen 20j maakt niet zoveel uit.

Weet je? Dat geld misschien in jouw geval of in een geval wat jij kent. Het is inmiddels overduidelijk dat er zeer veer oorzaken van autisme zijn, elk met een eigen fysiologisch mechanisme. Je kan nooit een uitspraak doen over de ganse kunstmatige groep (kunstmatig omdat het in wezen verschillende aandoeningen zijn die toevallig bepaalde symptomen gemeen hebben) naar aanleiding van hoe het bij jouw is of bij iemand die jij kent. Dat is juist wat ik iedereen probeer duidelijk te maken. Iedere asperger is anders, er zijn er geen 2 hetzelfde. Het belangrijkste voor de ouders is dat ze weten dat er mogelijk een zeer grote ontwikkeling mogelijk is en dat ook aspergerkinderen net zo veel kunnen bereiken als alle anderen. Op deze manier krijgen ze automatisch de beste begeleiding en het is ook een belangrijke boodschap voor de kinderen.

Niets is zo onmenselijk asociaal, lomp en grof als zeggen dat er geen hoop is op een zinvol leven. Als je een kind dat stempel mee geeft dan doe je iets misdadigs wreed want dat zal het kind zijn ontwikkeling sterk nadelig beïnvloeden. Geef je die boodschap aan de ouders, dan doe je hetzelfde maar langs indirecte weg. Ook autistische kinderen voelen zoiets aan.

hoe kom je er toch bij om zo'n *** als the nanny als voorbeeld aan te halen? dat is bedoelt om geld te verdienen in 40 minuten. logisch dat die kleine op 5 minuten zich al als een gewone jongen gedraagt en plots geen probleemgedrag meer vertoont. Logisch dat die op 1 week genezen moet zijn

Eerst en vooral een vraag: Heb je het programma ooit al eens gezien? Zo nee, dan kan je niet oordelen.

Zo ja, dan graag argumenten.

Je hebt een verkeerd beeld van hoe de televisiewereld werkt. Een omroep koopt inderdaad een programma met het doel kijkers te trekken. De programmamakers maken gewoon een programma wat ze of leuk vinden of een toegevoegde waarde vinden hebben. Dit programma valt in de laatste categorie.

Ik heb die aflevering gezien en ze geven daar echt geen vals beeld hoor. Het programma laat gewoon zien hoe het gaat, de betere en mindere dingen. Ik vind het nogal cynisch van jou dat je zo negatief denkt.

Je legt me ook woorden in de mond. Ik heb niet gezegd dat hij in 1 week genezen is, ik heb gezegd dat de specialiste (professor aan de universiteit die dagelijks met zeer diverse autistische kinderen werken) in 1 week voor elkaar krijgt wat die ouders in meer dan 2 jaar niet voor elkaar krijgen. Dat is geen verwijt tov die ouders, die weten gewoon niet beter net zoals de meeste B-verpleegkundigen en maatschappelijke werkers niet beter weten. Om autistische kinderen te kunnen begrijpen moet je een groot talent hebben en daarvoor moet je jarenlang zeer intensief met allerlei soorten autistische kinderen gewerkt hebben. Pas dan kan je echt begrijpen hoe ze in elkaar zitten. Vergelijk het maar met het programmeren van een computer. Als je niet weet wat je doet dan zal je na jaren van programmeren nog geen resultaat krijgen, als je wel weet wat je doet dan gaat het heel erg snel. Veel ouders weten hoe ze niet-autistische kinderen moeten opvoeden omdat ze zelf ook niet-autistische kinderen zijn geweest. Het is logisch dat de meeste (zo niet alle) ouders die nooit autistisch zijn geweest de autistische kinderen niet kunnen begrijpen. Het past niet in hun referentiekader.

