Tenen lopen en autisme

[Stefje]

Ik ben bezig met een onderzoek naar het loopgedrag van kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum.

Ik ga onderzoeken of de mate van het loopgedrag af hangt van de gradatie van het autisme waar een kind zich in bevindt.

(dus bevat een kind veel punten binnen het autisme, wil dat dan ook zeggen dat het loopgedrag erg veel afwijkt van het normale loopgedrag)

Nu is mijn probleem, dat ik zowel op internet als in de bibliotheken maar weinig informatie kan vinden over lopen en over het afwijkende loopgedrag bij kinderen met autisme.

Reacties zijn altijd welkom, alvast bedankt hiervoor!

Groeten

[albert davinci]

Hoe meer onderzoek hoe beter.

Autistische kinderen hebben meestal motorische problemen. Het lijkt mij het meest logische dat het afwijkende lopen veroorzaakt wordt door de wat mindere motoriek en dus slechts een symptoom daarvan is.

Bekend is dat er niet een 100% positieve correlatie is tussen de ernst van de motorische handicap en de ernst van de autistische stoornis.

Een logisch begin lijkt mij om eens na te gaan hoe groot die correlatie precies is en hoe die relatie precies in elkaar zit.

Lastig onderzoekstterrein als je weet dat ze nog niet eens precies weten wat de oorzaak van autisme is of de oorzaken van autisme zijn.

Tip: kijk dan ook naar de relatie tussen het loopgedrag en de prestaties op fijn-motorische testen.

Ook dit kan je weer verder opsplitsen.

Er zijn autistische kinderen die fantastisch goed piano kunnen spelen maar voor de rest verschrikkelijk onhandig zijn met hun vingers.

[MissMedic]

Hoi hoi

Mijn dochtertje (4) met ASS ( adhd-pdd nos op de autischaal scoort ze een 3)loopt al levenslang op haar tenen. Ik zie dit bij zeer veel kinderen met deze diagnose.Ik heb ook overal al nagezocht waar dit aan kon liggen. Spanning zou eraan ten grondslag liggen en eventueel gecombineert met motorische problemen. Bij mij dochter is dat ook zo, glazen met drinken gaan bijna altijd tegen de grond, veel knoeien met eten, schrijven vind ze heel moeilijk ( ze kent wel alle letters en kan bijna lezen).

Als ik zie hoe alles functioneert bij mijn dochtertje, sprongen in de ontwikkeling maken van een op andere dag en daarbij stukken overslaan ( van zitten naar rennen met 10 maanden !) zo zou dat natuurlijk ook kunnen zijn met het motorische gedeelte dat er als het ware "stappen" worden overgeslagen in de ontwikkeling.

Naar wat ik in de afgelopen jaren heb gezien denk ik dat het niet ligt in welke mate iemand autistisch is maar dat de een het wel doet en de ander niet. Zelf denk ik dat het ligt aan de mate van ontwikkeling van het desbetreffende hersengebied dat het motorische gedeelte aanstuurt.

Wat albert davinci zegt over de fijne motoriek is heel herkenbaar. Met de ene activiteit kan ze het wel, de andere totaal niet. Zou het dysharmonisch ontwikkelingsprofiel daarmee te maken kunnen hebben ?

Ik zal dit eens navragen aan de Proff. die de behandeling van mijn dochtertje in handen heeft.

Succes met je onderzoek !

[Stefje]

alvast bedankt voor jullie reacties!

Ben er nu wel achter dat het allemaal niet zo simpel is als het lijkt!

ik kan jullie verhalen en tips in ieder geval nuttig gebruiken en kijk uit naar eventueel meerdere reacties!

Groeten!

[albert davinci]

Naar wat ik in de afgelopen jaren heb gezien denk ik dat het niet ligt in welke mate iemand autistisch is maar dat de een het wel doet en de ander niet. Zelf denk ik dat het ligt aan de mate van ontwikkeling van het desbetreffende hersengebied dat het motorische gedeelte aanstuurt.  

Het heeft iets met de hersenen te maken. Maar ofdat het nu zo is dat een specifiek hersengebied beter ontwikkelt raakt of dat de afstemming tussen verschillende hersengebieden verbetert daar durf ik geen uitspraak over te doen.

