natuurkrachten

[trudo]

ik las over de 4 fundamentele natuurkrachten en ik vraag me af

zou het kunnen dat

de sterke kernkracht niets anders is dan zwaartekracht en

de zwakke kernkracht elektromagnetische kracht

dat zwaartekracht de elektromagnetische kracht tegenwerkt en zo de protonen bijeenhoudt

dus dat de neutronen zorgen voor extra massa en zo de kern bijeenhoudt

of is het ingewikkelder dan dat?

[aaargh]

Het is veeel ingewikkelder dan dat. De sterke kernkracht is zeker niet de zwaartekracht. De sterke kernkracht is ongelooflijk veel krachtiger en werkt met kleur i.p.v. massa. De elektromagnetische kracht is ook iets volledig anders dan de zwakke kernkracht. EM zorgt voor aantrekking en afstoting tussen ladingen, het enige wat de zwakke kernkracht doet is het veranderen van de smaak van deeltjes en ze uit elkaar doen vallen.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Fundamentele_natuurkracht

[trudo]

wat bedoel je met kleur en smaak van deeltjes?

[aaargh]

Kleur en smaak van deeltjes zijn eigenschappen van deeltjes, net zoals massa en lading. De wetenschappers hadden geen namen meer, daarom namen ze die namen, die deeltjes hebben natuurlijk zelf geen kleur of smaak, eigenlijk kan je je er niets concreet bij voorstellen. Kleur beïnvloedt de sterke kernkracht ongeveer zoals massa voor zwaartekracht zorgt de lading voor de elektromagnetische kracht. Qua smaak ligt het iets ingewikkelder, maar daar zijn mijn collega's op het forum hiervoor. Over naar iemand die verstand van de zaken heeft.

[Rudeoffline]

ik las over de 4 fundamentele natuurkrachten en ik vraag me af

zou het kunnen dat  

de sterke kernkracht niets anders is dan zwaartekracht en

de zwakke kernkracht elektromagnetische kracht

dat zwaartekracht de elektromagnetische kracht tegenwerkt en zo de protonen bijeenhoudt

dus dat de neutronen zorgen voor extra massa en zo de kern bijeenhoudt

of is het ingewikkelder dan dat?

Wat allemaal al niet kan. Je idee is al es eerder geopperd, door Kaluza en Klein, maar dan voor het elektromagnetisme en zwaartekracht; die andere 2 krachten waren toen nog niet bekend. De ART stelt dat zwaartekracht gekromde ruimte-tijd is, en de kromming van een algemeen wiskundig oppervlak ( in dit geval dus de ruimte-tijd; zo'n oppervlak wordt algemener een varieteit of manifold genoemd ) wordt beschreven door de zogeheten metriek. Die metriek is dus een soort vervanger van de klassieke zwaartekrachtspotentiaal van Newton.

Een elektromagnetisch veld kun je zien als het gevolg van 1 bepaalde vectorpotentiaal, meestal A genoemd. Kaluza en Klein voegden een extra dimensie aan de ruimte-tijd toe ( en dus ook aan de metriek ) en bouwden die vectorpotentiaal in die metriek. Op die manier zou elektromagnetisme een vorm van zwaartekracht zijn, alleen heb je daarvoor dus wel een extra dimensie nodig. Hier rollen hele verrassende vergelijkingen uit, als je de gangbare manier van veldvergelijkingen afleiden op dit idee toepast.

[DePurpereWolf]

Dit is de heilige graal van elke fundamentele wetenschapper, de unified theory, millenium theory, string theory, de theorie die uiteindelijk alle krachten aan elkaar gelijk stelt.

Nou meen ik dat de zwakke, sterke en EM kracht al aan elkaar gekoppeld is, maar dat gravitatie kracht er nog niet bij hoort. Al weet ik niet hoe de zwakke en sterke kernkracht nu gelijk zijn aan de EM kracht, dat heb ik ook maar van hore-zegge.

[eendavid]

Dit is de heilige graal van elke fundamentele wetenschapper, de unified theory, millenium theory, string theory, de theorie die uiteindelijk alle krachten aan elkaar gelijk stelt.

Nou meen ik dat de zwakke, sterke en EM kracht al aan elkaar gekoppeld is, maar dat gravitatie kracht er nog niet bij hoort. Al weet ik niet hoe de zwakke en sterke kernkracht nu gelijk zijn aan de EM kracht, dat heb ik ook maar van hore-zegge.

Wel ja, gelijk het is te zeggen. Ze zijn gelijk bij hoge energieën. De deeltjes worden dan beschreven volgens de symmetriegroep SU(3) SU(2) U(1), wat betekent dat de deeltjes die in deze groep zitten equivalent zijn. Ze worden via de symmetriegroep in mekaar omgezet. SU(3) beschrijft de 8 ijkbosonen van quantumchromodynamica, SU(2) de 3 bosonen van de zwakke wisselwerking en U(1) het (massaloze) foton. Bij hoge energieën zijn al deze deeltjes dus equivalent en zijn alle krachten dus geünificeerd. Echter bij lage energieën wordt de symmetrie tussen de groepen spontaan gebroken, zodat ze zich bij lage energieën totaal verschillend manifesteren.