Wat is de zin van het leven ?

[Berrus]

Ik heb soms moeite je te volgen Berrus

dat hebben meer mensen met mij, ik denk dat het vooral te wijten is vanuit welk perspectief we kijken, ik zit vooral in het systeem denken. oorzaak/gevolg en relatieve samenhang wat eigenlijk meer holistisch is dan lineair. wat voor mij dan logisch is lijkt voor een ander een hele grote sprong wat moeilijk schakelen is. Wat voor mij logisch is en voor een ander niet is voor mij moeilijk te scheiden en moeilijk om rekening mee te houden.

We feel more pain from loss than pleasure from a similar gain due to loss aversion, a psychological principle where the emotional impact of losing is about twice as intense as winning the same amount. Our brains prioritize protecting resources, treating losses similarly to physical pain, which triggers stress responses like fear and anxiety, rather than just disappointment.

dit is heel intressant voor mij als (ex) gokverslaafde, waarbij het eigenlijk nooit ging om winnen, maar doorgaan totdat ik alles verloren had.
Dat is eigenlijk onbewust pijn opzoeken om iets anders niet te voelen. Voor mij was dat het zelfbeeld dat voortkwam vanuit mijn omgeving. Was ik toen ongelukkig? ja, zonder het te weten, het voelde als gewoon, pas na het ervaren van een ander leven kan pas zeggen dat ik ongelukkig was en ten opzichte van toen veel meer geluk ervaar. Maar kun je het ervaren van geluk dan bepalen naar een bepaalde norm, die mensen mogelijk nooit bereiken, of is het dat het ervaren van geluk ook gerelateerd kan aan omstandigheden en dat mensen zich dus inderdaad gelukkig kunnen voelen binnen de meest barre omstandigheden.

Het zou de natuur zeer inefficiënt maken, en de mens zeer onproductief, als er plots overal gelukkige wezens zouden rondlopen. Je bent hier om het systeem in stand te houden, niet ten bate van jezelf.

het ligt eraan wat je onder "het systeem" verstaat.

[R_Bena]

dit is heel intressant voor mij als (ex) gokverslaafde, waarbij het eigenlijk nooit ging om winnen, maar doorgaan totdat ik alles verloren had.

Ja, dat is een goed voorbeeld ervan, en ook geld inzetten op crypto is daar een voorbeeld van. Er wordt eerst winst gemaakt en er komt dopamine vrij, daarna begint men te verliezen, en omdat de pijn van het verlies groter is dan de euforie bij de initiële winst , probeert men te compenseren, waardoor men nog meer verliest, totdat op een gegeven moment alle winst en inzet verloren is. Daarom verliest zo'n 90 à 95% bij crypto.

ja, zonder het te weten, het voelde als gewoon, pas na het ervaren van een ander leven kan pas zeggen dat ik ongelukkig was en ten opzichte van toen veel meer geluk ervaar. Maar kun je het ervaren van geluk dan bepalen naar een bepaalde norm, die mensen mogelijk nooit bereiken, of is het dat het ervaren van geluk ook gerelateerd kan aan omstandigheden en dat mensen zich dus inderdaad gelukkig kunnen voelen binnen de meest barre omstandigheden.

Ongetwijfeld. Het is absoluut mogelijk om je baselevel van het leven omhoog te krikken, en dan zul je doorgaans wat meer geluk ervaren. Echter stuit men nog steeds tegen achterliggende parameters als de hedonic treadmill, wat een onzichtbare sluipmoordenaar van geluk is.

Men kan de hedonic treadmill met een bezoekje aan de psycholoog niet oplossen. Dat is een fundamenteel onderdeel van het systeem. Een sluipmoordenaar.

het ligt eraan wat je onder "het systeem" verstaat.

We zitten in een universum dat onderhevig is aan bepaalde mechanismen en parameters. Die werken naar het grote toe en naar het kleine toe. De hedonic treadmill bijvoorbeeld, maar ook wat jij noemde, de drang van de mens om logica te zoeken. En zo zijn er talloze inherente (biologische) mechanismen, binnen en buiten de mens om, waar we niet aan kunnen ontsnappen, die we simpelweg moeten ondergaan. In hun geheel vormen ze het systeem waarin we zitten.

Het is zeg maar 'de php codering' van het universum.

[Berrus]

het ligt eraan wat je onder "het systeem" verstaat.