Wat albert davinci zegt over de fijne motoriek is heel herkenbaar. Met de ene activiteit kan ze het wel, de andere totaal niet. Zou het dysharmonisch ontwikkelingsprofiel daarmee te maken kunnen hebben ?  

Ongetwijfeld. Ik geloof sterk in de extreme male brain hypothese. Het meest fascinerende vind ik hoe een autistisch iemand bepaalde vaardigheden (motorisch, verbaal en sociaal) alsnog kan aanleren, bij de één wat beter dan bij de ander.

Ik ben er van overtuigd dat het begrip van autisme nog in haar kinderschoenen staat en dat er bij een optimale begeleiding voor veel autistische mensen (ik heb het over de brede groep, ook asperger) een normaal leven mogelijk is wanneer ze volwassen zijn.

Als ik zie hoe alles functioneert bij mijn dochtertje, sprongen in de ontwikkeling maken van een op andere dag en daarbij stukken overslaan ( van zitten naar rennen met 10 maanden !) zo zou dat natuurlijk ook kunnen zijn met het motorische gedeelte dat er als het ware "stappen" worden overgeslagen in de ontwikkeling.  

Ik raad je aan om voor zo ver dat mogelijk is zo veel mogelijk met haar te spelen en een deel van die spelactiviteiten als motorische oefening (op haar niveau) te gebruiken; bal overgooien, tennis, badminton, tafeltennis, touwtje springen. Hoe meer ze dat soort motorische oefeningen doet hoe meer de hersenen gestimuleerd worden wat de ontwikkeling zeker geen kwaad zal doen. Als het een leuke activiteit is dan is dat ook geen opgave voor haar. Zolang het kind maar niet beoordeelt wordt op de prestaties maar gewoon leuk bezig is. Zoals je zelf zegt, de ontwikkeling gaat anders dan bij niet-autistische mensen. Bij niet-autistische mensen gaat de ontwikkeling geleidelijk, bij autistische mensen gaat de ontwikkeling ogenschijnlijk veel meer met sprongen. Blijven investeren met veel geduld en begrip en de vooruitgang zal wel komen.

Leren spelen is zoiezo één van de meest fundamentele basisbeginselen om te leren communiceren is mij opgevallen, mogelijk omdat spelen een vorm van communicatie is die zeer laagdrempelig en plezant is.

Ben er nu wel achter dat het allemaal niet zo simpel is als het lijkt!  

Dan heb je het belangrijkste al ingezien

[MissMedic]

Van de hersenen weet men in principe nog maar heel weinig, laat staan die van een autist. Ik denk dat je de gebieden met de juiste benaderingswijze beter met elkaar kunt laten communiceren maar weghalen doe je het er niet mee. Het is en blijft een andere manier van ontwikkelen en ik vind het prachtig om te zien hoe mijn dochter van de een op andere dag vaardigheden heeft die ver vooruit zijn op die van de meeste leeftijdsgenootjes. Met 2 jaar oud kon ze hier in huis alle apparatuur bedienen en wijst mij soms terecht als ik een detail vergeten ben, zoals een kabel omzetten, maar ook computeren kan ze ontzettend goed.

Ze heeft op school fysio, logopedie en sociale vaardigheidstraining. Thuis hebben we als activerende begeleiding floortime en iedereen om haar heen heeft zijn eigen gebied waaraan we spelenderwijs werken. Speciaal voor haar ben ik gaan studeren in het onderwijs om haar zo optimaal mogelijk te kunnen stimuleren en iedereen aan te kunnen sturen die met haar werkt.( Daarnaast is Proff. Van der Gaag onze behandelaar en als je in de wereld van autisme zit dan zegt die naam je vast wel iets !)

Keywords daarbij zijn rust, ritme,voorspelbaarheid ( om angsten te reduceren) en een zo prikkelarm mogelijke omgeving zodat de informatie zo optimaal mogelijk kan worden verwerkt.

