Is het duidelijk met de aanpassing die ik maakte zonder dat ik wist dat je al gereageerd had?

Dat is triviaal waar, maar de essentie is dat er een (volgens hen) 2 (in deze filosofie noodzakelijk 'reële') gebeurtenissen causaal verbonden zijn.

Dat is vergelijkbaar met zoeken naar de ruimtetijd als uitdrukking van een absolute ruimte en een absolute tijd (als ik me niet vergis ben je vertrouwd met (op zijn minst speciale) relativiteit), en dat bedoel ik niet vervelend maar als verduidelijking. De golffunctie is een onmeetbaar gegeven, en is niet eens nodig om kwantummechanica te beschrijven.

wanneer je de golffunctie althans als uitdrukking van een reëel gebeuren ziet. En dat laatste is uiteindelijk wat ik zoek.

Dat heeft natuurlijk weinig met de Bell experimenten te maken. Maar hier staat denk ik een antwoord op die opmerkingen (je vraag zelf heb ik helaas niet begrepen). De golffunctie, een correcte beschrijving van de natuur, bevat zowel golfaspecten als deeltjesaspecten. Opnieuw wil ik benadrukken: zo'n golffunctie is iets fundamenteel verschillend van zowel een golf als van wat klassiek met een deeltje wordt bedoeld; de juiste vraag is: hoe ontstaan deeltjesconcepten of golfconcepten in een zekere limiet?

Ik zal ook zien of ik morgen tijd kan maken om het boek te kopen...

Euhm, volgens mij vat je het experiment en vooral het bewijs erachter nog niet helemaal... misschien kun je luisteren naar de algemene wijze raad om eerst je eens goed in een theorie te verdiepen, en dan pas proberen te ontkrachten. Ik zou zeggen, lees het boek eens

Als je deeltje nu een 'hidden variable' zou hebben die zegt dat bij hij bij die ene "derde invloed" zich zo moet gedragen, en bij de andere "derde invloed" zich zus, hoe komt het dan dat men iedere keer als men het experiment uitvoert (en dat is al regelmatig gedaan, met verschillende soorten deeltjes, metingen en opstellingen) men iedere keer hetzelfde resultaat uitkomt, zonder die "derde invloed" juist in te stellen?

Maar het klopt, 1 van de drie mogelijke trajecten om het theorema te ontkrachten, is dat we eenvoudigweg niet de mogelijkheid hebben om onpartijdige experimenten op te zetten. Dat er een derde niet-waarneembare invloed is dat er voor zorgt dat alles zo uitkomt. Het kwam ook in het boek ter sprake, en Zweilinger wijst er correct op dat een dergelijke visie ALLE mogelijke experimenten, en dus wetenschap tout court ondergraaft.

Wees je er ook van bewust dat de resultaten met behulp van quantummechanica HEEL erg eenvoudig te verklaren zijn. Dat is niet meer dan begrijpen wat een polarisator doet. Je meetinstrument is gewoon een polarisator.

Bartjes schreef:Een correlatie tussen twee reeksen meetresultaten hoeft niet altijd te betekenen dat het een het ander veroorzaakt, het kan ook zijn dat de beide meetresultaten door een derde verschijnsel veroorzaakt worden. Communicatie sneller dan het licht tussen de metingen is daarom in ons geval niet nodig. Je zal de correlatie tussen de metingen met behulp van de derde invloed allicht wat op kunnen peppen.

In het extreme geval dat je de derde invloed oppermachtig maakt, kan je iedere gewenste meetuitkomst forceren. Het zou dus wiskundig sowieso moeten kunnen. Om te bepalen wat voor invloeden vanuit het ruimtetijdweefsel je moet veronderstellen om een klassiek-oorzakelijke verklaring van de gevonden overschrijding van de Bell ongelijkheid te kunnen geven, zal wel enig rekenwerk nodig zijn. Vervolgens is het de vraag hoe aannemelijk dat dan allemaal is.

Ik zie niet in hoe dat iets verandert waardoor je plots kunt verklaren dat je niet aan de Bell-ongelijkheid voldoet met een klassiek systeem...

Bartjes schreef:Ik zie het als een derde invloed op de meetresultaten naast de eigenschappen van de deeltjes en de instellingen van de meetapparaten. De extra correspondentie tussen de verkregen meetresultaten die nu nog klassiek niet verklaarbaar lijkt, zou daar dan op moeten berusten.

Ik zie niets dat het bestaan van een dergelijke invloed verbiedt, het is alleen de vraag of dat model niet al te gekunsteld wordt en of er ook onafhankelijke aanwijzingen voor het bestaan van dergelijke invloeden vanuit het ruimtetijdweefsel te vinden zijn.