In Supernanny zag je bijvoorbeeld dat dat kind letterlijk geisoleerd zat tijdens het eten en dat het kind daardoor druk werd. Die ouders dachten "hij is nu al zo druk, als we ons met hem gaan bezighouden dan wordt hij nog drukker". Dat is nu een groot verschil tussen aut en nt aut kinderen. Die professor wist dat hij goed en makkelijk kan leren praten als hij het maar moet doen om iets gedaan te krijgen. De ouders dachten per abuis dat hij niet makkelijk kon leren praten en bleven hem belonen voor het niet-praten door hem steeds zijn zin te geven wanneer hij weer geen woorden gebruikten. Veel van die autistische kinderen zijn slim en inventief genoeg om ook zonder woorden gedaan te krijgen wat ze willen. De ouders waren emotioneel wat zwak en gaven steeds toe omdat ze er niet tegen konden om het kind te zien lijden. Door het een paar uur of een paar dagen vol te houden ging het kind vanzelf praten, hij moest wel. Eens dat proces gestart is gaat het zeer snel.

Enneh, nog een iets. Is het gebruik van het woord '***' nu echt nodig? Oordeel niet te snel. Zelfs als je dat vindt hoef je dat nog niet zo te zeggen.

Het is een zogenaamd edutainment programma en geen trash zoals big brother en robinson. In die programma's wordt wel gemanipuleerd met de beelden.[/quote]

[risperdal]

Nee, ik heb zelf geen AS. Ik ken iemand die het heeft.

Ik heb er nooit boeken over gelezen. Mijn kennis en inzicht komen uit eigen ervaring met meerdere mensen die AS hebben, het Internet, mijn studie en reportages.

Waar ben jij naar op zoek, informatie over de kenmerken voor de aandoening of ervaringen van mensen die AS hebben?

Info over de kenmerken die weet ik wel, die staan op wiki. Als jij nog nuttige info/links hebt over ervaringen zou ik de best willen hebben. bvd.

[Windsurfer]

Maar het is natuurlijk onmogelijk om het helemaal te compenseren.

Kan je dat bewijzen?

Natuurlijk nog wel?

Nogmaals, die mensen die daarin slagen of daarin geslaagd zijn hebben geen contact met de hulpverlenende sector dus we weten het gewoon simpelweg niet!

Als iemand er al in geslaagd is en dat zou komen melden, wat niet zal gebeuren, dan zeggen ze weer dat het een verkeerde diagnose moet zijn geweest en was hij zogenaamd niet autistisch.

Wat dat betreft zijn wetenschappers nogal zelfingenomen. Ze denken altijd dat ze het goed weten totdat ze er 50 jaar later achterkomen dat ze bepaalde stukjes van de puzzel over het hoofd hebben gezien. En wat weten die hulpverleners nu van autisme af? Kan je een goed oordeel vormen over autisme als je het zelf niet gehad hebt of op zijn minst iemand met autisme hebt zien opgroeien? Lijkt mij van niet!

Zelfs al heb je autisme gehad of iemand met autisme zien opgroeien dan nog kan je enkel een goed beeld krijgen van die ene unieke vorm van het aspergersyndroom die het betreft.

Laat ik het zo zeggen dan: autisme wil zeggen dat er een 'defect' is. Het is geen kwestie van een vaardigheid in mindere mate hebben, het betreft iets wat er niet is. Autisme gaat dus ook niet over.

Ook vind ik het vreemd dat je je afvraagt wat hulpverleners van autisme afweten. Ok, de verpleging misschien minder, maar postacademisch opgeleide klinisch psychologen en psychiaters weten er echt wel genoeg van af. Ik denk als puntje bij paaltje komt de psychologen nog het meest, want die verrichten het diagnostisch onderzoek om de diagnose te stellen of uit te sluiten. Uit ervaring kan ik zeggen dat veel vaker aan autisme gedacht wordt, dan dat er daadwerkelijk sprake is van autisme.

[albert davinci]

Uit ervaring kan ik zeggen dat veel vaker aan autisme gedacht wordt, dan dat er daadwerkelijk sprake is van autisme.

Dat is ook mijn indruk.

