bestaat tijd eigenlijk wel?

[Math-E-Mad-X]

Voor ieder fysisch probleem hoort idd één correcte oplossing te zijn. Maar in de filosofie ligt dat anders. De vraag of tijd onafhankelijk van het bewustzijn kan bestaan is afhankelijk van hoe je naar begrippen als tijd en bewustzijn kijkt. Verschillende manieren van kijken kunnen best verschillende resultaten opleveren, zonder dat de ene beter is dan de ander.

nuance: zonder dat we met de kennis voorhanden de ene als beter kunnen zien dan de ander. Er moet wel degelijk 1 correct antwoord bestaan. Er moet een wereld zijn, die voor ons dan wel ontoegankelijk is, maar waar het antwoord in verscholen ligt. Dat is tenminste mijn geloof. Hoe dan ook, als dat niet zo is, zijn beide antwoorden even fout.

Dat ben ik niet met je eens. Er is één fysische wereld die voor iedereen hetzelfde is. Maar de fysische wereld is slechts een deel van de "gehele" wereld.

Om eens een voorbeeld te noemen: is de muziek van Frans Bauer mooi? Lijkt me duidelijk dat daar geen uniek antwoord voor is.

We kunnen deze vraag niet m.b.v. een experiment beantwoorden. Netzomin als dat we de vraag "Bestaat tijd ook zonder bewustzijn?" kunnen testen. Zonder bewustzijn is er immers niemand die een experiment kan uitvoeren en interpreteren. Wat mij betreft heeft het dus geen zin om over tijd te spreken als er geen denkende geest in het universum aanwezig is om deze tijd waar te nemen.

[Lathander]

De lengte van 1 seconde is weldegelijk bepaald:

"in 1967 the Thirteenth General Conference on Weights and Measures defined the second of atomic time in the International System of Units (SI) as

the duration of 9,192,631,770 periods of the radiation corresponding to the transition between the two hyperfine levels of the ground state of the caesium-133 atom.[2]

The ground state is defined at zero magnetic field. The second thus defined is equivalent to the ephemeris second.[2]

The definition of the second was later refined at the 1997 meeting of the BIPM to include the statement

This definition refers to a caesium atom at rest at a temperature of 0 K. "

[Morzon]

wat als tijd niet bestaat? wat voor invloed heeft het op ons leven? Of wat als het bestaat?

volgens mij boeit dat niet zo erg.

[Gijs]

Ok ik heb een nieuw voorbeeld verzonnen. Stel je hebt een hersentumor die binnen één dag belangrijke gedeelten van je hersenen bereikt. Waardoor je dus overleid. Maar je gaat ook één dag terug in de tijd. Dan sterf je een dag eerder dan je zou moeten doen omdat je nog steeds diezelfde hersentumor is en evenveel dagen uren minuten en seconden heeft meegemaakt. De hersentumor die jij dus draagt is niet diezelfde als diegene van een dag geleden. De tijd voor jouw gaat gewoon door terwijl je omgeving weer terug is in het verleden. Maar je hebt even veel dagen geleefd als jouwzelf die niet is terug gereisd in de tijd. Alleen heb je twee keer dezelfde datum geleefd. Je hebt dus nu twee zones gemaakt. Want je oorspronkelijke ik die niet terug is gegaan in de tijd leeft nog tot morgen. En je zou elke minuut, seconde ,honderste van een seconde, honderste van een honderste van een seconde kunnen terug gaan in de tijd en nieuwe tijdzones maken. Tot dat je bij de molecuul van de tijd bent. Maar omdat ik denk dat dat niet bestaat heb je dus oneindige tijd. En ruimte is hetzelfde als tijd. Athans je kan van ruimte tijd maken dus als er oneindige tijd is is er ook oneindige ruimte. Aangezien we van de oerknal(len) theorie weten dat ruimte niet oneindig is. Is tijd dat dus ook niet. Maar als tijd niet oneindig is bestaat het eigenlijk niet. Omdat je er dan niet in kan reizen. Dus is het niet iets tastbaars dat bestaat. Kijk ook is op: http://sciencetalk.nl/forum/invision/in...showtopic=54955

[nicolai]

tijd is gewoon een begrip dat we gegeven hebben om de verloop van de dag te kunnen benoemen.

[Elmo]

Kan iemand, liefst de topic-starter, even duidelijk samenvatten:

1) wat is de hier-ontwikkelde theorie?

2) wat zijn de experimentele resultaten die de theorie bewijzen?

3) hoe is de theorie ander dan de bestaande natuurkunde?