We zitten in een universum dat onderhevig is aan bepaalde mechanismen en parameters. Die werken naar het grote toe en naar het kleine toe. De hedonic treadmill bijvoorbeeld, maar ook wat jij noemde, de drang van de mens om logica te zoeken. En zo zijn er talloze inherente (biologische) mechanismen, binnen en buiten de mens om, waar we niet aan kunnen ontsnappen, die we simpelweg moeten ondergaan. In hun geheel vormen ze het systeem waarin we zitten.

Ok
in mijn eigen woorden omschrijf ik het systeem als ontleent zijn bestaan aan het voorwaardelijke waarop het kan bestaan. Dus is er niets dat bestaat omdat het bestaat, maar omdat het voorwaardelijk in basis mogelijk is dat het bestaat en kan bestaan. Afhankelijk van de vorm hebben bepaalde vormen, zoals het leven, actie nodig om het bestaan te kunnen continueren. (iedere dag eten en drinken, komt niet aanwaaien moet je zelf voor zorgen)
voorwaardelijkheid van het leven staat vast, daar kun je niet aan ontsnappen. echter hoe je het doet maakt dat het systeem geen statisch systeem is maar een dynamisch systeem, doordat er meerdere mogelijkheden zijn om dat te doen en je keuzemogelijkheid hebt.
dus eigenlijk is het dat je als mens in een basis terechtkomt waarbij het leven een startpositie is, van waaruit je keuzes begint te maken.
Allereerst is het de keuze, leven of dood. Leven vereist dus actie ondernemen om aan de voorwaardelijkheid van het leven te voldoen, als je dood wil, hoef je dat niet te doen. hoef je helemaal niets te doen.
op het moment dat je toch voor het leven gaat, dan heb je de vraag "hoe ga ik dat doen.
Dit is eigenlijk een overlevering van 300000 jaar geleden, waar we nu nog steeds mee zitten. hoe hebben de eerste mensen het gedaan en hoe is het evolutionair ontwikkeld.
dus evolutionair is er een systeem ontstaan door ons mensen. Een systeem dat ons eigenlijk moet dienen om te leven.
De vraag is of wat zich evolutionair heeft ontwikkeld het enig mogelijke is.
als je naar de geschiedenis kijkt heeft de mens zichzelf op verschillende manieren in stand gehouden, maar elke manier creëert zijn eigen omgeving. dat we nu beland zijn in een systeem waarin geld als middel het samen leven bepaald, is niet omdat het het beste systeem is maar de meest dominante, door de bijbehorende omgeving en heeft het zich wereldwijd verspreid.

Dit, wat we nu ervaren is niet een statisch geheel, maar 1 van de mogelijkheden waarop het geheel zich manifesteert.

[R_Bena]

het ligt eraan wat je onder "het systeem" verstaat.

We zitten in een universum dat onderhevig is aan bepaalde mechanismen en parameters. Die werken naar het grote toe en naar het kleine toe. De hedonic treadmill bijvoorbeeld, maar ook wat jij noemde, de drang van de mens om logica te zoeken. En zo zijn er talloze inherente (biologische) mechanismen, binnen en buiten de mens om, waar we niet aan kunnen ontsnappen, die we simpelweg moeten ondergaan. In hun geheel vormen ze het systeem waarin we zitten.

Ok
in mijn eigen woorden omschrijf ik het systeem als ontleent zijn bestaan aan het voorwaardelijke waarop het kan bestaan. Dus is er niets dat bestaat omdat het bestaat, maar omdat het voorwaardelijk in basis mogelijk is dat het bestaat en kan bestaan. Afhankelijk van de vorm hebben bepaalde vormen, zoals het leven, actie nodig om het bestaan te kunnen continueren. (iedere dag eten en drinken, komt niet aanwaaien moet je zelf voor zorgen)
voorwaardelijkheid van het leven staat vast, daar kun je niet aan ontsnappen. echter hoe je het doet maakt dat het systeem geen statisch systeem is maar een dynamisch systeem, doordat er meerdere mogelijkheden zijn om dat te doen en je keuzemogelijkheid hebt.
dus eigenlijk is het dat je als mens in een basis terechtkomt waarbij het leven een startpositie is, van waaruit je keuzes begint te maken.
Allereerst is het de keuze, leven of dood. Leven vereist dus actie ondernemen om aan de voorwaardelijkheid van het leven te voldoen, als je dood wil, hoef je dat niet te doen. hoef je helemaal niets te doen.
op het moment dat je toch voor het leven gaat, dan heb je de vraag "hoe ga ik dat doen.
Dit is eigenlijk een overlevering van 300000 jaar geleden, waar we nu nog steeds mee zitten. hoe hebben de eerste mensen het gedaan en hoe is het evolutionair ontwikkeld.
dus evolutionair is er een systeem ontstaan door ons mensen. Een systeem dat ons eigenlijk moet dienen om te leven.
De vraag is of wat zich evolutionair heeft ontwikkeld het enig mogelijke is.
als je naar de geschiedenis kijkt heeft de mens zichzelf op verschillende manieren in stand gehouden, maar elke manier creëert zijn eigen omgeving. dat we nu beland zijn in een systeem waarin geld als middel het samen leven bepaald, is niet omdat het het beste systeem is maar de meest dominante, door de bijbehorende omgeving en heeft het zich wereldwijd verspreid.

