Oke, en heeft dat dan ook te maken met of het alfa-, beta- of gamma-straling wordt?
Zoek eens even iets op over radioactief verval. Alfa en beta straling zijn immers deeltjes en geen fotonen. Gamma straling zijn wel fotonen, maar die ontstaan als de kern vanuit aangeslagen toestand terugvalt naar een lagere of de grondtoestand. Een kern kan immers net als elektronen in aangeslagen toestand verkeren, bijvoorbeeld na het uitstralen van een beta deeltje.
In het model van Bohr zitten de elektronen allemaal op schillen, vaste energie niveau's. Als nu een elektron om wat reden dan ook op een hoger niveau, een hogere schil, komt dan is het niet stabiel en zal zeer snel terugvallen naar zijn oorspronkelijk niveau. Deze energieverandering moet ergens naartoe (wet van behoud van energie en massa), dus wordt dat uitgestraald onder de vorm van een foton. Nu heeft een slimme kerel Planck vastgesteld dat de uitgestraalde fotonen een frequentie hebben die afhankelijk is van het verschil in energie niveau. Hij heeft vastgesteld dat: E = h*f. Hierin is E het energieverschil, dit hangt af van het atoom en van hoeveel schillen het elektron verandert, h de constante van Planck (een héél klein getalletje van in de grootte orde 10
-34) en f is de frequentie van het uitgestraalde foton.
Bekijk je echter het kwantum mechanisch model met orbitalen in plaats van "vaste schillen", dan is het minder duidelijk hoe Planck tot zijn redenering kon komen.
Edit:
Er is geen wezenlijk verschil tussen gamma straling en bijvoorbeeld röntgenstraling. Het enige verschil is de manier waar/waarop de fotonen ontstaan.