De creativiteit van de natuur mbt moeilijk bereikbare plaatsen

[HansH]

Iedereen maakt dat wel eens mee; er valt een schroefje en je bent daarna een half uur aan het zoeken om het weer terug te vinden. en als je het dan gevonden hebt dan blijkt het achter het pootje van de kast te liggen om de meest verre plek, uit het zicht.

vorige week had ik nog iets dergelijks. Er viel een onderdeeltje van een apparaat op de tegelvloer en ik hoorde het een paar keer stuiteren, maar kon het net niet volgen. Uiteindelijk na een half uur zoeken bleek het te liggen midden achter een plaat hout die schuin tegen de muur stond. en dat was ca 2 meter van het punt vandaan waar het was gevallen.

Vraag is dus: zit daar een logische natuurkundige verklaring achter dat dingen die vallen zo vaak op onhandige plekken en uit het zicht terecht komen?

[Marco Maxwell]

Misschien is het wel eens opgevallen dat bij volle maan het altijd een helder hemel is; net alsof die maan de wolken wegjaagt. Je snapt wel dat die heldere maan je nooit zou opvallen als er wolken hingen. Het ligt dus niet aan wat de natuur doet, maar onze waarneming daarvan. Ongetwijfeld herinner je je al die zoektochter beter dan als je iets laat vallen en het gewoon direct opraapt.
Geen creativiteit van de natuur dus, maar selectieve waarneming van de mens

[HansH]

ok, dan zeg je dus dat je mijn waarnemingen niet serieus neemt. Maar ik heb het meerdere keren meegemaakt en ben er toen specifiek op gaan letten. Mijn theorie is dat iets wat op de grond stuitert meer wordt gedempt naarmate het tegen meer zachtere dingen stuitert zoals houten pootjes, plankjes, plinten etc. dus daar relatief de meeste kinetische energie verliest en daarom daar blijft liggen.

[HansH]

Je kunt dat proefje doen door bv zo'n plek te kiezen en dan 100x een schroefje te laten vallen en elke keer de plek te noteren op ruitjespapier waar het schroefje blijft liggen.

[Regor]

Of met de naald van Buffon, dan kan je terzelfdertijd pi bepalen.

Bij het onderhoud en of herstellen van helicopters werd ons aangeleerd om bv een valled vijsje direct te volgen met het oog tot waar het stil lag.
Dit voor zover het mogelijk was.
Vooraf werd de werkvloer perfect gereinigd, en na de herstelling werd samengeveegd wat op de werkvloer lag en geevalueerd.
Stel dat er een vijsje lag ..... dan moest gezocht waren van waar het afkomstig was tot het gevonden was, ook al duurde het uren ...... de helicopter mocht niet vertrekken !

Men is als mens geneigd om het voorwerp die men behandeld en waar bv een vijsje uit gedraaid wordt die valt ..... om het voorwerp te blijven bekijken, of het onderdeel die men losmaakt !
Neen ...... volg direct met het oog datgene dat valt.
Gaat niet vanzelf, moet men aanleren.

[HansH]

Bij het onderhoud en of herstellen van helicopters werd ons aangeleerd om bv een valled vijsje direct te volgen met het oog tot waar het stil lag.

Dus relevant topic voor onderhouds diensten. Dan zullen daar vast ook wel onderzoeken zijn gedaan naar war dat soort vallende onderdelen dan terecht komen. stel bijvoorbeeld dat je een moertje laat vallen op een tegelvloer waar ook een rubberen matje op ligt. als het moertje gaat stuiteren op de tegels dan raakt het nauwelijks energie kwijt en stuitert dan alle kanten op omdat het maar net afhangt hoe het moertje bij iedere stuitering terecht komt. maar zodra het moertje op het matje komt is het na 1 of 2 x stuiteren wel afgelopen. dus dan werkt het matje zoals ik het zie als een soort 'aantrekker' van vallende moertjes.

en stel dat er een plaat tegen de muur staat waar het moertje toevallig net achter stuitert. dan wordt daarna de richting qua vrijheidsgraad beperkt en kan het alleen nog meer verder of minder ver achter de plaat verdwijnen.

Dat soort analyses dus.

[boertje125]

tip
Als je iets uit elkaar haalt doe het dan op een doek waardoor vallende onderdeeltjes vrijwel onmiddellijk stil leggen
en doe ze daarna in een bakje dat je niet gemakkelijk kan omstoten.

mijn ervaring sluit aan bij Marco. de meeste kan je zo oprapen
maar je hebt gelijk dat als je in een moeilijk hoekje rollen/stuiteren dat ze daar niet weer uit komen voordat de energie op is.

[Gast]

Iedereen maakt dat wel eens mee; er valt een schroefje en je bent daarna een half uur aan het zoeken om het weer terug te vinden.

Nou, ik maak dat nooit mee. Wel dat ik iets kwijt ben en een hele tijd zoek en dan blijkt op een heel logische plek te liggen of gewoon in mijn zak zelfs.

Vraag is dus: zit daar een logische natuurkundige verklaring achter dat dingen die vallen zo vaak op onhandige plekken en uit het zicht terecht komen?

Hooguit dat schroefjes weg stuiteren richting muren natuurlijk als je binnenin werkt, en dan nog wat rollen. En meestal heb je dingen tegen de muren geplaatst waar het achter blijft liggen en dus wat moeilijker te zien en vinden is.

Dat lijkt me niet meer dan logisch.

[HansH]

Wel dat ik iets kwijt ben en een hele tijd zoek en dan blijkt op een heel logische plek te liggen of gewoon in mijn zak zelfs.

Dat is voor mij ook een bekend fenomeen. Mede omdat er vaak verschillende logische plekken zijn om iets op te ruimen kies ik steeds een andere plek en vergeet dan waar ik het de vorige keer heb opgeruimd. Idem voor folders op een computer.

[OOOVincentOOO]

Mede omdat er vaak verschillende logische plekken zijn om iets op te ruimen kies ik steeds een andere plek en vergeet dan waar ik het de vorige keer heb opgeruimd. Idem voor folders op een computer.

Als ik met de hobby modelbouw bezig ben kan ik bevestigen dat een gevallen schroefje moeilijk te vinden is. Soms zoek ik dichtbij of bewust op rare plekken. Of te herinneren waar je het dacht te horen vallen op parket bijvoorbeeld.

Voor magnitische voorwerpen word vaak een magneet gebruikt. En zo snel oppervlakte af te scannen.

Op youtube kijk ik regelmatig horloge makers videos. Het schijnt niet ongebruikelijk te zijn zo een klein veertje wegspringt. Dat is pas zoeken! Ook de kleren!

Sleutels mobiele telefoon en portemonnee heb ik altijd op de zelfde plek in broek. Links de portemonnee en rechts de sleutel en telefoon. Ik laad altijd op dezelfde plek. Stel ik ben in pyjama dan leg ik de telefoon tijdelijk op een plek waar ik enkele momenten later ben. Als voorbeeld de plek waar ik de broodplank neerleg. Dat is namelijk het volgende wat ik doe terugkomend van de badkamer: brood smeren en aangekleed. Ik zelf gebruik causale plekken waar iets tijdelijk neerleg. Een plek waar ik in een toekomstige situatie bewust voorbij kom.

De definitie logische plek is mij te wollig. Ik ben altijd heel causaal bezig waar ik iets neerleg en heb zelden iets te zoeken (behalve wegspringende schroefjes). Maar ik zit in het autisme spectrum en houd persoonlijk van logica en voorspelbaarheid met minst mogelijke energie.

[Regor]

De vloer van de werkplek insmeren met lijm !