Vleesetende bacterie

[Anonymous]

Een betere bekendmaking kan misschien al veel leed voorkomen; en zeker deze ziekte bespreekbaar maken en uit de taboesfeer halen.

Op internet is er in de Nederlandse taal nauwelijks iets informatie over te vinden. Van daar dat ik hierin enkele stappen ondernam; zodat toekomstige slachtoffers en/of hun verwanten tenminste wat antwoorden vinden op de ontelbare vragen die bij een dergelijk trauma naar boven komen.

Hieronder de reactie van www.ziekenhuis.nl

Misschien is dit al een klein begin van ...

Het is er terug te vinden onder volgende naam: "Fasciitis necroticans"

Van: Harriët [emailadres]

Verzonden: donderdag 19 mei 2005 11:46

Aan: [emailadres]

Onderwerp: RE: Reactie Ziekenhuis.nl

Geachte heer,

Hartelijk dank voor uw mail aan www.gezondheidsplein.nl.

Wij hebben een kort beschrijvend stukje over het genoemde onderwerp opgenomen op onze site: http://www.gezondheidsplein.nl/gp/gp.php?t...&actie=toon

Het is onmogelijk om alle aandoeningen uitvoerig te beschrijven, maar zo is er in ieder geval een aanknopingspunt. Ik heb ook een link naar de amerikaanse site die u noemt opgenomen.

Met vriendelijke groet,

Harriët

redactie www.gezondheidsplein.nl

>

>Naam: Wim

>

>Email: <mailto:wim[emailadres]

>

>Adres:

>

>Woonplaats:

>

>Beste, Enige tijd geleden werd ik geveld door Necrotising Faciitis. Ik

>begrijp dat dit een zeer zeldzame ziekte is; maar was toch verbaasd dat

>er op het internet zo weinig over te vinden is. Niet in Nederland; en

>ook niet in België. De enige echte site hierover is een Amerikaanse

>Forum: www.nnff.org . Maar zoals je waarschijnlijk kan begrijpen is dit

>niet zo logisch om je als leek in een andere taal uit te drukken als

>het over medische termen gaat!! Dus een echte hulp is dit niet. Kan je

>op jou site minstens de ziekte vermelden; en enige uitleg er bij

>plaatsen; en eventueel ook nog enige links naar andere sites over deze

>toch wel zeer agressieve ziekte die bovendien nog zorgt voor de nodige

>complicaties (wonden als brandwonden; lymfevocht ophopingen; herlegde

>spieren en pezen;

>enz.) waar over je ook op geen enkele andere site terecht kan omdat ze zo

>specifiek zijn; en bovendien steeds kunnen verschillen al naargelang de

>plaats waar de bacterie huishield. Je zal het maar aan de hand krijgen dat

>je partner (ik dus) in het ziekenhuis ligt met een dergelijke ziekte; en

>dat je met je vragen nergens terecht kunt; want deze ziekte behoort ook

>nog steeds tot de taboe sfeer !! (Als er in het najaar van 2004 zich in de

>Vlaamse provincies een opstoot voordeed hiervan; haalde dit wel het nieuws

>op TV; maar je hoorde goed hoe omzichtig de arts probeerde te vermijden om

>de ziekte bij naam te noemen !!!! Schrik voor paniek onder de

>bevolking????!!!!!!! Maar zo blijft het wel in de taboe sfeer!!!) Dank bij

>voorbaat, Wim

--

Medical Media

http://www.medicalmedia.nl/

[Anonymous]

hey, ik ben een student geneeskunde en zit in mijn derde jaar, ik ben voor dit moment in de blok. En mijne cursus bacteriologie gaat ondere andere over deze vleesetende bacterie- streptococcus pneumoniae, daarom ook dat ik er wat extra info over zocht op google. Ik leef met de mensen mee, maar ik vind dat de schuld niet zo snel op de dokter moet gestoken worden. Het is de bacterie die de schuld treft. Om huisarts te worden moet je al 9jaar studeren. De materie is zo uitgebreid en sommige ziektes/aandoeningen zijn nu éénmaal zeer uitzonderlijk. Zonder concreet ondezoek van een stukje weefsel van de ontsteking (een cultuur die men naar het labo stuurt) is het onmogelijk om de diagnose te stellen tussen een gewone ontsteking of die van de streptococcus pyogenes. Dit elke keer doen is gewoon niet haalbaar of betaalbaar, en het argument van de belastingen is dan hier totaaaaal belachelijk.

