Fusie is mogelijk door een stroom deuterium ionen, en tritium ionen met elkaar te laten kruisen. Daar zijn we het hier blijkbaar allemaal over eens.
De dichtheid van de stroom ionen en de interactie tijd, die maken een rendabele fusie reactor op basis van dit principe moeilijk (onmogelijk?). Ik vind dat de kruisende synchrotrons die ik voorstel in dat opzicht wel anders, en een voordeel hebben ten opzicht van de Farnsworth-Hirsch Fusor, waar Benm naar refereert. In synchrotrons die ik voorstel, draaien de deuterium ionen en tritium ionen rondjes, en komen elkaar daarom steeds weer op de kruising tegen. Er is dan iedere keer weer een kans dat de deeltjes botsen en fuseren.
Om het aantal deeltjes te berekenen dat fuseert, heb ik op internet gezocht naar de goede formules, om te voorspellen wanneer een deuterium en tritium ion fuseren:
Een deuterium ion vliegt af op een deuterium ion. De snelheidsvector heeft een bepaalde afstand tot het tritium ion. Afhankelijk van snelheid en afstand zal er fusie plaatsvinden of niet. Te weinig snelheid en het deuterium ion kan het elektrische veld van het tritium ion niet overwinnen. Een te grote afstand: het deuterium ion vliegt langs het tritium ion.
Om te onderzoeken of fusie door middel van twee elkaar kruisende synchrotrons rendabel kan zijn, heb ik dus een grafiekje nodig als bovenstaande, maar dan met de getallen erbij. Kan iemand mij daaraan helpen?
Puzzels