Ok, de verpleging misschien minder, maar postacademisch opgeleide klinisch psychologen en psychiaters weten er echt wel genoeg van af. Ik denk als puntje bij paaltje komt de psychologen nog het meest, want die verrichten het diagnostisch onderzoek om de diagnose te stellen of uit te sluiten.

Daar zit al één probleem, de psychologen komen inderdaad het meest met hun in aanraking maar zij missen vooralsnog de klinische kennis om een link te kunnen leggen tussen het fysieke en het gedrag.

De psychiaters hebben iets meer kennis van - en inzicht in de fysieke aspecten van autisme maar zij komen weer te weinig in aanraking met autistsiche mensen.

Ik blijf als punt aanhalen dat het zeer moeilijk is om autisme te begrijpen als je zelf niet autistisch bent geweest. Hoe zou jij kunnen begrijpen hoe een kind in elkaar zit als jij zelf nooit een kind bent geweest. Hoe kan jij als man precies begrijpen hoe vrouwen in elkaar zitten, je bent zelf nooit een vrouw geweest.

Sommigen kunnen dat maar dat is een vrij zeldzaam talent wat de meesten niet hebben.

Tip: lees eens goede literatuur over autisme van amerikaanse deskundigen. Langzaam aan beginnen de grote universiteiten en wetenschappers zich meer bezig te houden met autisme en vergelijk eens met wat er nog maar 20 jaar geleden allemaal voor onzin werd verkondigt over autisme. Het kenmerk snelle ontwikkeling zie je vooral bij vakgebieden die nog maar in de kinderschoenen staan, bij deze vakgebieden weten en begrijpen ze gewoon nog niet zo veel.

Een voorbeeld daarvan? Vroeger dachten de psychiaters en psychologen nog dat autistische kinderen die met 5 jaar nog niet praatten dat gewoon niet konden. Tegenwoordig weten ze dat die kinderen dat perfect kunnen, in ieder geval de meesten van hun, maar dat ze niet begrijpen waarvoor praten zo belangrijk is en er daarom zo laat mee starten. Dit is een zeer groot verschil wat resulteert in een vele betere behandeling. Dankzij dit inzicht leren ze nu die autistische kinderen op jonge leeftijd te praten en zijn ze op zoek naar de beste methoden daarvoor. Één goede methode daarvoor is door het kind pas iets te geven wanneer hij er zelf om vraagt door het woord te noemen. Dit vergt een ijzeren discipline van de ouders omdat het kind eerst wellicht dagenlang gaat janken maar uiteindelijk zal hij wel gaan praten.

Dit soort accentverschuivingen maken uiteraard een zeer groot verschil in de toekomstperspectieven van zo'n kind. Vroeger leren praten betekent dat er een exponentiële versnelling in de ontwikkeling zal optreden, immers de taal is het middel om je te kunnen ontwikkelen. Beter gezegd eigenlijk, wanneer je zo'n kind niet begeleidt om op jonge leeftijd te leren praten dan krijg je een exponentiële vertraging in de ontwikkeling (beter omdat de normale ontwikkeling is wanneer hij wel leert praten en het door de belemmering agv het niet leren praten stagneert).

De kennis van autisme is toegenomen en het inzicht is verbeterd, godzijdank. Je kan helaas niet verwachten dat na zo'n korte tijd de kennis en het inzicht al volledig is. Eens dat wel volledig is moet er nog een overdracht van die kennis en inzichten plaatsvinden van de toppers in het vakgebied naar de gewone psychiaters, psychologen en verpleegkundigen en ook dat duurt weer lang. De mensen die al afgestudeerd zijn zijn moeilijker te bereiken met name de verpleegkundigen die voor zover ik het weet geen wetenschappelijke literatuur lezen (in het algemeen) en zelfs voor de psychologen en psychiaters die wel wetenschappelijke literatuur lezen is de overdracht langs deze weg minder sterk dan via conventionele scholing. Iets wat je leest komt minder goed aan dan wanneer iemand het je verteld en dat aanvult met anekdotes en er ook praktijktraining is.