Heb aub een beetje gezond verstand en niet direct de dokter verwijten, ik krijg al schrik om verder te studeren . Zich vergissen is menselijk, bij een dokter zijn de gevolgen nu eenmaal veel erger dan als een boekhouder of iemand anders een foutje zou maken.

[Anonymous]

streptoccus pyogenes dus, in het begin, sorry voor dit foutje, maar ik ben al aan het leren sinds 8u deze morge

[Anonymous]

bloed onderzoeken kan natuurlijk ook, maar de vleesetende bacterie is snel

[Anonymous]

hoi mijn moeder heb 3 jaar geleden een ongeluk gehad ze was onder weg naar een of ander festival maar ze kreeg een aan rijding er was nog niks zijden de dokters na een paar weken zij me moeder ik ga terug ik verga van de pijn wij terug naar de dokter de dokter zij maar mevrouw er is niks aan de hand u heeft een kneuzing tijdens de val op gelopen mijn moeder weer terug naar huis 2 weken later kon ze er nie meer op staan niks de been was verlamt omdat die bacterie al zo ver had gevreten wij de ambulance op bellen omdat ze ook niet meer van de trap kon lopen of opgaan dat moes ze zittend doen ze kwamen er gelijk aan maar het was te laat ze raakte in coma eerst een week toen kwam ze bij en kregen we te horen het is een vlees etende bacterie en hij heeft u been al zover aan getast dat die geamputeerd moet worden maar dat wouden we niet 2 weken later alles was onder controle het beest was eruit dachten ze maar dat was niet zo er zat er nog een nadat die eruit was raakte ze in comma ze heeft er 2 maanden in gelegen toen belde de dokter ja sorry u moet nu afscheid komen nemen van u moeder en tegen me vader u ex vrouw wij reden daar heen hadden alles er al afgehaald ze kwam bij ze was een paar minuten helenmaal weg mijn moeder heb er nu een lelijk been aan over gehouden ze hadden da kunnen tegen houden als ze nie bleven volhouden het is een kneuzing mevrouw nu is er een stuk van de leven weg iedereen kijk natuurlijk en een stuk van de geheugen ze weet niks meer van wat er voor die tijd is gebeurt

[made in flanders]

ik vind dat hier nogal erg word uitgehaald naar de dokters en zo. mijn vader is een dokter, en jullie hebben er geen idee van van hoeveel mensen per dag wel niet komen vragen om hen te onderzoeken omdat ze denken dat ze iets hebben. en het blijkt dan altijd dat ze niets hebben. komt daar nog eens bij dat een dokter een mens is en een mens maakt fouten als je het nu wilt of niet.

voor de rest vind ik het een vreselijke bacterie, ik heb er ook eens een documentaire over gezien. maar is die bacterie niet een mutatie van een ongevaarlijke bacterie? ik dacht dat eens gezien te hebben.

[The Don]

Inderdaad zit er ook streptococcus in je yoghurt (Streptococcus thermophilus) maar dit is de niet pathogene versie, de pathogene versies zoals Streptococcus pyogenes, S. pneumoniae, and S. faecalis zijn niet gemuteerd hoor maar zijn gewoon andere soorten van hetzelfde type bacterie. Ook de bekende "hamburger bacterie" Eschirichia coli O157:H7 is erg gevaarlijk maar zijn ongevaarlijke "broertje" met iets andere genetische eigenschappen is volledig ongevaarlijk.

[iemand]

Omdat ik zelf geconfronteerd ben geweest met een "vleesetende bacterie" en informatie zoek over wat me precies is overkomen, kwam ik op deze site terecht. Hoewel dit topic al een poosje stilligt, wil ik graag mijn ervaring toevoegen, zodat anderen daar weer profijt van hebben.

Nu 8 jaar geleden had ik een zeer pijnlijke vinger en bemerkte ik een heel klein, niet bloedend, wondje bovenop die vinger. Het eerste wat je in dat geval doet is "even" in soda/Biotex. Dat hielp dus niet. De pijn was ondraaglijk. Omdat het vrijdagavond was heb ik de dienstdoende weekendarts gebeld en het eerste wat hij zei, na mijn beknopte beschrijving van de symptomen, "Je moet direkt langskomen maar dat wordt ziekenhuis opname". Eigenlijk heb ik hem min of meer uitgelachen. Ziekenhuisopname voor een pijnlijke vinger! Dit was rond 7 uur 's avonds. Achteraf heb ik gehoord dat deze arts net diezelfde week een bijscholingscursus had gehad over deze ziekte. Direkt nadat hij mijn vinger had gezien, die rood was en erg warm aanvoelde, heeft hij het ziekenhuis gebeld om mijn komst aan te kondigen bij de EHBO-post. Deze arts valt dus in het geheel niets te verwijten. Bij de EHBO-post hebben ze mijn hand bekeken (want inmiddels was de hand opgezwollen en uiterst pijnlijk),een nat compres en verband er op gedaan

