Zoals gedefinieerd binnen de DSM wel ja. Dat betekent echter niet dat er geen stoornis kan zijn. Natuurlijk wordt AD(H)D overgediagnosticeerd en bovenal overgemedicaliseerd. Maar daar gaat het hier niet om. Ook niet om het nut van de betiteling als stoornis, maar om de vraag of er een evolutionair voordeel zou zitten aan de stoornis. Toegegeven, dat is een moeilijke discussie als de stoornis zelf een discutabel punt is...
Een evolutionair voordeel is misschien te vinden in de waardering die als mens gegeven moet worden aan het levensdoel van de persoon.
Het behalen van goede cijfers voor rekenen en taal is niet een levensdoel voor iedereen.
Er zijn en blijven mensen die op tijd een hapje eten belangrijker vinden dan een goede functie in een bedrijf.
Voldoende verdienen en geld overhouden voor wel tien broden per dag,terwijl één brood meer dan genoeg is,kan in de ogen van anderen een zinloos iets zijn.
Wanneer spreek je van een stoornis,niet wanneer iemand een andere leefwijze heeft want dan zijn er meer die ruim aan dit critirium voldoen?
De tijd die men in Nederland heeft om de(eigen)kinderen te voeden op te voeden is vaak gerelateerd aan(ik zeg maar )de tien broden gedachte,terwijl wat minder,,werken voor geld,, de opvoeder de tijd zal kunnen geven voor wat meer geduld en begrip,elk kind heeft dat nodig.
Aandacht is belangrijk voor de vorming van een mens en zijn plaats in de groep.
Als ADHD-ers(de diagnose is vaak meteen een vette stempel)zichzelf niet als bijzonder hoeven te zien,een plaats hebben als een normaal mens met andere ideeén is er ineens niets meer aan de hand.
Mag ik dat een evolutie noemen?