Ik deel je mening dat een normaal leven zeker mogelijk is voor mensen met autisme maar je moet niet uit het oog verliezen dat ze altijd een kwetsbare groep zullen blijven waarvan mensen makkelijk misbruik kunnen maken. Helaas is er juridisch nog geen enkele beschermingsmaatregel om ze uit handen te houden voor groepen als loverboys e.d. Ze kunnen namelijk de conseqenties van hun gedrag (al dan niet in samenwerking met die van anderen) niet overzien en lopen groot risico om in de nesten te belanden. Wanneer iemand namelijk tegen hen zou liegen dan kunnen ze dat niet "aanvoelen" , want het vereist een hoog niveau van inlevingsvermogen. Ze kunnen puur logisch beredeneren, (eerst werd er dit verteld en nu zegt ie dat) maar daar houdt het dan ook mee op. Wat dat betreft hou ik mijn hart vast als ze 16 zou zijn .......

Ik heb diverse vrienden die ik dagelijks spreek, allemaal autisten. Ik leer ook via hen hoe en wat met mijn dochter. Een daarvan is nu een artikel aan het schrijven samen met proff. Buitelaars en het komt in Dec uit. Deze zal gaan over de verschillende oorzaken. Als je het leuk vind zal ik tegen die tijd even vermelden in welk tijdschrift het komt te staan.

[sylviax1966]

Ik ben bezig met een onderzoek naar het loopgedrag van kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum.

Ik ga onderzoeken of de mate van het loopgedrag af hangt van de gradatie van het autisme waar een kind zich in bevindt.  

(dus bevat een kind veel punten binnen het autisme, wil dat dan ook zeggen dat het loopgedrag erg veel afwijkt van het normale loopgedrag)

Nu is mijn probleem, dat ik zowel op internet als in de bibliotheken maar weinig informatie kan vinden over lopen en over het afwijkende loopgedrag bij kinderen met autisme.

Reacties zijn altijd welkom, alvast bedankt hiervoor!

Groeten

hallo

ook mijn zoon,nu inmiddels 11 jaar oud loopt al jaren op zijn tenen.Ik merk zelf dat het erger word als hij onzeker is of als er spanning is.Mijn zoon heeft pdd nos en add.Ook zijn hele moteriek is niet goed,heeft hier al jaren fysiotherapie voor.

groetjes sylvia

[Hanna]

Ik denk dat het ook met stress te maken heeft constant gespannen spieren

gespannen kuiten?

Mijn zoontje liep altijd op zijn tenen als hij heel klein was. Onlangs was ik in het UZ van Edegem aan het praten met een psychologe en ze zei je kunt geen diagnose autisme stellen doordat iemand op zijn tenen loopt maar het is wel opvallend dat achteraf gezien er velen op hun tippen lopen.

Nu het is toch relatief want ik ken evengoed een zwaar autistisch kind (kern autisme hij is bijna 8 jaar en kan nog niet praten) dat 'niet' op zijn tippen loopt.

[Herodotus]

Spanning heeft een duidelijke link naar een (te) hoog verwachtingspatroon.

[Stefje]

Hallo allemaal,

Bedankt voor jullie reacties!

Ondertussen ben ik nog steeds bezig met mijn onderzoek.

Inderdaad Hanna je kan niet zomaar de diagnose autisme stellen wanneer een kind alleen op zijn tenen loopt, daar is wel wat meer voor nodig!

Maar omdat er zoveel kinderen met autisme op hun tenen lopen werd mijn interesse ook gewekt.

De literatuur over motoriek en autisme is heel schaars.

Wat ik heb gelezen is dat er vaak houterigheid en onhandigheid optreedt bij motorische bewegingen. Alleen wanneer het kind een motorische activiteit aanspreekt dit perfect en soepel doet. Voorbeelden hierbij zijn de stereotiepe en zich steeds herhalende bewegingen als de kraan open en dicht doen, lichtknopjes uit en aan doen enz. Dit is vaak een zelfstimulerend en lustvol karakter voor het kind. De beweging krijgt het kind in zijn greep en wordt als het ware 1 met de beweging.

Ik vraag me af ik het op “het op de tenen lopen” ook als een zelfstimulerend en lustvolle handeling mag zien en dus ook in deze categorie mag plaatsen??

Ik hoop op een antwoord!

Groeten.