Ervaren wij een 5de dimensie?

[gouwepeer]

Dat kan ik dus niet in 'de vierde dimensie', daar sta ik vastgeplakt op de lopende band. Ik heb wel enige invloed op de toekomst, maar totaal niet op het verloop van tijd.

Middels tijdsdilatatie is het wel mogelijk tijd te be-invloeden (tweelingparadox). Tijd is dus door snelheid te be-invloeden, al is het dan in zeer beperkte mate.

[Squawk]

Middels tijdsdilatatie is het wel mogelijk tijd te be-invloeden (tweelingparadox). Tijd is dus door snelheid te be-invloeden, al is het dan in zeer beperkte mate.

Klopt. Alleen merk ik daar zelf weinig van. Maar ik realiseer me dat ik van het topic afdwaal. De 5e dimensie dus....

[elblop]

Tijd bestaat wel degelijk. Het is op allerlei mogelijke manieren vast te stellen. Bijvoorbeeld hoe lang iets duurt. Als er geen tijd zou zijn en een lichtstraal gaat van a naar b dan zou hij meteen aankomen. Bovendien zou het helemaal niet gebeuren, want als er geen tijd is gebeurt er niets. Iets kan niet beginnen en op hetzelfde moment eindigen. Tijd laat ons er steeds anders in de spiegel uitzien. De enige factor die dit beinvloedt is tijd. De vierde dimensie, die we maar tijd hebben genoemd, is overal aanwezig. We hebben het een dimensie genoemd, maar het is natuurlijk heel wat anders dan lengte breedte en hoogte. Je kunt tijd wel meten naar aardse maatstaven, maar het lijkt niet erg op de andere dimensies.

Wat zou je een dimensie kunnen noemen? Een onafhankelijke maatstaf voor iets dat door iedereen in het hele universum gemeten kan worden? Als we al een 5de dimensie zouden ervaren, dan hadden we al lang ze in het rijtje van 4 gezet. We zullen er vast nog wel meer van vinden, maar de tijd zal het leren, als we wat meer weten over het universum.

[byvestuk]

Tijd is volgens mij WEL een dimensie. Kijk naar de relativiteitstheorie van einstein.

Benadering van de lichtsnelheid zorgt ervoor dat de tijd trager gaat. Stel dat je in je raket zit en evenaar je de lichtsnelheid, kan het zijn wat voor jou 10 minuten duurt, voor een ander 100 jaar zou kunnen duren. Dus is tijd en snelheid aan elkaar gelinkt. Zoals in een eerdere reactie hiervoor las ik dat bij het absolute nulpunt geen bewging is en alles stilstaat, alsook de tijd. Ik geloof hier wel in, en verklaar ook even waarom: stel dat alle atomen in je lichaam kan stilzetten, gebeurd er niets meer in je lichaam. Een eeuw later start je de atomen weer. Je lichaam is nog niets veranderd, want alles is op zijn plaats blijven steken, etc etc ... Je hebt dan een lichaam dat een eeuw is doorgekomen, maw heb je tijd gemanipuleerd door middel van snelheid. Vandaar zijn snelheid en tijd aan elkaar gelinkt (en misschien wel 1 en dezelfde dimensie?)...

Verder is bewezen dat tijd beinvloedbaar is, aldanniet met aantrekkingsvelden etc... Daar ken ik de juiste theorie niet van, ik ben namelijk geen Einstein. Ik wil me hierop wel nog eens verder verdiepen.

Besides, is aantrekkingskracht geen dimensie? Tis niet dat de mens het niet merkt, dat het geen dimensie is... Overigens meen ik ook ooit gehoord te hebben dat energie opwekking (zonder het gebruik van fossiele brandstof) een dimensie is.

Iemand die hier ook al ooit over gehoord heeft?

Anyway, tijd is naar mijn mening een dimensie. Je beweegt in 4 richtingen. (lateraal, vertikaal, longitudinaal en snelheid (=tijd).

[Squawk]

Tijd bestaat volgens mij niet. Daarmee bedoel ik voor de duidelijkheid niet dat alles stilstaat. Er gebeuren wel degelijk continu dingen. En omdat wij een geheugen hebben en patronen kunnen herkennen plakken wij de gebeurtenissen aan elkaar op een manier die ons goed uitkomt (om de toekomst enigszins te kunnen voorspellen) en ervaren wij dit als tijd. Werkt briljant, zowel voor een konijn als voor een mens.

Wat ik bedoel is dat wat wij als 'tijd' ervaren een symptoom is. Een symptoom van onze interpretatie van de wereld. Als we ons in de wetenschap beperken tot onze eigen schaal, (laten we zeggen de wereld die zich beperkt tot afstanden vanaf een micron tot aan de afstand aarde-zon) dan werkt ons besef van tijd briljant. En werken de wetten van Newton bijvoorbeeld briljant. Maar als we verder gaan richting kleiner of groter dan klopt het niet meer.

