Logisch gezien: 'begin' en 'geen begin' beide onmogelijk

[HansH]

Er was dan dus niet helemaal niets.

Er bestaat geen "niets".

er bestaat geen niets voor ons mensen die dat blijkbaar niet kunnen bevatten. dus het daarom je conclusie is dat er geen 'niets' kan bestaan dan zijn we nog niet echt verder gekomen vrees ik.

[Xilvo]

Er was dan dus niet helemaal niets.

Er bestaat geen "niets".

er bestaat geen niets voor ons mensen die dat blijkbaar niet kunnen bevatten. dus het daarom je conclusie is dat er geen 'niets' kan bestaan dan zijn we nog niet echt verder gekomen vrees ik.

Er valt weinig aan te bevatten. Er is geen "niets".
Het kan niet "ergens" zijn, het kan geen eigenschappen hebben, het kan niet bestaan of tijd kennen. In al die gevallen zou het niet "niets" zijn.

[HansH]

Er valt weinig aan te bevatten. Er is geen "niets".
Het kan niet "ergens" zijn, het kan geen eigenschappen hebben, het kan niet bestaan of tijd kennen. In al die gevallen zou het niet "niets" zijn.

punt is denk ik meer hoe je de overgang van niets naar iets kunt bevatten/voorstellen.

[Gast]

Over dit probleem is al veel geschreven en volgens mij is er nog nooit iemand uit gekomen, maar goed. Het probleem is als volgt:

Er zijn twee mogelijkheden in voor het ontstaan van alles (bijv. het universum of het multiversum of wat dan ook):

Mogelijkheid 1: er is een beginpunt geweest waarop alles begon

Mogelijkheid 2: alles was er altijd al

Beide mogelijkheden leiden, voor zover ik kan zien, tot een onmogelijkheid en toch zijn we er

Mogelijkheid 1: Hoe kan er iets ontstaan uit niets. Het eerste dat bestaat kan geen reden hebben waarom het is ontstaan. Anders zou de reden er eerst geweest moeten zijn en hoe ontstond deze reden dan?

Mogelijkheid 2: Als alles er altijd al was, dan zou je oneindig lang terug kunnen gaan in het verleden en er zou nog steeds wat zijn. Bijvoorbeeld in het geval van een oneindig herhalend universum. Echter, vanaf oneindig lang geleden tot nu duurt oneindig lang en zou je nooit dit moment kunnen bereiken.

In het eerste geval lijkt het probleem te zitten in de ontoereikendheid van logica dat niet voor dit soort problemen geschikt is. Logica is namelijk: als a en b, dan c. En dus kun je geen logica toepassen op mogelijkheid 1.

Bij de tweede mogelijkheid lijkt het probleem te zitten in de term oneindigheid, wat bij mij eigenlijk altijd problemen oplevert.

Elke wijsheid is welkom!

Logica is niet alleen als a en b dan c!
Wat is logica?
De uitspraak a=a?
Ja, in de logica is de uitspraak “a = a” een voorbeeld van de wet van identiteit, een van de fundamentele principes van klassieke logica. Deze wet stelt dat elk object identiek is aan zichzelf. Het is een basisprincipe dat helpt bij het definiëren van gelijkheid en consistentie binnen logische systemen.

Naast de wet van identiteit zijn er nog twee andere fundamentele wetten in de klassieke logica:
1. Wet van non-contradictie: Een bewering kan niet tegelijkertijd waar en onwaar zijn. Formeel: ¬(A ∧ ¬A).
2. Wet van het uitgesloten midden: Een bewering is ofwel waar, ofwel onwaar; er is geen derde mogelijkheid. Formeel: A ∨ ¬A.

Deze drie wetten vormen samen de basis van de klassieke logica en zijn essentieel voor het begrijpen en construeren van geldige redeneringen. 

[Gast]

Kan het niet zo zijn dat het heelal er altijd geweest is maar dat het zichzelf periodiek omzet naar een nieuw heelal?