dekale schreef:In veel reacties zie ik dat er zin AAN het leven gegeven wordt.
Nergens zie ik staan wat de zin IS?
Stel dat de aarde een grote levenloze klomp steen had geweest? So what?
Voor diegene die zin aan het leven geven ís er een zin, net zoals er een god is voor diegene die erin geloven... Je meent dus dat er een god is ómdat je in god gelooft. Dus ook: Je meent dat er een zin is, omdat je er één maakt.
Echter het is niet omdat je een zin maakt, dat er zin is. Net zoals bij een god:
Het is niet omdat je erin gelooft dat hij bestaat.
Zin geven aan iets is iets menselijks... Het feit dat je een zin geeft aan iets, máákt de zin... Voor jezelf en misschien ook voor anderen (zo denk ik er althans over).
Wat ik hier neertyp heeft voor u misschien geen zin, maar voor mij momenteel wel.
Als er geen zin is, heeft et ook geen zin om te denken dat iets wel of geen zin heeft. Leven heeft geen zin, sterven heeft geen zin, (niet) typen heeft geen zin. Nu kan je denken: zin geven aan iets heeft ook geen zin. Inderdaad: in de realiteit niet.Maar als je gelooft dat iets een zin heeft, dan heeft het voor jezelf toch een zin.
Net zoals bij god: als je gelooft in god, dan is die god er voor jezelf.
Ik twijfel zelf eigenlijk nogal over dit onderwerp...
- Als er een zin is om te twijfelen, dan is het omdat ???? (ik wou typen: ik het niet zeker weet, maar dit is een kringredenering...)
- Als er het geen zin heeft om te twijfelen, dan heeft het ook geen zin om niet te twijfelen, denk'k.
Misschien maakt het eigenlijk niet zoveel uit of er een zin is of niet... Hehe...

Ik heb toch liever wel zin. Pfff..
Ik kwam ook tot een rare gedachtekronkel:
Veronderstellende dat niets zin heeft:
Schrijven heeft geen zin en niet schrijven heeft geen zin.
Schrijven heeft geen zin en schrijven heeft niet geen zin (= schrijven heeft geen zin en schrijven heeft zin)
Mijn vraag: is er hier een redeneerfout?
De mens is een dier dat met zijn voorpoten Bach speelt.