Het zal vast in de toekomst wel in orde gaan komen maar ik geloof er niets van dat het nu al allemaal zo soepeltjes verloopt. Ik hoop dat ik me vergis.

Laat ik het zo zeggen dan: autisme wil zeggen dat er een 'defect' is. Het is geen kwestie van een vaardigheid in mindere mate hebben, het betreft iets wat er niet is. Autisme gaat dus ook niet over.  

Ik kan moeilijk ontkennen dat iemand die autistisch is een defect heeft waardoor hij zich niet normaal kan ontwikkelen of een defect heeft gehad waardoor hij zich niet normaal heeft kunnen ontwikkelen.

De redeneerfout, waarvan ik vind dat jij die maakt, is dat dat defect permanent zou zijn. Het is zeer goed denkbaar dat er op jongere leeftijd een defect is waardoor de ontwikkeling spaak is gelopen en dat op oudere leeftijd dat defect is hersteld maar hij nog met een ontwikkelingsachterstand zit. Simpel gezegd; op jonge leeftijd is de hardware niet 100% waardoor er onvoldoende goede sofware op kan worden gezet, op oudere leeftijd is de hardware wel in orde maar ontbreekt nog de software omdat hij die niet op jonge leeftijd heeft gekregen.

In dat geval is het essentieel dat de hulpverleners (waar ik ook de psychologen en psychiaters onder reken) er voor zorgen dat wanneer de hardware steeds beter wordt de software ook steeds wordt geupdate. Ik moet helaas eventjes vervallen in deze analogie omdat ik vrees dat anders veel mensen het niet gaan begrijpen.

Veel van de huidige onderzoeken wijzen er op dat de compensatiemechanismen van de hersenen dermate goed zijn dat bij de groep AS de hardware volledig normaal is op volwassen leeftijd en dat ze enkel het probleem hebben dat ze niet de juiste software hebben gekregen op jonge leeftijd.

Immers, een kind kan makkelijker nieuwe software ontvangen dan een volwassenen omdat de hersenen er nog meer ontvankelijk voor zijn. Daarnaast kan een kind ongegeneerd afkijken bij de volwassenen en andere kinderen wat normaal sociaal gedrag is. Van kinderen wordt het, ook door andere kinderen, nog geaccepteerd als ze tijdens dit leerproces nog fouten maken.

Een volwassen AS kan niet meer zo ongegeneerd afkijken. Als hij geen vrienden heeft dan heeft hij ook geen mensen van wie hij het kan leren, het kind kan gewoon zien hoe zijn ouders en de bezoekers dat doen, ziet in de klas zeer veel gedrag tussen andere kindjes. Het komt er dus weer op neer dat we dit soort zaken pas echt wetenschappelijk hard kunnen maken wanneer we de exacte hersenfysiologie begrijpen, zowel bij niet AS als bij AS en de vershillen kunnen duiden.

Als wetenschappelijk kan worden aangetoond dat de hardware bij AS op volwassen leeftijd in orde is dan zal niemand er om heen kunnen dat het vooral de taak is van de hulpverleners om de software zo veel mogelijk te updaten zogauw de hardware weer verbeterd is.

Hopelijk wordt mijn punt wat duidelijker voor jou dmv deze computeranalogie. Psychologen maken hier gretig gebruik van om de voor hun onbegrepen hersenwerking iets beter te begrijpen. Ik heb nl. nog experimentele psychologie gehad.

[Annemieke]

Vroeger dachten de psychiaters en psychologen nog dat autistische kinderen die met 5 jaar nog niet praatten dat gewoon niet konden. Tegenwoordig weten ze dat die kinderen dat perfect kunnen, in ieder geval de meesten van hun, maar dat ze niet begrijpen waarvoor praten zo belangrijk is en er daarom zo laat mee starten.

Dit is heel interessant! Zo bezien zou je kunnen zeggen dat een autist een perfect individu is wat nog niet heeft ontdekt dat het heel leuk en nuttig kan zijn om een uitwisseling te hebben met anderen.