Orgaandonatie

[Bearke]

Ook ik vind het huidige Belgische systeem goed, maar het probleem is dat ik het - zoals ik enkele pagina's geleden al heb gezegd - hypocriet vind om wel te ontvangen en niet te doneren.

Ik ben zelf niet gelovig en heb er dus geen probleem mee om te doneren.

Dat het hypocriet is om wel te willen ontvangen en niet doneren ben ik niet helemaal mee akkoord. Ik kan mij niet voorstellen dat ik écht zou geloven in een god die mij niet zou toelaten tot zijn hemel omdat ik andere mensen wil helpen. Maar dit sluit niet uit dat andere mensen dit wel geloven.

Een flexibele wachtlijst zou een impliciete verplichting inhouden om orgaandonor te worden en dan raken we dus aan de keuzevrijheid van gelovigen.

[Klintersaas]

Ik heb niets tegen gelovigen, ik vind het gewoon fout om mensen te helpen die andere mensen niet willen helpen. En dat hoeven helemaal niet alleen gelovigen te zijn: je mag namelijk weigeren zonder een reden te moeten geven. Het kan dus zijn dat iemand donor weigert te zijn uit puur egoïsme en niet uit geloofsovertuiging. Moeten we die persoon dan ook aan een orgaan helpen als hij in een noodsituatie verkeert?

[albert davinci]

Het kan dus zijn dat iemand donor weigert te zijn uit puur egoïsme en niet uit geloofsovertuiging. Moeten we die persoon dan ook aan een orgaan helpen als hij in een noodsituatie verkeert?

Wanneer er voldoende organen zijn, zonder enige twijfel!

Het goed zijn van een mens komt naar mijn overtuiging juist tot uiting in het feit dat hij tegenover iedereen goed is, ongeacht ofdat die andere persoon dat ook is.

Wanneer er een schaarste aan organen is dan lijkt mij de logische aanpak dat je de organen geeft aan die mensen die het meeste nut ondervinden van het orgaan, wat afhangt van de slaagkans van de transplantatie, het risico op afstoting en oa de leeftijd en de gezondheid van de patiënt.

[dens]

Ik heb begrepen dat wanneer een patient overleden is, het in eerste instantie nog helemaal niet duidelijk is of organen voor donatie te gebruiken zijn. Klopt dat?

[albert davinci]

Naar aanleiding van de BNN-uitzending over orgaandonatie:

Het feit dat er zo weinig donaties worden gedaan,worden gemeld,is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan het feit dat men -in het algemeen- bang is dat er niet correcte wordt gehandeld in de ziekenhuizen als er zowel een beschikbare donor als een patient op de tafel liggen!

De donor moet nog niet helemaal dood zijn,wrs wel hersendood maar het hart moet nog pompen om de organen van voedingsstoffen te voorzien;er gaat ,de mens kennende,(weer!)hoogstwaarschijnlijk een belangenafweging plaats vinden.Wie laten we overleven!

Er zou een systeem "moeten" worden ontwikkeld,waarbij een donor in of vlak voor zijn/haar stervensfase wordt voorzien van een buitenlichamelijke (hart-)pomp,die het bloed aan het circuleren houdt en een pompsysteem op de ademhaling om CO2 af te voeren en O2 op te nemen en verder het bloed voorzien van conditionneringsstoffen om dit gedurende een of een paar dagen in conditie te houden zodat de donor en zijn nabestaanden 100 % zekerheid hebben, dat er geen belangenafweging in het ziekenhuis gaat plaats vinden en dat de donor echt naar hogere sferen is "gereisd"!

Het zou inderdaad kunnen dat men daar bang voor is, maar of een of andere technische oplossing daar iets aan kan veranderen betwijfel ik. Het is vooral een kwestie van vertrouwen.

Overigens denk ik niet dat het werkelijk gebeurd dat men iemand die nog kans heeft om tamelijk intact te overleven zal laten sterven om de organen te verwijderen.

Zo'n systeem maakt denk ik geen verschil, het is feitelijk een hart-long machine, en dat daarvan gebruik gemaakt wordt wil helemaal niet zeggen dat de patient niet kan overleven. Iedereen die een donorhart ontvangt wordt er tenslotte ook tijdelijk op aangesloten, en die overleven dat gemiddeld best (in ieder geval een tijdje).

Ik heb begrepen dat wanneer een patient overleden is, het in eerste instantie nog helemaal niet duidelijk is of organen voor donatie te gebruiken zijn. Klopt dat?

