Vleesetende bacterie

[marion]

Hoi,

Ik ben op zoek naar mensen die ervaring hebben met het ziekteverloop van een vleesetende bacterie (streptococcus pyogenes).

Mijn man ligt nu bijna 3 weken in het zieken huis. Hij heeft de bacterie opgelopen via een klein wondje in z'n voet.

Hij is al met spoed aan z'n voet geopereerd, zijn nieren waren ermee gestopt en zijn hele been zat onder de 'brand' blaren.

Inmiddels zijn z'n nieren weer op gang gekomen maar is zijn been weer helemaal dik en rood geworden en is er spontaan weer een donkere plek ontstaan ten hoogte van zijn knie. De artsen zeggen dat dat waarschijnlijk weer afstervend weefsel is. Nu ben ik uiteraard gaan zoeken op internet, maar daar kom je zoveel 'enge' dingen tegen en het zijn voornamelijk buitenlandse sites.

Juist het feit dat de doktoren ons steeds niet kunnen vertellen hoe of wat we kunnen verwachten, maakt ons alleen maar onzekerder. Tenslotte hadden we ook nooit verwacht dat mijn man (een gezondheidsfraek, rookt niet, drinkt niet, sport veel), zo van het ene moment op het andere, zo ziek kon worden. We zijn blij dat hij nog leeft maar ook erg bang.

Is er iemand die mij tips kan geven over waar ik evt. het beste kan zoeken naar , of artsen die meer van deze bacterie en het ziekteverloop weten, of mensen die dit zelf hebben ervaren.

Alvast bedankt.

Een ongeruste echtgenote

[Assassinator]

Het erge is, is dat je de bacterie niet oploopt. Die heeft iedereen al zoiezo bij zich, alleen waarom deze geactiveerd wordt en dan opeens die giftige stoffen gaat aanmaken is in ieder geval voor mij nog onbekend. Is er al meer bekend over hoe deze bacterie wordt geactiveerd? De enige echte remedie trouwens is al het geinfecteerde weefsel wegsnijden. Als zijn hele been dik en rood is moet er in ieder geval heel veel weefsel weg worden gehaald, misschien zelfs het hele been weg.

[marion]

Het erge is, is dat je de bacterie niet oploopt. Die heeft iedereen al zoiezo bij zich, alleen waarom deze geactiveerd wordt en dan opeens die giftige stoffen gaat aanmaken is in ieder geval voor mij nog onbekend. Is er al meer bekend over hoe deze bacterie wordt geactiveerd? De enige echte remedie trouwens is al het geinfecteerde weefsel wegsnijden. Als zijn hele been dik en rood is moet er in ieder geval heel veel weefsel weg worden gehaald, misschien zelfs het hele been weg.

Bedankt voor je reatie.

Het probleem is dat niemand ons precies kan zeggen hoe of wat.

Er is nu een nieuwe plek afstervend weefsel ontstaan maar de doktoren weten niet wat ze er mee aan moeten, wegsnijden of afwachten.

Ik zou juist een arts of chirurg willen spreken die hier ervaring mee heeft.

Ze waren gestopt met de antibiotica en nu wordt overlegt of er weer mee moet worden begonnen. Ik wil een second opinion, maar weet niet van wie.

Welke ervaring heb jij hiermee?

[Assassinator]

Ik denk niet dat er zo iemand op dit forum zit, alleen als ik de arts was zou ik asap wegsnijden. Afwachten zorgt er alleen maar voor dat het groter en groter wordt. Als het plekje nog klein is maakt het niet veel uit, maja ik ben geen expert. Voor een 2nd opinion kun je beter naar een andere arts gaan of zelfs een ander ziekenhuis, maar of daar tijd voor is... Bij deze aandoening is tijd cruciaal, zo snel mogelijk behandelen anders krijg je van die gruwel problemen die je op tv ziet.

Succes ermee

[The Don]

Ik wil een second opinion, maar weet niet van wie.

Ten eerste is het niet toegestaan persoonlijke medische problemen op dit forum te bespreken (zie ook de wsf regels)

Daarnaast is dit forum zeker NIET de plek om een second opinion te verkrijgen. Als je gewoon aan de chirurg vraagt voor een second opinion dan kan hij dat nooit weigeren.

[albert davinci]

Artsen zijn verplicht om mee te werken aan een verzoek tot second opinion. Meldt het gewoon vriendelijk en dat zal geen probleem geven.

Ik wil een second opinion, maar weet niet van wie.

Jouw huisarts zal wel weten welke artsen voldoende deskundig zijn. Vraag het aan hem, uit jouw zorgen, vertel hem dat je graag op consult wil bij een arts die hier al ervaring mee heeft.