[jebevers]

hangt dit niet samen met dimensies? Sorry, ik ben niet de topic-starter zelf.

toen de aarde plat was (tweedimensionaal) kon men ook niet geloven dat-ie eigenlijk rond was (driedimensionaal). Nu we denken te leven in de derde dimensie, ruimte, kunnen we ook niet goed bevatten wat de vierde dimensie, tijd, precies is. (naar het boek Flatlanders, van ...?)

Ik meen dit al eens eerder geschreven te hebben, maar is tijd niet de beschrijvende grootheid van de vierde dimensie en op zichzelf dus niet 'iets', net zoals ruimte de beschrijvende grootheid is van de derde dimensie, oppervlakte de beschrijvende grootheid van de tweede en lengte de beschrijvende grootheid van de eerste dimensie. Een oppervlakte kan groot of klein zijn. Oftewel, geconstateerd dat de maat van het vlak groot of klein is. Zo kan de lengte van 'iets' groot of klein zijn. En dus niet de lengte zelf wel te verstaan. Dit geldt ook voor ruimte, jawel, en ook voor tijd.

[G]

Zoals hierboven is aangegeven is tijd gedefinieerd aan de hand van stralingsgolven, uitgezonden door een bepaald materiaal. De periode die nodig is voor het uitzenden van dat vastgestelde aantal stralingsgolven is de maat voor tijd.

Evenals de tweede (oppervlakte) dimensie, de eerste (lengte) dimensie nodigheeft om te bestaan, ten slotte, geen tweede dimensie zonder eerste dimensie, geld dit ook voor tijd.

De vraag; bestaat opervlakte eigenlijk wel, kun je in die zin dan ook gelijkstellen aan de vraag; bestaat tijd eigenlijk wel?

De stralingsgolven, zoals hierboven aangegeven, uitgezonden door dat materiaal, bepaalden dus de maat voor tijd. Hoe kan of hoe werkt dat?

Wel, de stralingsgolven, hebben een lengte (1e dimensie) een breedte (hoe klein ook, 2e dimensie) en een hoogte (3e dimensie). Hiermee geven we dus eigenlijk aan dat ze volledig beslag hebben in onze 3-dimensionale wereld.

De straling wordt constant uitgezonden. We kunnen dit meten, aantonen. De straling beweegt zich dus door onze 3-dimensionale wereld. Het feit dat er sprake is van beweging, is feitelijk het bewijs dat tijd bestaat.

Zonder beweging is er sprake van ruimte (3 dimensies). Zonder beweging ofwel verandering van staat, in deze ruimte, is tijd niet waarneembaar.

Op hoger theoretisch niveau is dat aan beide zijde van de bewegingssnelheid-mogelijkheden bewezen. Niets kan sneller dan het licht, het zou zich dan onttrekken aan onze ruimte. Maar evenzogoed kan iets niet absoluut stilstaan. 0Kelvin temperatuur is voor materie ook niet te bereiken.

Hieruit zou je kunnen concluderen dat materie / energie, zich in onze ruimte bevind en per definitie in beweging is. Dus er is ten alle tijden sprake van tijd.

[jebevers]

Het feit dat er sprake is van beweging, is feitelijk het bewijs dat tijd bestaat.

ik begrijp je uitleg, maar ben het niet eens met deze quote. De twijfel of 'tijd' bestaat, blijft in mijn beleving dezelfde twijfel als die waarbij we ons afvragen of 'ruimte' feitelijk wel bestaat. Op zich wil iedereen zich dat nog wel afvragen. Maar ook dit is mijns inziens exact de twijfel of 'lengte' als zodanig bestaat. En daar heb je het: lengte bestaat niet, lengte geeft een maatomschrijving van iets, namelijk van hoe lang een bepaalde zijde ergens van is. 'Oppervlakte' idemdito: geeft de maat van een oppervlak aan. Redeneer terug tot 'tijd': beschrijft toestand/situatie van eenheden in een derde dimensie op opeenvolgende momenten. Hoeveel momenten, verdeeld in eenheden, zit er tussen de verplaatsing van twee 'elementen'. (elementen als vaag begrip voor 'concrete aanwezigheden').

Vanuit deze optiek, kun je dan zeggen dat 'tijd' bestaat? Bestaat lengte?[/quote]

[G]

Uiteraard kan en mag je twijfelen aan het bestaan van een punt, een lengte, een breedte en een diepte. Als deze zaken voor jouw niet bestaan, bestaat de fysieke wereld als geheel niet, zeg maar matrix achtige wereldbeelden. Het enige dat werkelijk bestaat is dan "de beleving".

Ik kan je daar niet vanaf brengen.

