Waarom bestaat er iets?

[vijv]

Behalve de formele logica en (on)ware proposities bestaat er ook zoiets als
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ockhams_scheermes
Je kunt dat eventueel vergelijken met wat axioma's zijn in de wiskunde.
Mij lijkt het daarom logischer dat er altijd al iets was dan de veronderstelling dat er niets was en er ooit iets is ontstaan.
De omweg via een god of een ander scheppend principe is hier dus gewoon overbodig.

Het scheermes van Ockham doet ook geen uitspraak over wat waar is en wat onwaar is. Het zegt gewoon dart indien we twee verklaringen hebben van een fenomeen we best de verklaring met de minste aannames als paradigma nemen.
De argumenten van beide standpunten zijn niet van die aard (nodeloos ver gezocht) dat het scheermes ons kan helpen.

Mij lijkt het daarom logischer dat er altijd al iets was dan de veronderstelling dat er niets was en er ooit iets is ontstaan.
Mij lijkt het daarom logischer dat er niets was en er ooit iets is ontstaan dan de veronderstelling dat er altijd al iets was.

Beide zinnen dragen weinig toe tot de discussie

PS: Wiskunde is nu net het voorbeeld hoe logica in zijn werk gaat. We vertrekken van een aantal axioma's die we voor waar aannemen en kijken dan welke andere ware uitspraken hier uit voortvloeien via de regels van logica.

[R_Bena]

Je redenering klopt als je inderdaad even doet alsof je de spiegels nooit hebt moeten plaatsen, maar daar gaat onze discussie juist over. Kun je tot de situatie komen zonder ooit de spiegels niet te plaatsen?

De oneindigheid zoals ik die beschreven heb sluit per definitie een begin uit. Zou er wel een begin zijn, dan zou die oneindigheid er ook niet zijn. Oneindigheid bestaat ook in de wiskunde. Binnen de logica kan het concept van oneindigheid bestaan, maar niet dat iets uit het niets ontstaat.

Waar we het oneens over zijn is over de aard van ideeën, concepten, logische mogelijkheden of hoe je het maar noemen wil. Voor mij "bestaan" deze niet. M.a.w ik geloof niet in een niet-fysische wereld.

Je kunt zo redeneren imo, als je bedoelt dat concepten, axioma's en logica betekenissen zijn aan zaken die de mens eraan geeft, maar dat ze niet daadwerkelijk materieel 'bestaan'.

Maar wat dan met tijd? Is tijd een concept of bestaat het echt?

[vijv]

De oneindigheid zoals ik die beschreven heb sluit per definitie een begin uit. Zou er wel een begin zijn, dan zou die oneindigheid er ook niet zijn. Oneindigheid bestaat ook in de wiskunde. Binnen de logica kan het concept van oneindigheid bestaan, maar niet dat iets uit het niets ontstaat.

Dat klopt, maar de vraag waar komt dit vandaan blijft. Deze vraag houdt daarom niet in dat er een begin moet zijn. Begin is enkel van toepassing bij het ontstaan van " tijd"
Bij het omstaan uit het niets valt deze vraag weg. Het niets komt per definitie nergens vandaan. Daar is echter wel het grote probleem hoe je van niets naar iets komt.

Oneindigheid is inderdaad een concept in de wiskunde, maar niet in de tweewaardige propositie en predicaten logica. Als ik over logica spreek heb ik het steeds over deze laatste. Hierop is immers heel onze wiskunde gebaseerd die we gebruiken in de hedendaagse fysica, althans ik ken er geen. Moest iemand een tegenvoorbeeld hebben, graag.

Je kunt zo redeneren imo, als je bedoelt dat concepten, axioma's en logica betekenissen zijn aan zaken die de mens eraan geeft, maar dat ze niet daadwerkelijk materieel 'bestaan'.

Maar wat dan met tijd? Is tijd een concept of bestaat het echt?

Voor mij gaat het verder dan betekenis geven door de mens. Je zou kunnen stellen dat natuurwetten buiten de mens om bestaan, zoals de meeste mensen ook doen. maar als je hier dieper over nadenkt hoeft dit niet en zijn natuurwetten en zijn ze eerder een emergentie van de stoffelijke wereld. Net zoals de zwaartekracht bij de theorie van Erik Verlinde. Met dit voorbeeld neem ik geen standpunt in over de juistheid van de theorie, het is enkel om de verduidelijken hoe ik emergentie interpreteer. In de klassieke natuurkunde is temperatuur ook een voorbeeld. Temperatuur op zich bestaat niet echt. Het is de meting van de beweging van de atomen.

In dat opzicht kan het ook zijn dat tijd niet bestaat. ik heb hierover echter nog niet grondig nagedacht om hier mijn visie op te geven.

[R_Bena]

maar de vraag waar komt dit vandaan blijft.

Dit is een menselijke vraag, niet echt een relevante vraag als er geen begin noch eind is. Tweezijdige oneindigheid sluit per definitie de relevantie van de vraag 'waar het vandaan komt' uit, alsmede een externe schepper of metafysische scheppingsfactor, en dus ook meteen de vragen 'waar komt dit vandaan' en 'waarom'? omdat er geen denkende entiteit achter steekt die een motief zou hebben. Er hoeft geen waarom te zijn, en ook geen waardoor, en ook geen waarvandaan, slechts een 'zijn' dat altijd al een 'zijn' was. De vraag 'waarom'? is dan net zo relevant als waarom er evolutie is of waarom er een stuk aarde losgeslagen is waarmee de maan is gevormd.

En dan kun je zeggen 'het is toch raar dat er zomaar iets is dat er altijd al was', maar je kunt ook omgekeerd redeneren: het zou dan net zo raar kunnen zijn als er niets is.

Maar goed, highly highly speculative allemaal.

[vijv]

[

En dan kun je zeggen 'het is toch raar dat er zomaar iets is dat er altijd al was', maar je kunt ook omgekeerd redeneren: het zou dan net zo raar kunnen zijn als er niets is.

Maar goed, highly highly speculative allemaal.

Hier zijn we het alvast over eens.