Succes hiermee.

Ik laat dit topic voorlopig open maar ik houd het wel in de gaten en zal ingrijpen (bericht aanpassen of verwijderen en topic sluiten) wanneer er medische adviezen worden verstrekt.

[marion]

Artsen zijn verplicht om mee te werken aan een verzoek tot second opinion. Meldt het gewoon vriendelijk en dat zal geen probleem geven.

Jouw huisarts zal wel weten welke artsen voldoende deskundig zijn. Vraag het aan hem, uit jouw zorgen, vertel hem dat je graag op consult wil bij een arts die hier al ervaring mee heeft.

Succes hiermee.

Ik laat dit topic voorlopig open maar ik houd het wel in de gaten en zal ingrijpen (bericht aanpassen of verwijderen en topic sluiten) wanneer er medische adviezen worden verstrekt.

Heb dat inmiddels gedaan. Bedankt voor je reactie.

Ten eerste is het niet toegestaan persoonlijke medische problemen op dit forum te bespreken (zie ook de wsf regels)

Daarnaast is dit forum zeker NIET de plek om een second opinion te verkrijgen. Als je gewoon aan de chirurg vraagt voor een second opinion dan kan hij dat nooit weigeren.

Excuus

[Eveline]

Mijn man is op 14 februari opgenomen in het ziekenhuis met deze bacterie. De week ervoor heeft hij een kleine ingreep gehad in het ziekenhuis.

De bacterie, die inderdaad iedereen bij zich draagt, is door de wond naar binnen geslagen. 'S avonds om half 8 gingen we naar de huisartsenpost, omdat er een grote rode plek op zijn been verscheen. Nog geen 5 uur later werd mij verteld dat mijn man geen overlevingskansen meer had. Ik moest afscheid komen nemen van hem. De bacterie zat in zijn buik en zijn rechterbeen. De dokters waren erg bang dat zijn nieren aangetast zouden worden en andere delen in zijn buik. In twee weken tijd is mijn man 14 keer geopereerd. Telkens werd aangetast weefsel weggehaald en werden de wonden gespoeld. Al die tijd was er geen dokter die mij ook maar iets hoop durfde te geven. Wonder boven wonder heeft mijn man de bacterie overleeft. Na drie weken intensive care is mijn man echter naar zaal gegaan. En na 13 weken ziekenhuis zit hij nu in een revalidatiecentrum,om daar verder op te knappen. In zijn rechterbeen is een stuk spier opgegeten,waardoor mijn man niet meer zelfstandig zal kunnen lopen. In ons geval, hadden we het geluk dat we een geweldige chirurg hadden. Zelfs op zijn vrije dag kwam deze man nog naar het ziekenhuis om mijn man te operen,klasse!. Een keer hebben we een andere chirug gehad, die zijn been bijna wilde amputeren. Ik stond erop, om op mijn eigen chirurg te wachten. Gelukkig, want het onderbeen van mijn man is nog helemaal gezond. Met een hulpstuk,moet hij na verloop van tijd weer zelfstandig kunnen lopen. Vandaag zijn we nog in het ziekenhuis geweest. Geen enkele dokter die we spreken, snapt er ook maar iets van dat mijn man nog leeft. Het is een verschrikkelijke bacterie. Die zeer, zeer verradelijk is. Hoewel wij nog een lange weg te gaan hebben,hebben wij veel...zeer veel geluk gehad.

Marion, ik lees dat jullie nog midden in het proces zitten, net als wij....Ik wens jou en je gezin heel veel sterkte.

[*gast_marion_*]

Mijn man is op 14 februari opgenomen in het ziekenhuis met deze bacterie. De week ervoor heeft hij een kleine ingreep gehad in het ziekenhuis.

