De pieptonen komen als gevolg van (disco) beschadigingen op latere leeftijd.physicalattraction schreef:Zo een absurd hoge frequentie is toch alleen maar handig. Ons hamertje in het oor kan namelijk helemaal niet op die frequentie slaan, dus levert het geen geluid op. Ik vraag me af waarom iedereen zo bang is voor die masten zonder dat er ook nog maar enig fatsoenlijk bewijs geleverd is dat het schadelijk zou zijn. De meeste rapporten die melden dat het schadelijk is zijn van dusdanig slechte statistische kwaliteit, dat ik ze gelijk de prullenmand inwerp.
Maar on topic over oorsuizen: ik wil ook wel eens weten waarom we dat horen. Na een avondje in een discotheek gestaan te hebben naar buiten gaan levert bij mij ook wel eens oorsuizen op.
Dat vind ik dan best knap, want ik ben al een paar jaar niet meer naar een disco geweest... oh nee, ik ben een paar maanden terug nog naar een concert geweest, maar dan nog: als ik nu in een disco zou zijn, zou ik toch ook nu een gehoorbeschadiging op moeten lopen, en niet pas vele maanden of jaren later?De pieptonen komen als gevolg van (disco) beschadigingen op latere leeftijd.physicalattraction schreef:Maar on topic over oorsuizen: ik wil ook wel eens weten waarom we dat horen. Na een avondje in een discotheek gestaan te hebben naar buiten gaan levert bij mij ook wel eens oorsuizen op.
De disco beschadigingen zijn in je jeugd opgelopen. Dat uit zich op latere leeftijd in pieptonen.Dat vind ik dan best knap, want ik ben al een paar jaar niet meer naar een disco geweest... oh nee, ik ben een paar maanden terug nog naar een concert geweest, maar dan nog: als ik nu in een disco zou zijn, zou ik toch ook nu een gehoorbeschadiging op moeten lopen, en niet pas vele maanden of jaren later?wombat schreef:De pieptonen komen als gevolg van (disco) beschadigingen op latere leeftijd.physicalattraction schreef:Maar on topic over oorsuizen: ik wil ook wel eens weten waarom we dat horen. Na een avondje in een discotheek gestaan te hebben naar buiten gaan levert bij mij ook wel eens oorsuizen op.
Wat ik verder ook vreemd vind, is dat die pieptoon elke keer (ongeveer) dezelfde hoge frequentie lijkt te hebben, terwijl je bij een gehoorbeschadiging (trilhaartjes die kapot gaan) zou verwachten dat je dan ook lagere freqenties als pieptoon zou moeten horen...
En tenslotte lijkt het me helemaal stug, dat als een trilhaartje kapot gaat, dat je dan juist een pieptoon hoort...? Dat haartje gaat toch stuk, dan zou je toch juist minder moeten horen? En wat ik daarbij ook vreemd vind, is dat die pieptoon meestal een paar seconden aanhoudt. Zoiets verwacht je gewoon niet bij een trilhaartje dat kapot gaat... M'n gevoel zegt me dat die pieptoon helemaal niks met gehoorbeschadiging te maken heeft, maar dat het iets met dat drukgevoel in je oor te maken heeft... Maar hoe dan precies?
Ja, hoe dan...??De disco beschadigingen zijn in je jeugd opgelopen. Dat uit zich op latere leeftijd in pieptonen.zpidermen schreef:Dat vind ik dan best knap, want ik ben al een paar jaar niet meer naar een disco geweest... oh nee, ik ben een paar maanden terug nog naar een concert geweest, maar dan nog: als ik nu in een disco zou zijn, zou ik toch ook nu een gehoorbeschadiging op moeten lopen, en niet pas vele maanden of jaren later?wombat schreef:
De pieptonen komen als gevolg van (disco) beschadigingen op latere leeftijd.
Wat ik verder ook vreemd vind, is dat die pieptoon elke keer (ongeveer) dezelfde hoge frequentie lijkt te hebben, terwijl je bij een gehoorbeschadiging (trilhaartjes die kapot gaan) zou verwachten dat je dan ook lagere freqenties als pieptoon zou moeten horen...
En tenslotte lijkt het me helemaal stug, dat als een trilhaartje kapot gaat, dat je dan juist een pieptoon hoort...? Dat haartje gaat toch stuk, dan zou je toch juist minder moeten horen? En wat ik daarbij ook vreemd vind, is dat die pieptoon meestal een paar seconden aanhoudt. Zoiets verwacht je gewoon niet bij een trilhaartje dat kapot gaat... M'n gevoel zegt me dat die pieptoon helemaal niks met gehoorbeschadiging te maken heeft, maar dat het iets met dat drukgevoel in je oor te maken heeft... Maar hoe dan precies?
