Viscositeit onderzoeken

[dekeijzer]

We moeten voor een opdracht van SK op school (VWO-4) de viscositeit van een paar stoffen onderzoeken. Nu hebben we al in onze BINAS gezien dat er een of andere rare schaal wordt gebruikt die we niet helemaal snappen...

Maar de leraar had gezegt dat we zelf een nieuwe "standaard" mochten verzinnen.

Alleen nu hebben we een probleem... hoe kan je nou de viscositeit van een stof onderzoeken? (zonder al te moderne hulpmiddelen, school is een beetje ouderwets..)

We hadden al bedacht dat als we de stoffen door een filtreerpapiertje lieten lopen dat je dan voor een hogere viscositeit een langere tijd zal krijgen voordat alles erdoorheen is, maar nu hadden we ook bedacht dat bij stoffen met een hogere viscositeit (glycerol?) er mogelijk niet doorheen zullen druppelen..

We hadden ook bedacht om de stoffen in een spuit te doen, en dan er gewichten aan hangen totdat de spuit "spuit". Alleen weten we niet of deze methode wel met de viscositeit te maken heeft.

[Jorim]

Maak een helling van 45° ofzo en laat druppeltje vloeistof ervanaf rollen/glijden. De tijd die ze doen over de afstand kan je dan als maat nemen.

De spuit werkt, denk ik, ook wel. Leuk bedacht btw 8-[

Viscositeit op Wikipedia

[edit]

Ook een mooie manier

[Roytje]

Wij moesten op school de viscositeit meten door een maatcilinder te vullen met een vloeistof en de tijd opmeten dat een balletje erover deed om van punt A naar punt B te gaan. Het balletje mocht niet te dicht bij de rand komen, omdat hij dan wordt afgeremd. Daarna moesten we met 1 of ander formule de viscositeit uitrekenen.

Was wel ***** omdat het balletje een paar keer te snel door de vloeistof ging. 8-[ Maar met visceuse vloeistoffen is het goed te doen.

[DrQuico]

Naast water en glycerol kun je ook een verzadigde keukenzoutoplossing, spiritus of wasbenzine testen. Je kunt enorm visceuze oplossingen krijgen met suiker in water, al geeft het wel een plakzooi.

Dat experiment met die spuit vind ik ook erg leuk bedacht!

[dekeijzer]

Naast water en glycerol kun je ook een verzadigde keukenzoutoplossing, spiritus of wasbenzine testen. Je kunt enorm visceuze oplossingen krijgen met suiker in water, al geeft het wel een plakzooi.

Dat experiment met die spuit vind ik ook erg leuk bedacht!

Ja we hebben nog meer stoffen toegewezen gekregen 8-[ .

We gaan het waarschijnlijk dubbel testen, eerst de spuit met glycero en water, en dan die waardes die we krijgen vergelijken met BINAS, en zo kijken of het echt met viscositeit te maken heeft. En dan ook met het bolletje in de maatcilinder, het probleem met die is denk ik alleen dat hij bij water er echt heel snel doorheen gaat, te snel voor een accurate tijdmeting. Of we moeten een tamelijke grote bol pakken (+- 3 cm diameter) voor een 3.2 diameter maatcilinder (bijvoorbeeld.. ). Zo zal hij niet zo snel in water zakken, maar in glycerol vrezen wij helemaal niet meer...

[rwwh]

Er zijn veel stoffen die zich heel anders gedragen als ze eenmaal in beweging zijn dan wanneer ze stilliggen. De viscositeit is over het algemeen dus afhankelijk van hoe snel je beweegt. Er zijn dikvloeibare stoffen die langzaam tot plas uitzakken, maar die in stukken uit elkaar vallen als je er met een hamer op slaat.... Ook is viscositeit sterk afhankelijk van de temperatuur!

Standaard zijn er twee manieren om viscositeit te meten:

• Laat een zekere hoeveelheid vloeistof door een smalle plek in een buis lopen, en meet hoelang dat duurt.
• Doe een beetje vloeistof in een spleet tussen een holle cilinder en een vaste cilinder die concentrisch in elkaar liggen. Hang de vaste cilinder op aan een "torsieveer" (een soort gecalibreerd dun ijzerdraadje). Laat de holle cilinder nu met een vaste snelheid draaien, en kijk hoever de vaste cilinder meedraait. Als de viscositeit hoog is, zal er een grotere kracht op de vaste cilinder worden uitgeoefend, en dus is de uitslag van de torsieveer groter.

De tweede opstelling is heel leuk als je de snelheid van de buitenste cilinder kan varieren. Het is ook denk ik te doen om zoiets te maken met een aan een dunne koperdraad opgehangen stalen of koperen gewicht (bijvoorbeeld van een oude weegschaal) in een net iets groter bekerglas dat je vult met de te meten vloeistof, en dan laat ronddraaien. Als je een streep op het gewicht zet (of er een soort "naald" horizontaal aan vast maakt en een schaalverdeling) kun je meten hoever het meedraait tot het stil gaat staan.