PuzzelsAdpruys & DGM zie hieronder en spreekt vanzelf en zijn niet mijn woorden, maar die van een joodse professor die het blijkbaar wel begrijpt:Dit riekt naar antisemitisme. Antisemitisme is juist dat men zich verheven voelt boven de joden, deze minderwaardig vindt. Door dit om te draaien praat je op zijn minst antisemitisme goed. De joden hebben in de loop van de geschiedenis nooit anderen onderdukt en in veel mindere mate anderen gediscrimineerd dan dat ze zelf gediscrimineerd werden. Het is juist de veeleisendheid van de twee andere religies - het christendom en de islam - die maakte dat het vasthouden aan het eigen geloof van de joden door veel mensen moeilijk kon worden verdragen. Succesvolle joodse mensen en, recentelijk, een succesvolle natie werden als een "cognitieve dissonantie" gezien. Leiders hebben het bij tijd en wijlen opportuun gevonden dergelijke frustraties in hun voordeel te gebruiken en deze te versterken.
Israel Shahak werd in Warchau geboren en heeft de tweede wereldoorlog overleefd in het concentratiekamp Bergen-Belsen. Direct na de oorlog kwam hij naar Israël en werd daar Professor aan de universiteit van Jeruzalem.
"In de inleiding van Jewish History, Jewish Religion-The Weight of Three Thousand Years beschrijft Shahak hoe hij tot dit aktivisme is gekomen. Een verkeersongeluk dat in Jeruzalem plaats vond op de dag van de sabbat, vormde voor hem aanleiding om zich in de verhouding tussen joden en niet-joden te gaan verdiepen. Shahak verbaasde er zich over dat een ultra-religieuze jood die op de plaats van het ongeluk aanwezig was, weigerde om een ambulance te bellen voor een gewonde niet-jood. Volgens de religieuze jood was het hem in religieus opzicht verboden om een niet-jood te helpen op de dag van de Sabbat. Dit voorval zorgde er voor dat er iets plofte bij Shahak, want hij vroeg zich af hoe een dergelijke onmenselijke opstelling in religieuze zin te verdedigen viel.
Nadat Shahak een nauwgezette Talmoed studie had uitgevoerd, met betrekking tot de relatie tussen joden en niet-joden, kwam hij tot de conclusie dat de ultra-religieuze jood, waar hij zich zo kwaad over had gemaakt, eigenlijk volledig naar de letter van de klassieke joodse wetten had gehandeld. Shahak kon niet anders dan concluderen dat hier sprake was van een grove vorm van discriminatie. Bovendien betrof het hier volgens Shahak geen individueel geval, want naar aanleiding van zijn onderzoek kwam hij tot de conclusie dat het joods racisme ten opzichte van niet-joden een onmiskenbaar aspect vormt van de staat Israël. Ondanks het feit dat Israël wel degelijk over een seculier bestuur beschikt, meent Shahak dan ook dat veel van het dagelijkse leven in dat land wordt bepaald door het racisme dat voortvloeit uit het klassieke judaìsme.
Die invloed zou volgens hem erg ver gaan. Zelfs zo ver dat Shahak Israël in veel opzichten vergelijkt met Zuid-Afrika gedurende het apartheidsregime. Hij wijst er op dat de verkiezingen in Israël slechts open staan voor partijen die Israël als een joodse staat geaccepteerd hebben. Shahak maakt in verband hiermee een vergelijking met de situatie in Europa. Als een land zich daar zou uitroepen tot een christelijke staat, om zo alle niet-christenen buiten de wet te plaatsen, zou dat terecht tot felle kritieken in de wereld leiden. Israël lijkt zich dit echter zonder meer te kunnen permitteren."
http://www.stelling.nl/kleintje/edelfask/018a.htm