De bacterie, die inderdaad iedereen bij zich draagt, is door de wond naar binnen geslagen. 'S avonds om half 8 gingen we naar de huisartsenpost, omdat er een grote rode plek op zijn been verscheen. Nog geen 5 uur later werd mij verteld dat mijn man geen overlevingskansen meer had. Ik moest afscheid komen nemen van hem. De bacterie zat in zijn buik en zijn rechterbeen. De dokters waren erg bang dat zijn nieren aangetast zouden worden en andere delen in zijn buik. In twee weken tijd is mijn man 14 keer geopereerd. Telkens werd aangetast weefsel weggehaald en werden de wonden gespoeld. Al die tijd was er geen dokter die mij ook maar iets hoop durfde te geven. Wonder boven wonder heeft mijn man de bacterie overleeft. Na drie weken intensive care is mijn man echter naar zaal gegaan. En na 13 weken ziekenhuis zit hij nu in een revalidatiecentrum,om daar verder op te knappen. In zijn rechterbeen is een stuk spier opgegeten,waardoor mijn man niet meer zelfstandig zal kunnen lopen. In ons geval, hadden we het geluk dat we een geweldige chirurg hadden. Zelfs op zijn vrije dag kwam deze man nog naar het ziekenhuis om mijn man te operen,klasse!. Een keer hebben we een andere chirug gehad, die zijn been bijna wilde amputeren. Ik stond erop, om op mijn eigen chirurg te wachten. Gelukkig, want het onderbeen van mijn man is nog helemaal gezond. Met een hulpstuk,moet hij na verloop van tijd weer zelfstandig kunnen lopen. Vandaag zijn we nog in het ziekenhuis geweest. Geen enkele dokter die we spreken, snapt er ook maar iets van dat mijn man nog leeft. Het is een verschrikkelijke bacterie. Die zeer, zeer verradelijk is. Hoewel wij nog een lange weg te gaan hebben,hebben wij veel...zeer veel geluk gehad.

Marion, ik lees dat jullie nog midden in het proces zitten, net als wij....Ik wens jou en je gezin heel veel sterkte.

Dank je. het gaat nu gelukkig goed. Ook jullie veel sterkte!

[*gast_iemand_*]

@marion @ eveline....

Ik voel met jullie mee...

[*gast_san_*]

Ten eerste is het niet toegestaan persoonlijke medische problemen op dit forum te bespreken (zie ook de wsf regels)

Daarnaast is dit forum zeker NIET de plek om een second opinion te verkrijgen. Als je gewoon aan de chirurg vraagt voor een second opinion dan kan hij dat nooit weigeren.

Nogal logisch dat je hier geen second opinion kan krijgen...

Bovendien heb ik een keer meegemaakt dat een orthopeet letterlijk tegen me zei dat ik vroeg om een second opinion: 'Ik kan je verzekeren dat alle orthopeten, zelfs in het buitenland, hetzelfde zullen zeggen als ik en dat is dat je niet geholpen kan worden maar door moet lopen tot het niet meer gaat en dan een kunstheup'

Ik was destijds 16 jaar oud en mijn ouders zaten erbij maar zeiden dat hij wel gelijk zou hebben want hij was immers de specialist, een jaar later kreeg ik zo een vreselijke pijn(mijn rechterheup was versleten als gevolg van afstervingsproces van een streptococcenbacterie) en omdat ik in 1995 een keer in nijmegen was geweest dacht ik dat ze daar toch iets beter moesten zijn dus ben ik daar toch heengeweest en daar kon ik wel geholpen worden.

Maar wat ik hiermee wil zeggen is dat als je zo jong bent je toch wel even met je mond vol tanden staat als er zo tegen je uitgehaald wordt, met name omdat wat hij verder in het gesprek zei er kort gezegd op neer kwam: wat doe je hier, we hebben de vorige keer toch al gezegd dat je door moet lopen tot je een kunstheup moet.

Ik heb zelf in 1994 een streptococcen bacterie in mijn rechterbeen gehad en heb toen 6 weken in het ziekenhuis gelegen waarvan ik 24 keer onder narcose ben geweest. Ik heb toen 10 dagen hoger dan 40/41 graden koorts gehad en dat ik daarna eindelijk weer beter was bleek na een halfjaar de kop van mn heup afgestorven te zijn. Ik heb toen 3 jaar met krukken gelopen waarna het wel weer goed was, maar zoals ik net al noemde kreeg ik een aantal jaren geleden weer last en ben via een omweg toch bij een goede arts terecht gekomen waar ik vorig jaar door ben geholpen, ik heb toen geen kunstheup gekregen maar een 'ITO'. Gisteren is de pin er eindelijk uitgehaald. Ik hoop dat ik voorlopig een keer niet meer geopereerd hoef te worden want ik ben er voor de zoveelste keer achter dat het geen pretje is.

Ik las toevallig vanmorgen in de glamour dat een meisje als gevolg van liposuctie de bacterie opliep, ik vind het wel sneu voor haar hoor, maar ze schaamt zich nu voor haar litteken, dan knapt er wel wat in me, ik zit onder de littekens heb jaren van mijn leven niet met leeftijdgenoten mee kunnen doen en bij mij is de oorzaak iets waar ik helemaal niks aan kon doen, bij een liposuctie in principe ook niet maar je weet toch wel dat er enigzins risicos aan kunnen kleven?

Bovendien mag ze allang blij zijn dat het bij haar niet zulke grote gevolgen heeft gehad, want er zijn veel ergere gevallen.

[Dick van Polen]

Hallo allemaal.

