Het graviton is de hypothetische massaloze krachtdrager van de gravitatiekracht. Het werd nog nooit waargenomen en is al een tijd lang één van de grote streefdoelen van de wetenschap. De golfrepresentatie van het bewegend graviton kan bekeken worden als krommingen van de ruimtetijd.
Zwarte gaten zijn onnoemelijk zware en dichte objecten. Algemeen wordt aanvaard dat zij de ruimtetijd zo sterk krommen dat de geodeten, de kortste weg van de ene plek naar de andere, gesloten curves worden. Met andere woorden: alle vrije deeltjes, ook licht, kunnen niet ontsnappen aan het zwarte gat aangezien alle vrije deeltjes steeds deze geodeten volgen.
Nu is een graviton eveneens een vrij deeltje. Dit dient dus eveneens de geodeten te volgen. Hierin zit echter een potentiële paradox verscholen. Immers: de kromming van de ruimtetijd wordt veroorzaakt door de beweging van de gravitonen die vanuit het zwarte gat komen. Deze kromming is zo sterk dat de geodeten gesloten zijn. Maar tegelijkertijd moeten de gravitonen deze geodeten volgen. Hoe kunnen zij dan zelf nog van het zwarte gat ontsnappen om een aantrekking te veroorzaken bij andere objecten (maw de ruimtetijd rondom het zwarte gat te krommen)?
In snaartheorie is dit probleem niet aanwezig omdat gravitonen er niet gebonden zijn aan onze ruimtetijd en dus niet langs de geodeten moeten bewegen.
Puzzels