Echter, beleving suggereerd ook tijd. Als je twee verschillende gedachten hebt, is er al sprake van tijd. Immers, je hebt twee afzonderlijke situaties. Dit impliceerd twee verschillende stadia. Als deze plaats hebben binnen dezelfde geest, of op welke andere manier relatie hebben tot elkaar. Is er ook hier weer sprake van tijd.

Ikzelf geef toch duidelijk voorkeur aan mijn stelling zoals eerder gepost; beweging is tijd.

[jebevers]

nee nee, dan begrijp je me verkeerd. Ik heb het niet over beleving. Ik heb het niet over matrix achtige wereldbeelden. Ik heb het over een verschil tussen begrippen. Begrippen die aanwezig zijn als zijnde 'iets' (massa, materie, energie, gevoel, liefde, atomen, planeten,...) en begrippen die een maat of hoeveelheid van iets beschrijven. Lengte, Gewicht, Tijd. Begrijp je wat ik bedoel? In de vraagstelling 'bestaat tijd eigenlijk wel', luidt mijn antwoord consequent: ja, als beschrijvende grootheid. Als begrip dat is toegekend om 'iets' te meten. Dat 'iets' wat met tijd gemeten wordt, dat is de opeenvolging van momenten waarop andere grootheden zich in een bepaalde toestand verhouden. Daarmee meet tijd dus, maar is tijd zélf niets. Zoals ook lengte zélf niet iets is, maar een lange rij stoepranden naast elkaar (met een lengte van ... meter) wel.

[Gijs]

gÖd ik snap je verhaal over stralingsgolven niet precies. Je hebt er vast gelijk in maar zeg je dat tijd een straling is zoals warmte of radio actieve straling? Je hebt er vast gelijk in want ik kan geen argument bedenken waarom het niet zo zou zijn. Toch vind ik dat gek aangezien tijd niks tastbaars is en straling wel. Natuurlijk kunnen we straling niet echt aanraken maar toch is het tastbaar omdat we straling kunnen ontvangen. Ik heb nog nooit van een tijd ontvanger gehoord. Mischien begrijp ik je wel verkeerd. Tijd is ook geen straling lijkt me omdat tijd een bepaalde volgorde aangeeft en dat doet straling volgens mij niet.

[G]

gÖd ik snap je verhaal over stralingsgolven niet precies. Je hebt er vast gelijk in maar zeg je dat tijd een straling is zoals warmte of radio actieve straling? Je hebt er vast gelijk in want ik kan geen argument bedenken waarom het niet zo zou zijn. Toch vind ik dat gek aangezien tijd niks tastbaars is en straling wel. Natuurlijk kunnen we straling niet echt aanraken maar toch is het tastbaar omdat we straling kunnen ontvangen. Ik heb nog nooit van een tijd ontvanger gehoord. Mischien begrijp ik je wel verkeerd. Tijd is ook geen straling lijkt me omdat tijd een bepaalde volgorde aangeeft en dat doet straling volgens mij niet.

1. zeg je dat tijd een straling is zoals warmte of radio actieve straling?

2. aangezien tijd niks tastbaars is

3. tijd een bepaalde volgorde aangeeft

A1. Nee ik bedoel niet aan te geven dat tijd een "soort straling"" is. Straling uitgezonden door een vastgelegde, gedefinieerde bron, heeft een constant karakter. Hiermee bedoel ik dat deze bron haar straling altijd op een zelfde snelheid, frequentie uitstraalt (de genereerd een constante golf). Overal in het universum. Omdat dit constant is hebben we gesteld dat: 1 seconde gelijk staat aan het uitzenden van een X aantal stralingsgolven. Op deze manier is de seconde gedefinieerd. Net als de meter een maat is voor lengte, de meter is overigens ook gedefinieerd aan de hand van stralingsgolven, maar lengte is ook geen straling.

A2. Inderdaad. evens als lengte (lees het bovenstaande stuke van Jebevers)

A3. Dat is niet helemaal waar, op quantum niveau bestaan bepaalde deeltje ook in het verleden en / of in de toekomst. Maar das weer een ander verhaal. Bedenk je eens, heeft lengte een richting?

[Gijs]

Ok bedankt voor je opheldering. Ik begrijp het nu. En ohja wilt aub. iemand mijn bovenstaande bericht over die hersentumor bevestigen of het tegenovergestelde. Ik hoor graag of ik op de goeie of juist verkeerde weg zit. Anders blijf ik dalijk met dit idee rondlopen terwijl het onzin is. Dat zou nogal dom zijn en ik heb geen zin om dom te zijn. Ookal ben ik dat mischien al.

[G]

Helaas, verhelder je verhaal, want in deze vorm kan ik er geen zinnig woord over zeggen. Je stelt in het verhaal ook geen vraag....