Zo duidelijk is dat niet. Sterker nog, het is naar alle waarschijnlijkheid niet eens waar (zie bijvoorbeeld
dit en
dit).
Een aangeleerde reactie van die leeuwen, om maar niet meer te vaak in de nek van andere leeuwen te bijten. Het heeft toch weinig nut ondanks die slagtanden. De bescherming werkt..... en vies, die haren in je bek.
Een onderzoek dat Darwin's bevindingen in twijfel trekt. Kortom, een onderzoek met flutconclusies.
Ook hier geldt dat dit niet zo duidelijk is als jij het doet voorkomen. Kun je onderzoek overleggen waaruit blijkt dat de manen van paarden bescherming bij gevechten bieden. Kun je aantonen dat deze opvatting binnen de wetenschap uberhaupt serieus overwogen wordt?
Nee, maar dat betekent niet dat ik ongelijk heb. Nog nooit gezien hoe paarden met elkaar vechten?
Ik kom te vaak tegen dat men evolutie wil zien,
zoals ze het zelf graag willen zien. Niet echt wetenschappelijk als je het mij vraagt.
Geweld tussen soortgenoten ziet men liever niet graag, de meeste antropologen erkennen geen (biologisch-)evolutionaire achtergrond voor het voeren van onderling geweld, in navolging van Margaret Mead's beroemde stelling: oorlog is alleen maar een puur culturele uitvinding.
Maar de ontdekking van collectief geweld en dodelijke overvallen bij vrijlevende mannelijke chimpansees, en op een veldslag lijkend geweld tussen groepen bij sociaal levende carnivoren en een groot aantal primaten maken die conventionele kijk steeds minder houdbaar (zie bv. Jane Goodall en Wrangham).
Je kunt proberen inderdaad dezelfde redenering op allerlei diersoorten toe te passen. Dat maakt het echter niet waarschijnlijker. Heb je bewijs dat bij deze diersoorten meer haar meer bescherming betekent (en dat het bijvoorbeeld niet gewoon zo is dat meer haar je groter doet lijken en je dan dus minder hoeft te vechten)?
Alle eigenschappen zijn ontstaan omdat ze de soort betere overlevingskansen bieden. De functie van haar is bescherming. In dit geval bescherming tegen soortgenoten. Er is geen andere logische verklaring voor. Misschien zagen we er wel afschrikwekkender uit, maar hongerige individuen laten zich nergens door afschrikken.
Haren gaan overeind staan bij een toestand van bedreiging, maar dit is een gevolg door vernauwing van bloedvaten onder de huid. Zo dit al een voordeel is door er groter uit te zien (en bij de mens zie ik er het voordeel niet van in), dan is dit alleen maar preadaptatief.
Dat kan. Het is alleen een zinloze oefening. Zoals je al vaker is verteld: je boude uitspraken zijn niks waard als je ze niet kunt onderbouwen...
Laat ik het eens anders stellen. Wanneer het er werkelijk op aankomt, is de grootste bedreiging voor elk individueel dier vaak de aanwezigheid van andere van dezelfde soort geweest. Elke diersoort kan het opnemen tegen natuurkrachten en normale predatoren - met uitzondering van menselijke predatoren. Deze soorten zouden het anders niet tot soorten gebracht hebben. Maar elke soort heeft het vermogen om haar milieu te overbevolken, en dat doet ze dan ook.
Dan ontstaat er een voedseltekort. Het voedsel dat het ene individu krijgt wordt de ander onthouden, die daardoor misschien zo verzwakt, dat hij of zij gemakkelijk ten prooi valt aan ziekten of predatoren.
Als reactie op deze bedreiging voor het bestaan hebben veel diersoorten wapens ontwikkeld, die van weinig waarde zijn, behalve voor gebruik tegen andere van dezelfde soort.
De sporen op de hielen van kippen zijn ontwikkeld om kippen te doden. De slagtanden van olifanten zijn ontwikkeld om olifanten te bevechten. De horens van nijlpaarden worden tegen alle wezens gebruikt, dat is waar, maar nijlpaarden hebben ook slagtanden, die zelden of nooit gebruikt worden, behalve in lijf-aan-lijf-gevechten met elkaar.
