Bij dit soort dingen kijkt ik altijd maar gewoon even wat ik er van mee kan nemen en de rest laat ik maar voor wat het is. het maakt voor mij niet zoveel uit in wat voor toestand men verkeert als er wat geschreven wordt omdat ik toch altijd eerst mijn eigen analyse erover heen haal. meer als een soort reminder van wat die opschrijft heb ik daar wat aan en heb ik daar zelf ooit aan gedacht. mij beinvloeden met dat soort spul gaat daarom toch niet zomaar lukken.
Ik chargeer met een halve knipoog maar het punt is dat mensen allerlei bekende schrijvers en goeroes bloedserieus nemen, en alles wat die zeggen wordt in hun ogen bijna als profetische woorden beschouwd. Het is echter doorgaans niet de inhoud die hun woorden gewicht geeft, maar de status en perceptie. Net als hun toehoorders gaan ze worstelend door het leven, dus de blinde helpt steeds de blinde. Waarom zouden ze ook minder worstelen dan hun toehoorders? Ze zijn even menselijk en kwetsbaar.
Het is de perceptie die z'n werk doet, er zit geen substantie achter. 99% van wat filosofen en schrijvers neer hebben gepend kan de prullenmand in. Het is vaak louter coping en zelfbedrog geweest, zo ook van deze Ehrmann. Uiteindelijk hebben ze enkel tegen zichzelf lopen praten.
Hoe ik dat weet? Omdat er altijd belachelijke standaarden worden neergezet waarvan ik, op basis van mijn geringe mensenkennis, bijna met 100% zekerheid weet dat mensen daar niet aan kunnen voldoen, ook de schrijver zelf niet, in dit geval Ehrmann. Bijvoorbeeld 'be on good terms with all people'. Niemand op deze aarde kan aan deze standaard voldoen. En ik zeg 'bijna met 100% zekerheid', omdat er altijd een marge voor twijfel moet zijn vanwege beperkt iq en begripsvermogen als mens - ik ben maar een aap die een andere aap analyseert.
It's all an illusion. Maar we zouden dit in principe niet door moeten hebben. Het is hetzelfde als dat personages in een game door zouden hebben dat ze een gecodeerd leven leiden. Maar misschien zitten we ook wel in een simulatie/game, who knows.