Beste mensen,
Toen ik vroeger nooit bevredigende antwoorden kreeg op religieuze of filosofische vragen die ik stelde, keerde ik me af van die werelden, om atheïst/niet-filosoof te worden. (eerlijk gezegd, een soort fascistoïde atheïsme) Eental jaren na die omschakeling van het ene uiterste in het ander, ontdekte ik dat het antwoord op mijn vragen reeds in mezelf besloten lag. Je kunt zeggen dat ik mezelf als 'God' zag, maar dat vond ik zelf nogal verwaand zijn, dus evolueerde ik in de richting, een deel van het 'Goddelijk' te zijn, met de boodschap en het doel, te helpen, door er gewoon te zijn voor mensen. (maar ik mag ook niet zomaar zeggen, "hé, ik zal u even helpen", neen iedereen moet zijn eigen weg kunnen bewandelen). Aan de andere kant zijn er ook veel mensen die gewoon hun 'ding' doen, en mij helpen. Dat zijn dikwijls zeer empathische, levenswijze mensen waarvan het objectief is te zijn, te leren en te delen. Dat kunnen Christenen, Moslims, Boedhisten, Mormonen, Jehovah's Getuigen, Atheisten, Socialisten, enz,... zijn, dat doet er voor mij niet toe. De deugd van een Mens bestaat erin het Zelf (niet ego) te zijn, te leren en te delen, religie of filosofie staat dat niet speciaal in de weg, zolang men maar geen Dogma's aanvaard. Maar juist door de Dogma's in religie en filosofie, werden en worden verschillen tussen (groepen) mensen, vroeger en in het heden uitgediept.
Mijn vraagstelling is dus: Zal georganiseerde religie/filosofie, (om die reden) ooit verdwijnen of verboden worden, of ander?
Puzzels