Gasfase van elementen.

[pebblesonthebeach]

Onder atmosferische druk en bij kamertemperatuur kennen we een aantal elementen die voorkomen in de gasfase.
De edelgassen uitgezonderd zijn die allemaal 2- of 3-atomig (ozon).
Nu vroeg ik me af of dat ook geldt voor de rest van de elementen, uiteraard bij andere druk en temperatuur.
Heb gezocht op internet, maar geen antwoord gevonden.
Is hier iemand die daar iets over kan zeggen?

[Marko]

Fosfordamp bestaat in bepaalde omstandigheden uit P₄ moleculen. Dat is wel het maximum dat mij zo te binnen schiet, voor elementaire stoffen.

[Bladerunner]

Het hangt van het element af. IJzer bijvoorbeeld is als puur Fe2 zeldzaam (en is dan meestal afkomstig van meteorieten) en zit verder dus in ijzererts waar het geoxideerd is.

[Marko]

Ik denk dat je Fe(II) en Fe₂ door elkaar haalt. Het eerste bestaat, het tweede niet althans ik kon geen bron vinden die dit onderbouwt. Verder ging de vraag over elementen in de gasfase dus ik begrijp niet goed wat het belang van die meteorieten is.

[efdee]

Een (zuivere) diamant is een zichtbaar en tastbaar molecuul. Alle triljarden koolstofatomen zijn chemisch gebonden.
Het is echt een element, namelijk koolstof.
Koolstof bestaat ook als C₆₀, een 'bolvormig' molecuul.
Maar, sorry, dit zijn geen gassen.

[efdee]

Met soortelijke warmtemeting en de wet van Dulong en Petit kan het aantal atomen per molecule worden vast gesteld.

[pebblesonthebeach]

Dit vond ik in een publicatie uit 1885 van de hand van Dr G Doyer van Cleeff.

"Wanneer phosphorus in chloor wordt verwarmd en zich daarmede verbindt, splitst ééne molekule phosphorus zich b.v. in vier atomen.
Daarentegen schijnt eene molekule kwik een ondeelbaar geheel te zijn, dat zelfs tegen hevige scheikundige werkingen bestand is; men zegt daarom, dat bij deze grondstof molekule en atoom even groot zijn of dat hier eene molekule uit één atoom bestaat.
Terwijl in deze beide gevallen phosphorus en kwik niet alleen staan, leverde de zwavel eene nog merkwaardiger uitzondering op.
De kleinste deeltjes van den zwaveldamp, slechts weinig boven het kookpunt 440° verhit, bestaan uit zes atomen.
Had men vroeger de molekulen der grondstoffen beschouwd als grootheden, die alleen ten gevolge van den schok van eenige scheikundige werking in hare bestanddeelen werden ontleed, de zwavel logenstrafte deze meening.
Immers eene sterkere verwarming op zich zelve oefende hier eenen dergelijken invloed uit, twee molekulen vormden er weldra drie, zoodat elke molekule thans uit vier atomen was opgebouwd.
Zulke molekulen hadden slechts een ephemerisch bestaan;
immers ging men met de verwarming voort, dan werden zij weldra op hare beurt ontleed, zoodat de molekulen zwavel bij 1000° slechts twee atomen bevatten. Naar men meende, was de warmte niet bij machte de verdeeling nog verder voort te zetten; wilde men zulke molekulen in haar laatste bestanddeelen splitsen , dan moest men weder de hulp inroepen der stoffen, die eene scheikundige werking op de zwavel uitoefenen."

Verder dan 2-atomig kon zwavel dus ook niet worden gedissocieerd in zijn gasfase.
Ik vraag me dus af of dissociatie van gassen pas gebeurt op de temperatuurgrens waarop het gas overgaat in plasma. Dat zou dan op die overgang gepaard moeten gaan met een volumeverdubbeling van het preparaat.
Vind zoiets inderdaad plaats?
Is hier iemand bekend met plasmafysica?