De schrik sloeg mij om het hart toen ik hoorde dat mijn moeder vorige week maandag naar de huisarts zou gaan vanwegen blaren op haar been en veel pijn. Nu was mijn moeder 40 jaar verpleegkundige geweest, dus zij zou moeten weten wat er speelde bij haar. Ik wilde graag van haar horen wat ze had, zodat ik haar zou kunnen halen. Zij woonde 198 Km verder op in Ee. Toen ze op hing was dat ons laatste gesprek. Dit was op 8 october de sterf dag van mijn vader. Op 9 oktober werden wij om kwart over 2 gebeld dat wij met spoed naar Leeuwarden MCL moesten komen want onze moeder was met spoed op genomen. Wij moesten ons die dag verworven nieuwe woning met spoed verlaten om om kwart over 4 daar aan te komen. Al wat ons reste was om half 6 de beademing moesten laten stoppen.

Vanwege de Streptococcus pyogenes bacterie. Hoe kan iemand dat krijgen? Wat doet dat beestje, waarom is er nog geen middel om dit vroeg stadium te ontdekken en te bestreiden? Ik word letterlijk gek van deze vragen. Is er iets van een soort website of forum waar ik antwoorden kan krijgen zodat ik dit hoofdstuk kan afsluiten?

Dank alvast.

[albert davinci]

Dat zijn nogal veel vragen om eventjes snel te beantwoorden.

Heb je dit al gelezen? http://en.wikipedia.org/wiki/Streptococcus_pyogenes en http://nl.wikipedia.org/wiki/Streptococcus_pyogenes

Hier staat vrij overzichtelijk het voornaamste samengevat. Als je iets niets snapt uit dit artikel laat het dan maar weten.

Ik zal morgen nog wel wat meer informatie geven, nu is het te laat.

[Gast81]

hey, ik ben een student geneeskunde en zit in mijn derde jaar, ik ben voor dit moment in de blok. En mijne cursus bacteriologie gaat ondere andere over deze vleesetende bacterie- streptococcus pneumoniae, daarom ook dat ik er wat extra info over zocht op google. Ik leef met de mensen mee, maar ik vind dat de schuld niet zo snel op de dokter moet gestoken worden. Het is de bacterie die de schuld treft. Om huisarts te worden moet je al 9jaar studeren. De materie is zo uitgebreid en sommige ziektes/aandoeningen zijn nu éénmaal zeer uitzonderlijk. Zonder concreet ondezoek van een stukje weefsel van de ontsteking (een cultuur die men naar het labo stuurt) is het onmogelijk om de diagnose te stellen tussen een gewone ontsteking of die van de streptococcus pyogenes. Dit elke keer doen is gewoon niet haalbaar of betaalbaar, en het argument van de belastingen is dan hier totaaaaal belachelijk.

Heb aub een beetje gezond verstand en niet direct de dokter verwijten, ik krijg al schrik om verder te studeren . Zich vergissen is menselijk, bij een dokter zijn de gevolgen nu eenmaal veel erger dan als een boekhouder of iemand anders een foutje zou maken.

Dat is dus de arrogantie van de geneeskundige wereld van tegenwoordig. Ze kunnen zich wel overal vanaf maken met: "een foutje is menselijk". Als er gesneden wordt in het lichaam dan wordt de functie van de huid(beschermende laag) teniet gedaan, daarom moet men zeer alert zijn op complicaties en bij twijfel moet dit goed onderzocht worden. Artsen moeten weer worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid en we moeten zeker niet alles af doen als bedrijfsongevalletjes, dat komt de kwaliteit van onze gezondheidszorg niet ten goede.

[Raspoetin]

Dat is dus de arrogantie van de geneeskundige wereld van tegenwoordig. Ze kunnen zich wel overal vanaf maken met: "een foutje is menselijk".

Nogal gechargeerd, vind je niet? Ik neem aan dat elke dokter, chirurg huisarts of voor mijn part iedereen in de gezondheidszorg zijn best doet. Dat er fouten worden gemaat is spijtig, maar onoverkomelijk. Af en toe worden domme fouten gemaakt ja (waar niet), maar het vervelende is dat wanneer ik een fout op mijn werk maak, ik opnieuw kan beginnen of de fout enigzins op een andere manier vrij makkelijk herstellen. In de gezondheidszorg krijg je vaak die kans niet. Een fout maken is zeker menselijk, en helaas in de gezondheidszorg heeft die fout vervelende en grotere gevolgen.

Door te zeggen dat dit "de arrogantie van de geneeskundige wereld van tegenwoordig is", doe je toch een hele beroepsgroep te kort.

PS Ik ben zelf niet werkzaam in de gezondheidszorg.