Oktagon startte eind mei in geneeskunde een onderwerp met deze post, Benm reageerde met de bovenstaande reactie, vandaag gevolgd door Dens. Aangezien het een discussie is vanuit ethische en psychologische invalshoek heb ik het maar even samengevoegd met het al bestaande orgaandonatietopic. Ook hier is immers de centrale vraag 'hoe kunnen wij meer orgaandonatie bewerkstelligen?'.

Aangezien de reacties bij het samenvoegen van onderwerpen automatisch op datum worden gesorteerd heb ik hierboven maar eventjes de 3 posts herhaald. Zo is het voor iedereen nog overzichtelijk.

[albert davinci]

OK, nu dan een reactie van mij als gebruiker.

Het feit dat er zo weinig donaties worden gedaan,worden gemeld, is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan het feit dat men -in het algemeen- bang is dat er niet correct wordt gehandeld in de ziekenhuizen als er zowel een beschikbare donor als een patient op de tafel liggen!

Ik heb hier mijn twijfels over. Mede naar aanleiding van dit topic heb ik de indruk dat veel mensen ook andere motieven hebben om geen organen te willen doneren, geloof. Tegenwoordig is de geneeskundige wetenschap voldoende ontwikkeld om objectief zonder twijfel vast te stellen ofdat iemand dood is.

Nu spreek jij over het faciliteren van een 'positief' beslissingsproces bij de familieleden maar het lijkt mij zo te zijn dat familieleden vooral proberen in te leven in de overledene; 'wat zou hij willen als hij nu nog kon praten?'.

Er zou een systeem "moeten" worden ontwikkeld,waarbij een donor in of vlak voor zijn/haar stervensfase wordt voorzien van een buitenlichamelijke (hart-)pomp,die het bloed aan het circuleren houdt en een pompsysteem op de ademhaling om CO2 af te voeren en O2 op te nemen en verder het bloed voorzien van conditionneringsstoffen om dit gedurende een of een paar dagen in conditie te houden zodat de donor en zijn nabestaanden 100 % zekerheid hebben, dat er geen belangenafweging in het ziekenhuis gaat plaats vinden en dat de donor echt naar hogere sferen is "gereisd"!

Zo'n systeem hoeft niet ontwikkeld te worden, het bestaat uiteraard al. De vraag is ofdat we het hier voor willen gebruiken. Het wordt in de praktijk gebruikt om het 'overlijden' uit te stellen wanneer mensen ineens in een vegetatieve staat geraken (in Nederland volgens mij meestal een paar dagen tenzij een nabestaande dwarsligt) zodat de nabestaanden nog afscheid kunnen nemen.

Ook is het volgens mij een aardig middel om het 'overlijden' uit te stellen zodat je nog kan informeren ofdat de nabestaande een donor is zodat de organen goed blijven voor het geval dat ze gebruikt mogen worden. Ik weet niet hoe deze afweging in de praktijk uitvalt.

Ik zie er geen enkele toegevoegde waarde in om dit systeem standaard te gebruiken bij mensen die in het ziekenhuis overlijden. Ik zie niet in hoe dit mensen over de streep zou kunnen trekken om dan toch maar wel organen te doneren.

Wel plaats ik er ethische vraagtekens bij wanneer iedereen, een deel dus per definitie tegen hun wil, kunstmatig in leven wordt gehouden na het overlijden. Persoonlijk moet ik er niet aan denken.

Ik wil jullie graag even wijzen op de uitslag van een 1vandaagenquete onder de panelleden. Er staan wat verrassende cijfers in. Zo blijkt dat het geen-bezwaarsysteem tot meer donoren zou leiden, afgaande op deze uitslag, en er worden interessante vragen voorgelegd over eventuele korting bij ziekenfonds, orgaandonatie tegen betaling enz.

Het is een kleine PDF-file van 7 bladzijden, dus kijk er zeker even naar.

Dan hoeven we alvast iets minder te speculeren en kunnen we ons iets meer op cijfers baseren.

Ik weet niet ofdat de enquete 100% aselect is, immers alle deelnemers hebben zich uit eigen initiatief aangemeld als lid van dit panel waardoor er al een zekere selectie heeft opgetreden maar het geeft volgens mij wel een aardig beeld van de situatie.

Hier is de link naar de uitslag: http://eenvandaag.nl/docs/opiniepanel/nier..._niertekoop.pdf

Hier nog wat meer info over de uitzending en reacties van willekeurige bezoekers: http://paulineveen.blogvandaag.nl/page/log...een%20donor%3F/