Herten ontwikkelen geweien, die als wapen nutteloos zijn, totdat het tijd voor ze is om gebruikt te worden tegen andere herten tijdens het paringsseizoen. Sommige herten, zoals het muskushert uit Azië, hebben geen geweien, maar de mannetjes hebben slagtanden, die zij met plezier tegen elkaar schijnen te gebruiken. De horens van geiten zijn ontwikkeld om geschillen tussen geiten te beslechten. De horens van antilopen zijn ontwikkeld om tegen antilopen gebruikt te worden.
Een gelukkige impala zou misschien wel een leeuw op de horens kunnen nemen, maar dit gebeurt zo zelden, dat het niet beschouwd kan worden als de reden waarom de horens ontwikkeld zijn. Kenmerken moeten in het algemeen succesvol zijn om zich te ontwikkelen, en de horens van impala's zijn in het algemeen alleen maar succesvol bij meningsverschillen tussen impala's onderling.
Strijd om het bestaan was dus strijd tegen elkaar. Overleving betekende een meer dan evenredig deel krijgen van een ontoereikende hoeveelheid voedsel en we zien vaak dat, wanneer een soort zijn aanvalswapens gebruikt tegen andere van dezelfde soort, de soort verdedigingsmiddelen heeft ontwikkeld tegen die aanvalswapens. Onze baarden vallen daar nou eenmaal ook onder.
Kun je onderzoek overleggen dat laat zien wanneer de baard ontstaan is?
Onze voorouders moesten de bomen verlaten omdat deze dood gingen. Ze moesten overleven ondanks dat ze geen goede jagers waren. Ze moesten dus leven van aas. De voorkeur hiervoor als gevolg van deze verandering in dieetvorm bezit onze soort nog steeds. Vers vlees heeft bij voorbeeld weinig smaak, een flink verouderd stuk vlees smaakt echter heerlijk.
Omdat ze hun milieu overbevolkten, vochten ze met elkaar om het schaarse voedsel. Baarden zijn toen ontstaan als verdedigingsmiddel. Wanneer was dat? Als je mijn verslag hebt gelezen, zie je dat dit misschien wel meer dan vijftien miljoen jaar geleden was.
Een baard beschermt tegen de kou. Dit is misschien niet de reden voor het ontstaan van een baard, maar dit is wel degelijk zo.
Waarom zie ik zo weinig eskimo's met een baard? De poolontdekkers Admundsen en Scott? Niet relevant dus!
Onderbouwing? (uiterst onwaarschijnlijk namelijk aangezien alle zoogdieren, zo niet alle gewervelde dieren, in zekere mate aan seksuele selectie doen.)
Omdat de keuze bepaald werd door alleen de man. Zij deden alleen aan seks wanneer zij er zin in hadden. De vrouwen hadden geen keus. De bewijzen daarvan bezitten wij nog steeds. Namelijk ons schaamhaar.
Onze voorouders deden niet aan seksuele selectie?! Waar haal je dat vandaan?
Omdat ik er in onze evolutie geen voorbeelden van kan vinden en omdat ik nou eenmaal niet geloof in die filosofische verzinsels van Desmond Morris.
Bovendien denk ik dat als een baard onze voorouders meer overlevingskans maakte bij gevechten, dat vrouwen een man met een flinke baard aantrekkelijker vonden omdat ze als sterker werden aanschouwd. Net zoals vrouwen zich nu nog steeds meer aangetrokken voelen tot grote mannen omdat zij ook sterker, gezonder zouden zijn.
(slechts een hypothese)
Als vrouwen mannen met baarden aantrekkelijker vonden, dat zou dit nog steeds als instinct aanwezig moeten zijn. Niet dus.
Wel waar is dat vrouwen zich inderdaad aangetrokken tot sterke, gewelddadige mannen, maar dit is niet ontstaan omdat ze dit zo graag wilden, maar een gevolg van een gedwongen levenswijze in miljoenen jaren. In de prehistorie (en ook tegenwoordig nog in min of meer primitieve culturen) hadden de vrouwen het niet voor het kiezen. Mannen pakken alles wat ze krijgen kunnen. Mannelijke dominantie is van alle tijden en culturen. Tijdens onze evolutie was van seksuele selectie geen sprake.
Wat niet kan bestaat niet.