en me met pijnstillers naar huis gestuurd. 's Nachts was de pijn echter niet te harden en nadat ik telefonisch contact had opgenomen met de EHBO-post en het verband van mijn vinger haalde, bleek deze 2 keer zo dik als normaal, rood en warm... De pijn was een aanhoudende pijn tot op het bot. Verder voelde ik me koortsig; dat was bijzonder want ik heb nooooooit koorts.

Ik moest onmiddellijk naar het ziekenhuis. Daar gekomen ijlde ik en werd ik aan het infuus gelegd en op de isoleer. Ik weet dat ik het uitgilde van de pijn en steeds buiten bewustzijn raakte. Nog diezelfde nacht was de vinger wit/grijs en wist ik gevoelsmatig dat ik die kwijt was..... Dat was dus zo'n beetje 6 uur na de eerste symptomen. Mijn bloed werd op kweek gezet (uitslag moesten we 5 dgn op wachten) en ik werd aan 3 verschillende soorten antibiotica gelegd. Verder werd de pijn bestreden met morfine. Nu was het gewoon een kwestie van afwachten of de antibiotica zou aanslaan. Gelukkig realiseerde ik me toen niet dat ik dood zou gaan als de antibiotica niet hielp. Ne enkele dagen was er naast de vinger een grote blaar ontstaan met push. Doordat er in de push geen actieve bacteriën werden gevonden, kon er na drie dagen worden gekonkludeerd dat de antibiotica aansloeg. Wel was inmiddels de vinger aan het afsterven. Die is na een dag of 10 geamputeerd, maar daar had ik geen moeite mee. Ik was en ben ontzettend blij dat ik er zelf nog ben. Welke bacterie het exact is geweest, weet ik eigenlijk nog steeds niet (het was zo'n moeilijke naam en leek er toen niet toe te doen) de chirurg zei dat het een bacterie is die we allemaal bij ons hebben, maar die in mijn geval agressief is geworden, hij kon niet aangeven wat daar de oorzaak van was. Hij opperde: "roken, geen weerstand, stress.... we weten het niet".

[eagle]

Goedendag allemaal,

Mijn eerste post op dit interessant forum en gelijk in een topic die mij zeer aantrekt.

Die vleesetende bacterie is bij mij op school ook weleens ter sprake gekomen toen we het hadden over microbiologie. Mijn leraar vertelde een verhaal over iemand die een vleesetende bacterie was opgelopen en dat die man geluk had dat op het moment dat hij een "simpele" operatie onderging (ik meen te herinneren dat er een blinde darmoperatie was), dat de dienstdoende arts herkende dat er een vleesetende bacterie aanwezig was in het lichaam.

Die man heeft het met relatief weinig complicaties overleeft. En als ik me goed herinneren zei mijn leraar dat waarschijnlijk een huidbacterie op één of andere manier het systeem was binnengedrongen en dat deze zich dermate had aangepast dat het een vleesetende bacterie was geworden.

Misschien is dit hetzelfde als de persoon boven mij "iemand" heeft gepost? Het zou opzich wel kunnen gezien het feit dat "iemand" een klein open wondje op zijn vinger had... Op die manier is het natuurlijk mogelijk dat een aantal bacterieën in het systeem terecht komen. En natuurlijk horen die onmiddelijk te worden verdelgd door het immuunsysteem, maar als je erover gaat nadenken kan 1 bacterie die het overleeft grote gevolgen hebben. 1 bacterie die onder goede omstandigheden gaat delen en op die manier het lichaam infecteert.... Kan het begin zijn van een gevaarlijke ziekte en in dit geval is het dus het aantasting van het lichaam door die vleesetende bacterie.

[Micco]

Je hebt gelijk.

Als arts in opleiding kan ik jullie vertellen dat de streptococcus pyogenes bij ieder mens voorkomt. Te weten in de neus, de keelholte en op de huid. In de neus en de keelholte zorgen de amandelen (onderdeel van het afweersysteem, ook wel adenoiden) er normaliter voor dat de bacterie onder controle blijft.

