Op deze site staan wel nuttige informatie en nog meer tips:
Klik.
Zelf maak ik druivenwijn (uit eigen tuin ook, wit en rood) liever door gisting mèt de schilletjes. De wijn krijgt dan iets meer body door de tannine uit de huidjes.
Van blauwe druiven krijg je dan rode wijn.
Ik ontdoe de druiven van de steeltjes, was ze goed met water (de druiven zijn onbespoten), de rotte eruithalen en dan alles in een
witte emmer. Ik pers ze in de emmer met een schoongemaakte wijnfles, gevuld met water, en de resterene ongeperste druiven met mijn handen. Dan voeg ik pectinase toe, om de celwandjes van het vruchtvlees af te breken en meer sap vrij te maken, en wat sulfiet om oxidatie te voorkomen.
De eerste gistingstap doe ik dus in die witte emmer (alleen gebruiken voor wijngisting !), afgedekt met een schone heetgewassen theedoek.
Ik vind het makkelijk om het gist separaat op te starten door een giststarter te maken, in een wijnfles, met een sinaasappel, citroen, gistvoedingszout en vitamix. Je weet daarna zeker dat het gist ´het wel of niet doet´ zonder dat je het al aan de druiven hebt toegevoegd en dat maar moet afwachten, met angst voor de kwaliteit van je sap.
Na 1 dag heeft de pectinase zijn werk gedaan, is de gist inmiddels opgestart en kan alles bij elkaar in de emmer.
Ik meet zelf het suikergehalte en maak dan de berekening hoeveel suiker er additief nodig is om tot 12 % te komen. Die suiker voeg ik echter pas later toe aan de gistingsfles. Mijn ervaring is dat je (in Nederland) zonder additieve suiker niet hoger geraakt dan een procent of 7-8.
Als het in de emmer rustig is geworden (de druivenhuidjes zinken dan) dan filtreer ik de hele boel door een filterdoek in een gistingsfles. Berekende hoeveelheid suiker erbij en de most begint binnen enkele uren weer opnieuw te gisten.
Als de gisting klaar is zet ik de fles een maand of drie koel en donker (kruipruimte of in een kast op een onverwarmde zolderkamer).
Daarna is hij meestal wel zo helder dat je hem direct kunt bottelen.
Ik maak ook wijn van kersen, pruimen, appels (lekker!) en winterwortel. Deze laatste geeft een sherrysmaak. Lekker als je hem laat doorgisten tot 18 % (met speciale gist).
Edit:
Ik plaats de gistingsemmer in de woonkamer. Dat is warm genoeg en het hele huis ruikt dan naar wijnmaken (alcohol en gist). Dezelfde geur die je in een professionele wijnmakerij ruikt als men aan het gisten is. Maar je moet ervan houden...

Op deze site staan wel nuttige informatie en nog meer tips: [url=http://www.bibere.com/Wijn_maken_58/]Klik[/url].
Zelf maak ik druivenwijn (uit eigen tuin ook, wit en rood) liever door gisting mèt de schilletjes. De wijn krijgt dan iets meer body door de tannine uit de huidjes.
Van blauwe druiven krijg je dan rode wijn.
Ik ontdoe de druiven van de steeltjes, was ze goed met water (de druiven zijn onbespoten), de rotte eruithalen en dan alles in een [b]witte[/b] emmer. Ik pers ze in de emmer met een schoongemaakte wijnfles, gevuld met water, en de resterene ongeperste druiven met mijn handen. Dan voeg ik pectinase toe, om de celwandjes van het vruchtvlees af te breken en meer sap vrij te maken, en wat sulfiet om oxidatie te voorkomen.
De eerste gistingstap doe ik dus in die witte emmer (alleen gebruiken voor wijngisting !), afgedekt met een schone heetgewassen theedoek.
Ik vind het makkelijk om het gist separaat op te starten door een giststarter te maken, in een wijnfles, met een sinaasappel, citroen, gistvoedingszout en vitamix. Je weet daarna zeker dat het gist ´het wel of niet doet´ zonder dat je het al aan de druiven hebt toegevoegd en dat maar moet afwachten, met angst voor de kwaliteit van je sap.
Na 1 dag heeft de pectinase zijn werk gedaan, is de gist inmiddels opgestart en kan alles bij elkaar in de emmer.
Ik meet zelf het suikergehalte en maak dan de berekening hoeveel suiker er additief nodig is om tot 12 % te komen. Die suiker voeg ik echter pas later toe aan de gistingsfles. Mijn ervaring is dat je (in Nederland) zonder additieve suiker niet hoger geraakt dan een procent of 7-8.
Als het in de emmer rustig is geworden (de druivenhuidjes zinken dan) dan filtreer ik de hele boel door een filterdoek in een gistingsfles. Berekende hoeveelheid suiker erbij en de most begint binnen enkele uren weer opnieuw te gisten.
Als de gisting klaar is zet ik de fles een maand of drie koel en donker (kruipruimte of in een kast op een onverwarmde zolderkamer).
Daarna is hij meestal wel zo helder dat je hem direct kunt bottelen.
Ik maak ook wijn van kersen, pruimen, appels (lekker!) en winterwortel. Deze laatste geeft een sherrysmaak. Lekker als je hem laat doorgisten tot 18 % (met speciale gist).
Edit:
Ik plaats de gistingsemmer in de woonkamer. Dat is warm genoeg en het hele huis ruikt dan naar wijnmaken (alcohol en gist). Dezelfde geur die je in een professionele wijnmakerij ruikt als men aan het gisten is. Maar je moet ervan houden... ;)