Duh, als je dood bent voel je niks, je kán niks voelen je hebt geen zintuigen meer.
Ik kaats de bal even terug, want je maakt hier enkele sterke claims:
-hoe weet je dat je niks voelt als je dood bent?
-hoe weet je dat zintuigen noodzakelijk zijn voor bewustzijn?
Wie zegt dat er nog een "je" is? Wat is je "je"?
BDE'ers zeggen dit.
Nee, dat zegt alleen dat niet alleen zuurstofgebrek dat kan veroorzaken, je trekt een verkeerde conclusie.
Dat kan ook ja. In elk geval is wel gefalsificeerd dat zuurstofgebrek
de verklaring is voor de tunnel-ervaring.
De definitie is van levensbelang, de persoon die een BDE "beleefd" is niet dood, leeft gewoon nog en is ook nooit dood geweest en dat is dus ook de staat van het lichaam en de hersenen.
Ik denk dat je niet helemaal volgt waar het hier over gaat, want dit is een bekende discussie bij BDE's. Soms is het enige verschil tussen 'dood zijn' en 'bijna-dood zijn' dat de persoon in het ene geval weer bij bewustzijn komt, en in het andere geval dood blijft. De staat van het lichaam is in beide gevallen in de periode voorafgaand aan het terugkeren van bewustzijn hetzelfde. In het ene geval wordt dat lichaam in dezelfde staat dood genoemd, in het andere geval wordt het lichaam achteraf bijna-dood genoemd.
Vandaar dat ik het ook had over de mooie ronde cirkel: wanneer je dood definieert als "persoon X leeft niet meer", dan heb je automatisch ook de definitie van bijna-dood: "persoon X leeft nog". Inhoudelijk zegt dit natuurlijk niets over wat het nou echt fysiek inhoudt om te leven of om dood te zijn. Het is exact hetzelfde als deze definities van leven en dood:
Dood: niet-levend zijn
Leven: niet-dood zijn
Je definieert iets als het tegenovergestelde van het andere, en claimt vervolgens dat het ene niet het andere is. Vandaar dat de discussie over welk woordje je iets geeft ook niet relevant is voor de ervaring opzich, het gaat om de ervaring en de staat van het lichaam (vooral de hersenen). Merk overigens op dat men nog altijd niet in staat is om 'leven' goed te definieren:
Life is different. Defining it is not just a matter of tying together a collection of concepts. When people try to define life, they choose a few of the features of living things and make them the very essence of life. And that, Cleland and Chyba argue, is a mistake. "We don't want to know what the word life means to us. We want to know what life
is," says Cleland.
In this sense, scientists who try to define life today make the same mistake that alchemists did in the Middle Ages. Alchemists tried to define substances by their properties, without any understanding of the underlying chemistry. Water, for example, was defined according to its ability to dissolve different solids. This definition led alchemists into confusion. Since ice couldn't dissolve anything, it couldn't be water. Alchemists gave the name "water" to things that we know now are nothing of the sort. They called nitric acid aqua fortis, or strong water, because it could dissolve most metals. Aqua regia, or noble water, was actually a mixture of hydrochloric acid and nitric acid that was powerful enough to dissolve even gold and platinum, the so-called noble metals.
http://www.seedmagazine.com/news/2007/09/t...life.php?page=4
Puzzels.