2 voorwaarden om een infectie te krijgen:

1: Wondjes, operaties, drains etc. maken de eerste barriere kapot (bv de huid) en vormen een toegangspoort voor de bacterie (zeker in het geval van een drain; de huid blijft veel langer open dan bij een wondje).

2: Narcose, medicijngebruik, slechte gezondheidstoestand en lichamelijke uitputting kunnen ervoor zorgen dat het afweersysteem minder goed functioneert.

De combinatie van beiden verhoogt de kans dat iemand geinfecteerd raakt met de streptococ en erysipelas ontwikkeld (erysipelas wordt ook wel wondroos genoemd).

Vaatproblemen dragen ook significant toe aan de kans erysipelas te ontwikkelen.

Let wel: De kans blijft zeer, zeer klein.

Een erysipelas ontwikkel je voornamelijk door domme pech. Ik ben het er deels mee eens als mensen zeggen dat de arts het eerder had moeten opmerken. Zeker in het geval van drains, operaties of slechte veneuze afvloed moet een arts er op bedacht zijn dat er een dergelijke infectie kan optreden. Ik ben er dan ook een voorstander van dat in de eerste twee gevallen profylactisch antibiotica wordt gegeven.

Een beginnende erysipelas is zeer moeilijk te herkennen: vrijwel iedereen heeft wel eens een ontstoken vinger of teen gehad. De kans dat het pyogenes betreft is heel erg klein.

In combinatie met koorts is de kans al weer een stuk groter: bij de arts zouden dan al alarmbellen moeten gaan rinkelen (het zogenaamde pluis/niet pluis principe).

Het ontwikkelen van een erysipelas heeft eigenlijk niets te maken met het verkeerd uitvoeren van een operatie of onsteriele instrumenten. Het inbrengen van streptococcus pyogenes in het lichaam door een operatie of een ander medisch handelen is eigenlijk nooit een fout, het is een complicatie (maw: domme pech).

[Zwam]

Ik versta het verband tussen erysipelas en streptococcus pyogenes niet volledig. Kan het ene leiden tot het andere?

[Wouter_Masselink]

Waarom zou je profilactische antibiotica willen geven terwijl de kans op een vleesetende bacterie zo klein is? Op de korte termijn is dit zeker gunstig. Echter op de lange termijn kan dit signifcante verschillen maken in de resistentie van pathogenen voor antibiotica. Ik neem even aan dat ik je niet hoef te vertellen dat er voor bijna alle antibiotica al resistente stammen bestaan.

[The Dude]

@Zwam, een infectie met een Streptococcus pyogenes wordt ook wel erysipelas genoemd.

Een infectie met Streptococcus pyogenes is makkelijk te herkennen aan het zeer invasieve verloop. Als je een klein wondje met een infectie hebt en dit gaat zich door de desbetreffende ledemaat verspreiden met rode vlekken onder de huid moeten toch wel allarm bellen gaan rinkelen. Als je daarbij koorts krijgt is het tijd om direct naar de eerste hulp te gaan, dit is vaak een teken van sepsis.

Deze groep A Streptococcen wordt in het lab regelmatig geisoleerd. Je kan hem tegen komen op de huid, maar ook wel bij urineweg infecties, zo heel erg zeldzaam is hij nou geloof ik ook niet.

Het is gewoon zaak dat je ook bij kleine infecties heel erg goed in de gaten houd wat het verloop van deze infectie is en dat je bij verspreiding gelijk er iets aan laat doen.

[de grijze muis]

Kinderen met waterpokken behoren tot de risicogroep www.ergogenics.org/superbacterie2.html

Mijn zoontje heeft heel lang geleden als baby van 10 maanden waterpokken gehad.

Rondom een pok op de dij ontstond een vinnig rood plekje dat in zeer korte tijd in een grote warme vuurrode plek veranderde. Het zag er heel anders uit dan een normaal ontstoken waterpok.

De zichtbaar geschrokken huisarts herkende het onmiddellijk als een aanval van de 'vleesetende bacterie', wat hij pas later vertelde om de schrik te beperken. We waren er snel bij, de antibiotica sloeg aan, anders zou het gevolg beenamputatie of nog erger zijn geweest.

[iemand]

Na de reacties na de mijne te hebben gelezen, is het me helemaal duidelijk dat streptococcus pyogenes de veroorzaker is geweest van mijn ziekte destijds.... Heb op deze term wat Gegoogled en ben geschrokken van foto's die ik tegenkwam van andere patiënten. Ik mag van geluk spreken en dat doe ik ook. Hartelijk dank allen.