Waarom geloven we

[rodamon]

omdat geloof natuurlijk is.

zijn de ongelovigen dan niet natuurlijk, iedereen gelooft wel in iets, maar veel mensen leven niet natuurlijk; er zijn ook diegenen die zelfmoord plegen.

[Klintersaas]

Hoezo geloof natuurlijk? Geloof in wat? Wat heeft zelfmoord hier mee te maken?

[ypsilon]

Iets geloven is perfect natuurlijk, daarin heb je gelijk. Maar je moet hier wel op de valkuil van de natuur-drogreden letten. Verder geloven "ongelovigen" natuurlijk in vanalles en nog wat, maar niet in God. Daar kun je verder dus weinig uit afleiden.

[rodamon]

wat heeft zelfmoord hier mee te maken?

met natuurlijk zijn

ik geloof dat ik een mens ben

niet alleen een dier

ik heb hemelse en aardse bronnen

aardse bronnen maken mij gewoon een dier, een lichaam met bloed en vlees, daarmee ben ik niet beter dan een bacterie in een diepe oceaan.

Iets geloven is perfect natuurlijk, daarin heb je gelijk. Maar je moet hier wel op de valkuil van de natuur-drogreden letten. Verder geloven "ongelovigen" natuurlijk in vanalles en nog wat, maar niet in God. Daar kun je verder dus weinig uit afleiden.

niemand gelooft in God

zo duidelijk kan ik ook zijn of niet? ach ja want ik weet niet wat je met God bedoelt

irrationele en kansloze orzaaken zoals toevalligheden en blinde evoluties bijvoorbeeld?

[ypsilon]

Rodamon, argumenteer en tracht je gedachten iets helderder (wat meer uitleg) neer te zetten. Het lijkt alsof je zomaar wat poneert. Dat is ongetwijfeld niet zo, maar dan moet je daar wel wat aan doen.

[Crossword]

Het zal de forummers niet ontgaan zijn dat er momenteel veel discussie lopen met betrekking tot een geloof. Maar waarom geloven zoveel mensen in een God, en waarom dienen we die God?

...

PS: Voor de mensen die het ontgaan is, ik geloof niet.

Veel interessanter lijkt me de vraag: waarom zijn er mensen die niet geloven?

Waarom? Waarom willen mensen zo graag geloven dat er niets machtigs boven ons is? Is dat een manier om te dromen van volwassenheid, is het kosmische vadermoord, is het angst voor het onbekende, om troost te vinden in de eigen autonomie, vertrouwen daaruit te putten? Waarom ontkennen we dan steeds goden daarvoor?

En als we dan vervolgens niet geloven in God, gaan we ons leven er op inrichten (de een iets meer dan de ander). We kopen konijnepootjes, gaan leven alsof dit leven alles is, we gaan ons aan bepaalde leefregels houden, we verdedigen stellingen die tegen het gezonde verstand en de wetenschap indruisen (zoals menselijke autonomie, dat alleen religie ellende aanricht, dat ongeboren baby's toch eigenlijk niet helemaal mens zijn) en we volgen ideeën van opiniemakers, commerciële instituten, boeken en politici, terwijl we intussen denken dat we helemaal voor onszelf denken. Sommigen van ons dromen zelfs van staten helemaal zonder religie en we zijn bereid er ook bloed voor te vergieten, als het moet.

Goed beschouwd, zie ik geen reden voor het ongeloof in een God. Er is geen bewijs voor, het is simpelweg een stelling, net als dat ik kan stellen dat ik nooit een roodharige vrouw van 38 jaar met 18 sproeten op haar gezicht achter een kinderwagen langs de haven heb zien lopen. Het zou kunnen, maar ik zou het net zo goed uit mijn duim kunnen zuigen. Om nog maar te zwijgen over het bestrijden van deze vrouw, en op basis van die ontkenning je levenswijze te veranderen.

Sorry, Ger, voor het misbruik van je woorden. Het is een beetje flauw, ik weet het. Maar ik vond je TS nogal gekleurd, omdat de vraag veronderstelt dat het eigenlijk een raadsel is dat er (nog) mensen geloven, terwijl je het net zo goed kunt omdraaien - misschien zelfs met meer reden (gezien de overweldigende meerderheid die gelooft).

[Klintersaas]

Veel interessanter lijkt me de vraag: waarom zijn er mensen die niet geloven?

Waarom? Waarom willen mensen zo graag geloven dat er niets machtigs boven ons is? Is dat een manier om te dromen van volwassenheid, is het kosmische vadermoord, is het angst voor het onbekende, om troost te vinden in de eigen autonomie, vertrouwen daaruit te putten? Waarom ontkennen we dan steeds goden daarvoor?

Misschien vanwege de ongelooflijke onwaarschijnlijkheid.

[...] we verdedigen stellingen die tegen het gezonde verstand en de wetenschap indruisen (zoals menselijke autonomie, dat alleen religie ellende aanricht, dat ongeboren baby's toch eigenlijk niet helemaal mens zijn) [...]

Wat druist hier tegen wat in? Vooral je voorbeeld over embryo's vind ik hier nogal misplaatst, want er is helemaal niets onwetenschappelijks aan om te stellen dat dit nog geen volwaardige levende wezens zijn.

[...] en we volgen ideeën van opiniemakers, commerciële instituten, boeken en politici, terwijl we intussen denken dat we helemaal voor onszelf denken.

Liever ideeën van tastbare mensen, waarmee we kunnen instellen, dan ideeën die zogezegd toegeschreven worden aan een veredelde imaginaire vriend.

Goed beschouwd, zie ik geen reden voor het ongeloof in een God. Er is geen bewijs voor, het is simpelweg een stelling, net als dat ik kan stellen dat ik nooit een roodharige vrouw van 38 jaar met 18 sproeten op haar gezicht achter een kinderwagen langs de haven heb zien lopen. Het zou kunnen, maar ik zou het net zo goed uit mijn duim kunnen zuigen. Om nog maar te zwijgen over het bestrijden van deze vrouw, en op basis van die ontkenning je levenswijze te veranderen.

*kuch* Russells theepot *kuch*

Het is helemaal niet aan ongelovigen (wat een lelijk woord) om bewijs te leveren (als dat al mogelijk zou zijn). Je keert de bewijslast om.

[druijf]

Ik denk niet dat het veel zin heeft om Ger te gaan bevragen op een TS die hij jaren geleden gepost heeft. En omdat ik nu twee topics zie die veel overlap hebben, heb ik besloten om deze te sluiten.