Een deel van ons geheugen slaat informatie op doordat bepaalde hersencellen in een soort toestand veranderen. Kijk je naar het aantal moleculen of hersencellen dat zou je zeggen dat ons geheugen beperkt is.
Echter we slaan ook veel informatie onbewust op, en dat is eigenlijk veel meer dan we bewust doen. En eigenlijk komt het niet meer neer op het aantal hersencellen want als onze hersenen het zouden moeten opslaan dan betekent dat je hersenen als je supercomputer aan het werk is en je hoofd letterlijk verbrandt door de enorme data-overdracht. Onze hersenen gebruiken nogal veel energie en zuurstof maar het principe van dingen onthouden gebeurt op een heel ander niveau. We onthouden bijna alles op geestelijk niveau. Ieder mens heeft een geest en lichaam. De hersenen vormen in dat opzicht een schakel tussen lichaam en geest en zijn niets anders dan een zeer geadvanceerd medium.
Wetenschappelijk kunnen wij dit echter nog niet aantonen en zal er nog heel veel onderzoek gedaan moeten worden wat we kunnen.
We onthouden alles al vanaf onze kindertijd tot onze dood : alle bewuste en onbewuste waarnemingen van onze zintuigen, alle indrukken, emoties etc, etc. Hier kan geen enkele geheugencapaciteit meer tegenop. In principe is het onmogelijk om uit te drukken hoe groot het is. Ik zou zeggen oneindig.
Met regressie therapie worden mensen teruggebracht naar vorige levens en vertellen ze dingen die ze niet weten maar wel bewezen kunnen worden dat het is gebeurd of bestaan heeft. Zelfs die informatie weten ze allemaal nog, maar die zit ergens verstopt in onze onderbewuste. Ik geef hierbij aan wat we allemaal nog meer weten.
Puzzels