Mijn theorie is dat ruimte uitdijt. Die uitdijing zorgt ervoor dat er continu dingen gebeuren. Elke keer als er ruimte bijkomt, zijn er meer mogelijkheden. Meer mogelijkheden die continu ingevuld worden door de aanwezige energie, volgens de weg van de minste weerstand. (Entropie in de thermodynamica). Dat interpreteren we als tijd. De uitdijing gaat met de lichtsnelheid, tenzij de uitdijing wordt afgeremd door zwaartekracht. Dat is niet meetbaar, omdat de "tijd" dus ook langzamer gaat. Dus dat wordt daardoor door ons waargenomen als "dezelfde snelheid". Alleen als de zwaartekracht loodrecht op de lichtstraal staat is het effect meetbaar. Als je de uitdijing probeert bij te houden gaat de "tijd" langzamer en ook als de uitdijing wordt afgeremd.

Ik zeg dus niet dat datgene wat wij als tijd ervaren er niet is, ik zeg dat tijd in feite iets anders is. Licht is niets anders dan pakketjes energie die meeliften op de uitdijing van de ruimte om ons heen en zodoende informatie verspreiden.

Ik vraag me af in hoeverre deze uitdijing door de aarde, door zwarte gaten en in een proton tot stilstand wordt gebracht. Verder ben ik benieuwd of het mogelijk is lichtsnelheid C wiskundig te vervangen is door uitdijing van de ruimte met snelheid C. Als we ons erbij neerleggen dat 'tijd' niets anders is dan het uitdijen van de ruimte, kunnen we de RT wellicht op een andere manier doorrekenen, zonder ons langer om 'tijd' druk te maken... Puur theorie uiteraard, net zoals onze sensatie van 'tijd'.

[byvestuk]

Vergeet niet dat lichtsnelheid onveranderlijk is en blijft! Uitdijnen tegen lichtsnelheid bestaat dan ook niet volgens mij...

Licht heeft geen gewicht. E=mc^2. De massa is dus 0, waardoor E ook nul is en licht dus geen energie is...

Anderzijds, om een foton de lichtsnelheid te laten bereiken, en zijn m = 0, dat kan ook weer niet?

Iemand een uitleg voor dit probleem? ](*,)

En mijn vriendin zegt zonet dat wij onze tijd teveel aant verspilen zijn door ons met dit bezig te houden... :eusa_whistle:

[Klintersaas]

Gelieve de discussie ontopic te houden. De oorspronkelijke vraag ging over het bestaan van een vijfde dimensie en hoe we die zouden ervaren. De vraag of tijd bestaat, wat het is en of het een dimensie is, hoort daar niet bij (en is al eerder op dit forum aan bod gekomen, o.a. in het inmiddels gesloten filosofieforum).

Verdere offtopic reacties zullen verplaatst of verwijderd worden.

[G.Lelieveld]

Over de Tijd heb ik een aparte Topic geschreven en probeer daar aan te tonen dat die niet continu is zoals we gewend zijn te denken. Op het moment dat beweging en/of temperatuur 0 wordt, staat onze tijd stil en er is dan niets dat een continu tijdsverloop kan aantonen. Doordat we doen alsof er wel een tijd bestaat die onafhankelijk van materie voortschrijdt, krijgen we problemen die opgelost moeten worden met o.a. de Speciale RT.

Ik neem aan dat je doelt op een temperatuur van -273 graden celcius/ 0 graden Kelvin?

[edgo]

Klintersaas, enige clementie a.u.b. Men kan alleen maar over de 5e dimensie praten d.m.v. analogieen met lager geplaatste dimensies. De keus is dus beperkt.

Voor sceptici aangaande de betekenis van de tijd heeft Rogier een erg verhelderende microcursus geschreven waarbij de tijd ontstaat als derde dimensie in platland. Zie Ruimte – tijd: een voorstelling.

De uitbreiding van platland tot een driedimensionale ruimte maakt van tijd de vierde dimensie. Het is m.i. niet zo dat je tijd geen dimensie kunt noemen omdat je hem niet “in beide richtingen ” tegen komt, zoals bij de overige dimensies het geval is (Squaw). “Beide richtingen” is een specifieke ruimtelijke eigenschap, tijd niet want anders zou tijd driedimensionaal beschreven kunnen worden. Immateriele zaken kun je ook niet ruimtelijk duiden. Een vijfde dimensie moet zich per definitie onafhankelijk van de al bekende dimensies aandienen.



Het is een origineel idee van Spiernaakt om de 5e en 6e dimensie bij andere aspecten van de tijd te zoeken en de tijd zelf weer als een driedimensionale ruimte op te vatten. In dat geval zou de volgorde van twee gebeurtenissen in die tijdruimte een vergelijkbare status moeten hebben als een fysiek lichaam in de fysieke ruimte (als je ervan uitgaat dat tijd gedefinieerd kan worden als de gegeneraliseerde voor – na relatie tussen gebeurtenissen). Dat zou inhouden dat het omdraaien van oorzaak en gevolg net zo weinig om het lijf zou hebben als het omdraaien van een pannenkoek, om maar wat te noemen. Dat veelvuldig omdraaien van oorzaak en gevolg is echter slechts bij enkelen gebruikelijk en beslist geen alledaags verschijnsel, zodat het toevoegen van extra dimensies aan tijd er niet veelbelovend uitziet uiteindelijk.