Dit, wat we nu ervaren is niet een statisch geheel, maar 1 van de mogelijkheden waarop het geheel zich manifesteert.

Het eerste deel ben ik het mee eens. Het tweede deel over keuzes niet. Er is geen keuze, er is slechts de schijn van keuze en opties. Dingen zijn al hard biologisch gecodeerd en het verloop van zaken staat al vast.

[R_Bena]

Waw, blijkbaar was het toch "zinvol" om mijn topic "Wat is de zin van het leven" te plaatsen.
Voor elk wat wils....en maar blijven denken dat wij het beter voorhebben / weten dan een ander.!

@Ukster,

Al besloten om uit het leven te stappen, gezien uw overtuiging dat het zinloos is ?
Uw avatar neus is inderdaad langer dan de mijne.

@Bena,

En voor de Mos**** ?
...........................................
Nog even ter discussie of ter afbraak:
1. Het leven is een geschenk of en ongelukje van onze biologische moeder en vader.
2. Dat geschenk hebben wij zelf noch gevraagd noch gewild.
3. Dat geschenk mogen wij altijd teruggeven ... door er een einde aan te maken.
4. De grote boosdoener is ons brein / onze hersenen die een software programma aflopen ...... en ons
steeds op het verkeerde been zetten en met ons voeten spelen.
5. Ons brein laat ons niet toe "lang" gelukkig te zijn ......anders zou de natuur zorgen dat een orgasme langer duurt.
6. Ons brein laat ons wel toe "lang" ongelukkig te zijn ...... en maar blijven hopen op een remedie / een oplossing / ..... een
verlangen naar.
7. Het klein beetje optimisme .... en het "verlangen naar" is onze "drive" om te leven.
8. Wie geen geluk vind / voelt ....... zoekt troost.
9. De natuur / ons brein heeft ons opgezadeld met gaven en gebreken.
10. Met onze gebreken veroorzaken wij "kwaad", de opdracht is om met onze gaven " goed" te veroorzaken ... wat dat dan ook moge zijn !

Opvallend genoeg ben ik het van punt 1 t/m8 met je eens. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

[OOOVincentOOO]

Ik heb niet het hele topic gelezen maar kwam tot:

Dood is stilte. Stilte doet tot denken.

[Regor]

@Bena,

Het komt nog allemaal goed.
Binnenkort bent U het nog helemaal met mij eens !

[R_Bena]

@Bena,

Het komt nog allemaal goed.
Binnenkort bent U het nog helemaal met mij eens !

Of het komt omdat jij het met mij eens bent geworden dat ik het nu met jou eens ben

[Regor]

@Bena,

U maakt zich (weer) een illusie !

[HansH]

Is het met elkaar eens zijn een vorm van bevestiging van de zin van het leven? of juist het niet met elkaar eens zijn? strijden of samenwerken? wat is het leukste?

[Regor]

@HansH,

Goeie vraag vind ik.
"Leuk" zou ik graag vervangen door "wat wij onbewust of bewust" het meeste doen.
Als ik het in % zou mogen uitdrukken ...... 5% tegenover 95 % (strijden).
Noemt men het daarom niet "Struggle for life" ?
Neem maar de sport als significant voorbeeld.

[Berrus]

Is het met elkaar eens zijn een vorm van bevestiging van de zin van het leven? of juist het niet met elkaar eens zijn? strijden of samenwerken? wat is het leukste?

het leidt eerder tot een bevestiging van strijden of samenwerken als doel voor het leven..... denk ik