vraag over relaxatie van een elektron

[physicalattraction]

Dat moet toch de conclusie zijn, anders valt een electron toch direct terug en kan het niet in aangeslagen toestand verblijven?

Deze conclusie klopt helaas toch niet. Hoewel er wel energie nodig is om een elektron in aangeslagen toestand te brengen, is er geen energie nodig om deze in aangeslagen toestand te behouden. Wanneer het elektron zich eenmaal in aangeslagen toestand bevindt, blijft het daar totdat een toevalsproces hem daar weer uit haalt. Het elektron vervalt dan en geeft zijn opgenomen energie weer terug. Dit duurt meestal niet heel lang (orde nanoseconde in geval van waterstof atoom), maar kan in sommige systemen wel lang duren (orde uur in geval van singlet zuurstof).

[HaroldStevens]

Toeval.

oftwel, hier is binnen de wetenschap nog geen sluitende verklaring voor gevonden?

Is het mogelijk dezelfde vraag als waarom verval van een atoom naar een steeds stabieler atoom/kern (of bijv. de vorming van sterren uit gaswolken) over de tijd uberhaupt plaatsvind? Oftwel, is dit het gevolg van de tweede wet van de thermodynamica: neiging van een systeem naar hogere entropie onder invloed van zwaartekracht?

Dan blijft dus de vraag, waar komt die 'neiging' dan vandaan? dit kun je als wetenschapper niet afdoen met toeval lijkt me?

[Marko]

oftwel, hier is binnen de wetenschap nog geen sluitende verklaring voor gevonden?

Jawel. Toeval.

Is het mogelijk dezelfde vraag als waarom verval van een atoom naar een steeds stabieler atoom/kern (of bijv. de vorming van sterren uit gaswolken) over de tijd uberhaupt plaatsvind? Oftwel, is dit het gevolg van de tweede wet van de thermodynamica: neiging van een systeem naar hogere entropie onder invloed van zwaartekracht?

Het verband dat je legt met de tweede hoofdwet is erg vergezocht, en zoals het hierboven staat met een vermeende invloed van zwaartekracht is het ronduit onzin. Je haalt allerlei zaken door elkaar, wat het begrip van de materie niet ten goede komt.

Dan blijft dus de vraag, waar komt die 'neiging' dan vandaan? dit kun je als wetenschapper niet afdoen met toeval lijkt me?

Als je moeite hebt om causaliteit los te laten bevind je je op zich in goed gezelschap, maar misschien is het toch verstandig.

[Fuzzwood]

Hoe noem je dan kernverval? Het is daar ook toeval of een atoomkern vervalt of niet.

[HaroldStevens]

Jawel. Toeval.

Het verband dat je legt met de tweede hoofdwet is erg vergezocht, en zoals het hierboven staat met een vermeende invloed van zwaartekracht is het ronduit onzin. Je haalt allerlei zaken door elkaar, wat het begrip van de materie niet ten goede komt.

Als je moeite hebt om causaliteit los te laten bevind je je op zich in goed gezelschap, maar misschien is het toch verstandig.

Mee eens, zwaartekracht is niet van toepassing op atomaire schaal en het verband met de thermodynamica is misschien vergezocht.. Maar zomaar uitgaan van toeval komt de wetenschap ook niet echt ten goede lijkt me Misschien kunnen we het er op houden dat we het gewoon nog niet helemaal begrijpen?

Anyway, bedankt voor de feedback iedereen.

[eendavid]

Misschien kunnen we het er op houden dat we het gewoon nog niet helemaal begrijpen?

Het verval van een elektron naar een lagere schil, van een radioactief element naar zijn vervaldeeltjes, ... zijn inherent statistische processen. Al zorg je er voor dat alle beginvoorwaarden exact dezelfde zijn, toch zal je soms 1 seconde, soms 2 seconden, soms 5 seconden, ... moeten wachten.

Dit is hoe de natuur inherent werkt. Er bestaan stellingen (Bell's theorema) die ons vertellen dat het onmogelijk is dat een theorie bestaat die én causaal is, én overeenkomt met kwantummechanische experimenten. De natuur werkt inherent statistisch, en 'we' begrijpen deze statistische werking tot in verbijsterende precisie.