A category of stimuli of great importance for primates, humans in particular, is that formed by actions done by other individuals. If we want to survive, we must understand the actions of others. Furthermore, without action understanding, social organization is impossible. In the case of humans, there is another faculty that depends on the observation of others' actions: imitation learning. Unlike most species, we are able to learn by imitation, and this faculty is at the basis of human culture. In this review we present data on a neurophysiological mechanism—the mirror-neuron mechanism—that appears to play a fundamental role in both action understanding and imitation. We describe first the functional properties of mirror neurons in monkeys. We review next the characteristics of the mirror-neuron system in humans. We stress, in particular, those properties specific to the human mirror-neuron system that might explain the human capacity to learn by imitation. We conclude by discussing the relationship between the mirror-neuron system and language.

. De vraag is of de spiegelneuronen wel een zegen zijn voor de mensheid. Veel ellende van de wereld komt voor rekening van de spiegelneuronen.

Akkoord, maar dat is dan niet omdat je geen keuze kúnt maken. Je kiest wel degelijk, namelijk om diegene niet te helpen, omdat niemand dat doet en het ongewenst zou kunnen overkomen in een groep.

Ook als er bijvoorbeeld meer dan vier mensen staan te kijken wordt de kans kleiner dat iemand in het water springt om de drenkeling te redden. Dus een (interne) patstelling in het brein vind ik helemaal zo gek nog niet.

Ok, we zijn het dus eens dat vrije wil in situaties die nooit voorkomen, namelijk volledig identieke, zich random kan gedragen. Dit doet niets af aan de vrije wil, omdat het niet voorkomt. En zelfs al zou het voorkomen, zoals de ongelukkige ezel het moest treffen, dan nóg doet het niets af aan de vrije wil. Met andere woorden, waar hebben we het eigenlijk over?

Ok, we zijn het dus eens dat vrije wil in situaties die nooit voorkomen, namelijk volledig identieke, zich random kan gedragen. Dit doet niets af aan de vrije wil, omdat het niet voorkomt. En zelfs al zou het voorkomen, zoals de ongelukkige ezel het moest treffen, dan nóg doet het niets af aan de vrije wil. Met andere woorden, waar hebben we het eigenlijk over?

Judobreaker schreef:Het idee van dit denkertje is juist dat de keuze identiek is, ongeacht of het voor kan komen of niet.

Als vrije wil gezien wordt als iets dat geen random-factor bevat dan verhongert een ezel met vrije wil omdat hij niet kan kiezen.

Ik heb daarmee nooit beweerd dat vrije wil wel of geen random-factoren kan bevatten. ^^

Nu reduceer je vrije wil tot iets random wat niet waar is. In identieke situaties wel, maar hoe vaak kom je in je leven een exact identieke (ik weet het, een tautologie, maar ik wilde het benadrukken) situatie tegen? Nooit dus. Vrije wil kán random zien, maar is het (bijna) nooit.

In dat geval is vrije wil simpelweg een randomfactor, want waarom zou je anders een keuze maken voor de ene hooiberg over de andere?

Ik snap de gedachtesprong van volledig vrije wil, naar geen keuze kunnen maken niet. Vrije wil is juíst dat je een keuze kunt maken tussen 2 identieke situaties. Als de ezel geen vrije wil had, maar louter en alleen werd gedreven door de impulsen, dan zou hij pas verhongeren.

Judobreaker schreef:Stel we hebben een ezel en die zetten we voor twee hooibalen met exact gelijke impuls.

Als de ezel een volledige vrije wil heeft zal hij verhongeren omdat hij geen keuze kan maken tussen het eten van de ene baal hooi en het eten van de andere baal hooi aangezien de impulsen volledig gelijk zijn.

da_doc schreef:Wat betekent hier "niet te voorspellen"?

Volgens de klassieke mechanica is de uitkomst van de botsende biljartballen gepredetermineerd door de bewegingstoestand van de biljartballen voorafgaande aan de botsing. Dat wij het intuitief niet kunnen voorspellen zegt helemaal niets.

Zo eenvoudig is de verklaring van vrije wil nu ook weer niet.