Ik zal meten melden dat ik niet in een ziel geloof, wel in de hersenen, maar niet in de ziel en leven na de dood. Ik denk dat de ziel gewoon gegevolg is van bang zijn voor de dood. Het zou ook niet logisch zijn dat er een leven na de dood is: als er leven na de dood is, waarom dan niet gewoon eeuwig leven? Als het de bedoeling was dat we eeuwig leefden dan was dat wel zo. Wij horen kennelijk dood te gaan en dus is er geen reden om een leven na de dood te organiseren. Maar goed, hier gaat mijn stukje eigenlijk niet over.
Ik merk namelijk dat veel mensen levende dingen als iets totaal anders zien dan levenloze dingen. Ik kan daar zelf niet helemaal bij. We zijn namelijk allemaal gemaakt van hetzelfde: protonen, neutronen en elektronen (de ziel telt dus niet mee). Als je één atoom hebt, dan zegt men dat het geen leven bezit. Als je een heleboel atomen bij elkaar gooit (een steen) heeft het ook nogsteeds geen bewustzijn of vrije wil. Maar als het van cellen is gemaakt opeens wel!
Maar hoe kan niets dat van allemaal levenloze deeltjes gemaakt is opeens wel levend zijn? Volgens mij zijn er maar twee mogelijkheden: Alles of niets.
Als je beweert dat je zelf een vrije wil en bewustzijn hebt, dan heeft alles dat. Alles is immer van hetzelfde gemaakt. Of je zegt dat een steen geen vrije wil en bewustzijn heeft, maar dan heb je het zelf ook niet. Hierbij zullen veel mensen meteen verklaren dat een mens en een steen niet met elkaar te vergelijken zijn. Maar laat mij dit even uitleggen.
Natuurlijk zijn er verschillen tussen een steen en een mens, dat kun je zo zien, maar ik zie er geen verschil van vrije wil of bewustzijn in. Je kunt wel stellen dat de complexiteit aanzienelijk anders is. Als je ze allebei tegen een muur gooit is het resultaat hetzelfde. De steen en de mensen volgen allebei de natuurwetten (zoals kinetische energie) op. De mens en de steen zijn beiden bewust van de muur (ze worden erdoor beïnvloed en reageren erop). De mens zal echter veel complexer reageren omdat hij/zij veel complexer is dan de steen. De steen komt tegen de muur, verliest zijn snelheid veranderd misschien ietsje in structuur en dat is het dan. De mens daarentegen zal ook zijn snelheid verliezen, maar er veranderd veel meer in zijn/haar structuur. Het zal d.m.v. zintuigen, zenuwen en hormonen reacties door het hele lichaam sturen. Alles heeft een bewustzijn, maar niet alles reageerd hetzelfde.
Veel mensen zullem moeite hebben dit te accepteren omdat mensen echt denken dat ze zelf keuzes maken en bewust zij, maar laten we even eerlijk zijn, in hoeverre denk je? Je denken wordt namelijk beïnvloed door de prikkels die je binnenkrijgt. Zo'n prikkel komt als een impuls binnen en wordt verwerkt door neuronen. Die neuronen zitten nu eenmaal op een bepaalde manier in ons hoofd. Het werk net als een computer: het kan maar op één manier reageren tenzij en nog meer prikkels van buiten komen. Het maken van een keuze wordt bepaald door je omgeving, want die bepalen waar de keuze over gaat en welke herinnering je al hebt. Dit is eigenlijk wat er gebeurt en blijkbaar zitten wij zo in elkaar dat u waarschijnlijk als u dit leest deze prikkel als onwaar zult verklaren. Veel mensen kunnen er gewoon niet tegen. En ik geef toe dat denken dat je een vrije wil hebt veel leuker is dan niet (net als het geloven in een leven na de dood).
Ik ben echter wel bereid mijn illusie op te geven. Het is voor mij ook geen probleem, want het maakt mij niet anders. Of je nou denkt dat je kiest of weet dat de keuze eigenlijk al een soort van gemaakt is, de keuze is het zelfde en het is nogsteeds wat ik heb bedacht. Als u dit echter niet aan kan en dus toch beweerd dat u een eigen wil bezit, geef dan op zijn minst toe dat als u het heeft, alles het heeft. Want u bent precies hetzelfde als een steen alleen dan heel complex.
Dus: alles of niets?
Puzzels