[Klintersaas]

Klintersaas, enige clementie a.u.b. Men kan alleen maar over de 5e dimensie praten d.m.v. analogieen met lager geplaatste dimensies. De keus is dus beperkt.

Dat kan zo zijn, maar in de laatste posts was de link met een vijfde dimensie helemaal verdwenen.

[edgo]

Dimensies zijn begrippen, geen dingen. Lengte, breedte, hoogte en tijd zijn abstract en we kunnen er mee werken door er eenheden bij te definieren, meestal in oorspronkelijke vorm afgeleid van iets wat we om ons heen waarnemen, zoals dag bij terugkerende dageraad, maand bij terugkerende maanstand, duim en voet bij lengte van een lichaamsdeel etc.

Je zou kunnen zeggen dat je dimensies nodig hebt om het decor te kunnen beschrijven waarbinnen de werkelijkheid zich afspeelt. Als je die beeldspraak vertaalt naar een toneelvoorstelling luidt de vraag dus wat je nodig hebt om een toneelvoorstelling te kunnen opvoeren. Duidelijk: een podium, licht, geluid, een draaiboek. Er zal nog wel wat te bedenken zijn. Acteurs?

Voor het decor van de werkelijkheid zijn nodig lengte, breedte, diepte, tijd. Energie?

Beschrijf je met energie iets wat optreedt en overschrijd je daarmee de grens tussen decorbeschrijving en voorstelling? Of is de vergelijking vals, dat kan ook natuurlijk.

[die hanze]

energie maakt bij je analogie geen deel uit van het podium maar bestaat op het podium.

energie is geen extra dimensie ofzo, het is gewoon iets dat zich afspeelt in de dimensie's Ik denk dat er wainig reden

is voor de aaname van een vijfde dimensie wel een gegronde rede?we nemen toch maar duidelijk 3 ruimte dimensies en een tijds dimensie waar?

Ik zou graag van iemand horen die concrete argumenten heeft voor het bestaan van een 5de dimensie.

[edgo]

Ik zou graag van iemand horen die concrete argumenten heeft voor het bestaan van een 5de dimensie.

Wat is concreet in deze wereld?

Einstein trachtte in zijn laatste levensjaren al een unificatie van alle natuurwetten te bereiken. Het is hem (of zijn leerlingen Theodor Kaluza en Oscar Klein) wel gelukt een model te formuleren dat elektromagnetisme en zwaartekracht in één model verenigt. Hoewel erg interessant, is deze theorie geen kwantumtheorie van gravitatie, maar een klassieke vereniging van beide theorieën. Het was wel een eerste voorbeeld van een fysische theorie die het bestaan van extra dimensies aannam. Deze visie is later nog veel teruggekomen. In de snaartheorie is het bijvoorbeeld strikt noodzakelijk dat er veel meer dimensies zijn dan de voor ons bekende ruimtetijdsdimensies. Verklaren hoe het komt dat we die extra dimensies niet zien is een van de grote uitdagingen voor de snaartheorie[1].

Zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Theorie_van_alles

Zien is slechts één van onze zintuigen; horen en voelen komen net zo goed in aanmerking om een dimensie op te merken. Krachten voelen we en naar mijn idee komt een achterliggend begrip betreffende de vier elementaire natuurkrachten erg dicht in de buurt van een dimensie. Energie is een stadium te ver maar het zit m.i. wel in die hoek.

[die hanze]

ik vraag gewoon om een voorbeeld dat echt is waargenomen in de praktijk waarbij een 5de dimensie een verklaring biedt. Als we dat niet hebben is het naar mijn mening nogal stom om te speculeren over een 5de dimensie. Het maakt het er alleen nog maar ingewikkelder op en alle dingen die eenvoudiger verklaart kunnen worden zijn overbodig.

[edgo]

Ik denk dat het anders gesteld moet worden: men loopt vast met het verklaren van de werkelijkheid wanneer die werkelijkheid ingekaderd is in slechts 4 dimensies.

Er zijn te veel variabelen die - naar zich nu laat aanzien - onafhankelijk van elkaar zijn en waarvan die onafhankelijkheid in zo'n krappe ruimte als de vierdimensionale (vermoedelijk) niet kan worden verklaard. Alle natuurconstanten zijn zulke variabelen. De lichtsnelheid c is gerelateerd aan zo'n constante; c is empirisch vastgesteld en hij dient nu om verschijnselen te verklaren. Anders gezegd: c is nu alleen input, nooit output (afgezien van metingen).

Wat men zoekt is een theorie die c als uitkomst oplevert. Datzelfde geldt voor alle natuurconstanten: de theorie van alles. In zekere zin zijn de natuurconstanten de open einden van de theorie.