HeavenOnEarth schreef:Dank je voor je persoonlijke antwoord OSF! Ik snap heel goed dat sommige dingen wat minder goed uit te leggen zijn.
Ik vroeg eerlijk gezegd wel of je om díe reden twijfelt, en niet soms ergens, in het algemeen...
Volgens mij kan je het meer met me eens zijn dan je denkt, want ik bedoel eea als volgt.
Want stel dat jij (en bv de RKK) het Laatste Oordeel bijvoorbeeld tot een fundament rekent. En stel dat de wetenschap er nooit in zal slagen om dit te weerleggen. Dit fundament van deze religie is 'net zo waarschijnlijk' als elke tegenstrijdige uitspraak van welke religie dan ook. Er is geen enkel bovenliggend criterium denkbaar op grond waarvan (je op basis van rede) dit fundament accepteert of juist verwerpt. Dit geldt voor ieder denkbaar, niet toetsbaar fundament van elke religie.
Graag gedaan.
Wat betreft je stelling:
Klopt wat je zegt.
Maar ik geloof ook niet op basis van die dingen, anders zou ik denk ik atheïst geweest zijn en dus niet daarin ^ geloven.
Ik ben er van overtuigd dat ik de waarheid wat betreft waar ik in geloof ken. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik alles weet, kan uitleggen of alles snap. Verre van zelfs.
En hoe ik dat zo van overtuigd ben, dat is die ervaring wat ik je niet goed kan uitleggen. Maar voor mij minstens zo werkelijk (zelfs nog werkelijker) als mijn zintuigelijke waarnemingen.
Of zou je bijvoorbeeld één fundament kunnen noemen op grond waarvan één geloof zou willen verkiezen boven een willekeurige andere religie? (En let op: je moet wel zo sportief zijn om bv de Ra-aanbidders van weleer de gelegenheid te geven om hun geloofsfundamenten zo hier en daar aan te passen aan de eisen van deze tijd

)
Omdat Ra voor mij "dood" is. Ik heb geen aanleiding om daardoor in Ra te geloven. Ra valt niet onder die "ervaring" waar ik eerder over sprak.
Naarmate steeds meer toetsbare elementen/fundamenten van een religie worden verworpen en/of als symbolisch worden opgevat, dan wordt het geloofssysteem steeds meer gedefinieerd in niet toetsbare uitspraken.
Hierin kan men geen rationele keuzes maken. De gevoelswaarde van een eventuele keuze heeft in mijn ogen geen onderscheidend vermogen ten opzichte van religies die buiten de prijzen valen.
Een hele hoop werd al symbolisch opgevat. Iets letterlijk interpreteren sluit symboliek nl. helemaal niet uit.
De vraag is, wat is het voor een tekst? Moet ik het zien als geschiedschrijving? als een gedicht/lied, gaat het om geschiedschrijving, of is het een niet waar gebeurd verhaal, een gelijkenis, iets waar een les in zit?
Wat moet je wel en niet als letterlijk zien? Ook in de middeleeuwen namen ze niet alles letterlijk. Ze geloofden ook dat de aarde rond was, ondanks die "hoeken". Ook openbaringen werd toen al als symboliek gezien, etc.
Hoe letterlijk je ook alles neemt, je ziet dat de bijbel een hele hoop verschillende schrijfstijlen en vormen heeft. Zo is hooglied toch iets anders als prediken, en dat iets anders als Lucas. Zou is genesis 1 weer een andere schrijfstijl als genesis 2 en 3, waar het in genesis 1 om poëzie gaat en waar het in genesis 2 de symboliek er af druipt bij die "vrucht van kennis tussen goed en kwaad". Net zoals het verslag van de belegering van Jerusalem ook een andere schrijfstijl als het boek spreuken.
De vraag alleen is:
Ondanks genesis 1 een stukje poëzie is (en een tikje tegenstrijdig lijkt met genesis 2), moet ik het dan wel gewoon letterlijk nemen?
- Voor je geloof is het totaal niet relevant. De betekenis van genesis 1 blijft het zelfde. Het doel van de bijbel is nou niet om een geschied wetenschappelijke bron te leveren. Voor je geloofsleven is het dus niet relevant.
- Wilt de schijver dat je het letterlijk neemt? Geen idee. Het staat er niet. Besides, je moet de schrijver wel in de context van zijn tijd plaatsen (in de meest liberale bronnenkritiek is dat de babylonische ballingschap). Die mensen redeneren niet zoals wij dat nu doen. Die redenering komt uit de scholastiek (en op hun beurt van de Grieken).
- En tot slot, los van die schrijver en wat het belang is voor mijn "zieleheil", moet ik het letterlijk nemen? Tis maar hoe je het bekijkt.
Ga je er vanuit dat zoals ze het je vroeger ooit hebben uitgelegd de juiste is? In dat geval deugt de wetenschap voor geen klap. (aan de andere kant, die uitleg valt
niet onder de traditie (van de RKK en het orthodoxisme), en als protestant heb je het nog makkelijker, want daar telt alleen de schrift).
Ga je er vanuit dat onze waarnemingen en het geloof helemaal niet in tegenstrijd kunnen zijn, dan moet je een andere interpretatie van een tekst in overweging nemen.
Maaruh, het heeft zo z'n grenzen hoor. Een gelijkenis symbolisch opvatten en niet letterlijk nemen vind iedereen prima.
Roepen dat Jezus niet de zoon van God is, breek je aan het fundament van het Christendom.
Maar tussen die twee extreme uitsersten is het niet altijd even duidelijk, hoe graag gelovigen en niet geloven het toch zouden willen dat het was.
"De geschiedenis is de totale som van de dingen die hadden kunnen vermeden worden." - Konrad Adenauer