Er is wel degelijk voldoende kwaliteitsvol wetenschappelijk onderzoek gebeurd dat wijst op de schadelijkheid van gepulste straling. Er zijn al heel wat dergelijke onderzoeken verschenen in medische vakbladen. Het zijn juist de door de industrie gefinancierde die slecht opgesteld zijn (o.a. geen rekening houden met de tijdsfactor, wat ook gebeurd is destijds bij het door de industrie gefinancierde onderzoek naar asbest) en die geen schadelijke effecten vinden.physicalattraction schreef:Zo een absurd hoge frequentie is toch alleen maar handig. Ons hamertje in het oor kan namelijk helemaal niet op die frequentie slaan, dus levert het geen geluid op. Ik vraag me af waarom iedereen zo bang is voor die masten zonder dat er ook nog maar enig fatsoenlijk bewijs geleverd is dat het schadelijk zou zijn. De meeste rapporten die melden dat het schadelijk is zijn van dusdanig slechte statistische kwaliteit, dat ik ze gelijk de prullenmand inwerp.
Maar on topic over oorsuizen: ik wil ook wel eens weten waarom we dat horen. Na een avondje in een discotheek gestaan te hebben naar buiten gaan levert bij mij ook wel eens oorsuizen op.
Vanop: http://www.haaksbergen.tctubantia.nl/haaks...845/straling?h=Tinnitus of oorsuizen is het horen van sis-, fluit-, brom- of pieptonen in één of beide oren. De waarneming wordt door de lijder gedaan maar niet door anderen. Steeds meer mensen lijken op onverklaarbare wijze last te krijgen van hoge pieptonen in de oor. Een mogelijke oorzaak kan de toename van UMTS-masten zijn met diens in het hoorbare gebied gepulste frequenties.
UMTS masten zijn nieuwe sterke radiostralers, die op dezelfde radiofrequentie als een magnetron de omgeving bestraalt. Door deze radiogolven kun je bijvoorbeeld televisie op je mobiele telefoon bekijken. Deze magnetronmasten schieten als paddestoelen uit de grond. Het is sinds kort dat er, behalve radar, zo'n hoge radiofrequentie gebruikt wordt voor telecommunicatie; zelfs GSM had niet zo'n absurd hoge radiofrequentie.
Zoals we weten warmen magnetronnen voedsel op door met hoogfrequente microgolven de watermoleculen in het eten te laten resoneren. Microgolven zijn golven boven de 2000kHz en deze hebben als eigenschap dat materie de energie goed absorbeert. Hierdoor wordt het eten warm. De lagere frequenties die TV en GSM gebruikten hadden nauwelijks een uitwerking op vocht. Pas met microgolven, radiofrequenties boven de 2GHz gaan watermoleculen resoneren.
Magnetronnen hebben een vermogen van 800Watt en UMTS een vermogen van 20Watt. Dit vermogen van 20Watt is te weinig om significante opwarming van de cellen te veroorzaken, daarom zijn UMTS en WiFi microgolven volgens veel wetenschappers niet gevaarlijk.
Wat echter door velen over het hoofd gezien wordt, is dat de 2GHz UMTS/WiFi frequentieband een lagere puls bevat, ingenesteld in de 2GHz frequentie. Zoals met de magnetron bekend is, laat deze hoge 2GHz radiofrequentie vochtdeeltjes resoneren. In ons slakkenhuis in ons oor zit ook vocht. Wij kunnen geen 2GHz horen, ons oor kan hoogstens 20kHz horen.
UMTS en WiFi hebben behalve de hoog absorberende frequentie echter ook nog een puls: En daar zit het hem de kneep. We kunnen geen 2GHz horen, maar de puls zit als een lagere radiofrequentie in de 2GHz frequentie.
Aangezien de 2GHz microgolven ons vocht binnen het slakkenhuis een klein beetje laat resoneren, kan de onderliggende pulstoon van 217Hz respectievelijk 1600Hz door de zenuwen in ons gevoelige slakkenhuis in het oor, wel degelijk als geluid ervaren worden. Dit is te vergelijken met een AM-radio ontvanger die hoorbaar geluid uit de hogere radiofrequentie filtert. Maar ook het resoneren zelf kan een subharmonische veroorzaken. Dit is te horen als een aanhoudende hoge pieptoon.
Veel mensen met een goed gehoor die nooit naar te harde muziek hebben geluisterd, of ook maar enig andere directe reden, krijgen last van hoge fluittonen in het oor bij UMTS-masten en WiFi zenders. Dit zijn de messcherpe pulsen op een lagere frequentie binnen de 2GHz frequentie die wel in het hoorbare gebied liggen.
Niet alleen kunnen wij UMTS en WiFi horen, maar ook zien: Ook in ons oog bevindt zich vocht. Als het donker is kun je UMTS en WiFi waarnemen als witte ruis; je ziet als het ware zeer snel stipjes voor de je oog ruizen, als een verkeerd afgestemde TV-zender. Dit komt omdat ook in het oog zenuwen zitten die door deze puls van lagere frequentie prikkels afgeven.