Beste Joriena
Ik weet niet zeker of ik zou moeten antwoorden, aangezien ik niet hoogbegaafd ben, maar enkele problemen die je noemt in je bericht komen me zeer bekend voor.
Soms zo erg dat ik me afvraag wat ik hier nog doe op aarde. Ook heb ik er moeite mee om te communiceren met anderen, omdat zij mij niet begrijpen en andersom. Daarom heb ik weinig vrienden en altijd het gevoel 'de enige' te zijn.
Ik geloof niet dat dit soort problemen specifiek zijn voor hoogbegaafden, hoewel ze bij deze doelgroep vaker voorkomt door de grote verschil in interesses en levensdoelen tussen deze groep en het gros van de mensen. Het is mijn eigen bescheiden mening dat communicatieve vaardigheden niet iets is wat je bij geboorte al hebt, maar - net als bij taal - iets wat je gaandeweg aanleert en waarvoor de hersenen extra vatbaar zijn in de periode tot 12 jaar. Ik vermoed dat mensen die bovenstaande problemen hebben een ongelukkige tijd hadden (om wat voor reden dan ook) in die periode en weinig contact met leeftijdsgenoten. Door de achterstand in communicatieve vaardigheden zal het in de verdere leven ook zeer moeilijk blijken om contact te maken met anderen.
Ik merk bij mijzelf dat de probleem vooral is dat ik directe communicatie erg onaangenaam vind. Dit wordt versterkt door het gevoel dat je 'anders' bent dan hun, omdat je andere interesse hebt. Ik heb gemerkt dat communiceren met anderen via deze weg zeer veel makkelijker gaat. Dit omdat de interesse gelijk is en omdat de druk die ik normaal voel tijdens directe communicatie, niet aanwezig is. Wellicht kun jij ook een plek vinden waar je interessegenoten vindt.
Jouw afvragen wat je hier nog doet klinkt lichtelijk suïcidaal. Ik kan je verzekeren dat - zelfs al gaan de contacten met anderen er niet op vooruit - er genoeg redenen zijn om hier op aarde te blijven.
Al op tienjarige leeftijd dacht ik dat zelfmoord de oplossing zou zijn voor al mijn problemen (ondernam zelfs een poging), maar ik ben nu zeer blij dit nooit te hebben gedaan.
Dit antwoord is ietswat laat, maar ik hoop dat je hem nog leest en er misschien kracht uit kan putten.