Ik denk dat mijn ik-besef een emergent fenomeen is, voortkomend uit de activiteit van hersenen en lichaam en omgeving, en dat dit 'ik' de vrijheid heeft om allerlei verschillende keuzen te maken, ongeacht wat er aan gedetermineerdheid voortkomt uit hersenen, lichaam en wereld.
Ten eerste wil ik even duidelijk maken dat het totaal irrelevant is of onze 'ik' simpelweg de hersenen is, of iets anders.
Elke beslissing die je maakt, maak je op basis van zowel je behoeften, als alle (relevante) externe factoren.
Zoals ik eerder ookal (iets anders) heb gemeld; Je maakt een bepaalde keuze met of zonder een reden.
Maak je een keuze
zonder daar een reden voor te hebben, dan is je keuze willekeurig, en geen uitkomst van vrije wil.
Maak je een keuze
met een reden, dan ligt de uitkomst van je beslissing aan die reden, en bepaald de reden dus wat jij kiest.
Uiteraard is dit een simplificatie; bij het maken van een keuze zijn er vaak vele redenen om iets wel of niet te doen, maar dat maakt voor dit argument niet uit.
Ook zal niet iedereen om dezelfde redenen dezelfde keuzes maken, omdat een bepaalde reden voor de een belangrijker is dan de ander. Maar het punt is dat je zelf niet kunt kiezen wat je wel of niet belangrijk vindt. Als je dat wel kan, dan zal die keuze op dezelfde manier tot stand komen als de keuze die ik hierboven beschrijf; willekeurig, of met een reden.
Elke keuze die je maakt met een reden, hangt af van aan welke reden je het meest waarde hecht. En hoeveel waarde je eraan hecht, hangt af van je behoeften; een hongerig persoon vindt "maar dan mis ik de trein", waarschijnlijk een minder goede reden bij het besluiten of hij een broodje wil eten, dan wanneer hij geen honger had.
Je kunt misschien kiezen wat je doet, maar kun je kiezen wat je gaat kiezen? Zo ja, kun je dan kiezen welke keuze je kiest te kiezen?
Je snapt wel waar dit heen gaat; een oneindige reeks van 'kiezen wat je kiest'. Het lijkt me dat dat niet kan, en de reeks ergens moet eindigen.
[quote]Ik denk dat mijn ik-besef een emergent fenomeen is, voortkomend uit de activiteit van hersenen en lichaam en omgeving, en dat dit 'ik' de vrijheid heeft om allerlei verschillende keuzen te maken, ongeacht wat er aan gedetermineerdheid voortkomt uit hersenen, lichaam en wereld.[/quote]
Ten eerste wil ik even duidelijk maken dat het totaal irrelevant is of onze 'ik' simpelweg de hersenen is, of iets anders.
Elke beslissing die je maakt, maak je op basis van zowel je behoeften, als alle (relevante) externe factoren.
Zoals ik eerder ookal (iets anders) heb gemeld; Je maakt een bepaalde keuze met of zonder een reden.
Maak je een keuze [b]zonder[/b] daar een reden voor te hebben, dan is je keuze willekeurig, en geen uitkomst van vrije wil.
Maak je een keuze [b]met[/b] een reden, dan ligt de uitkomst van je beslissing aan die reden, en bepaald de reden dus wat jij kiest.
Uiteraard is dit een simplificatie; bij het maken van een keuze zijn er vaak vele redenen om iets wel of niet te doen, maar dat maakt voor dit argument niet uit.
Ook zal niet iedereen om dezelfde redenen dezelfde keuzes maken, omdat een bepaalde reden voor de een belangrijker is dan de ander. Maar het punt is dat je zelf niet kunt kiezen wat je wel of niet belangrijk vindt. Als je dat wel kan, dan zal die keuze op dezelfde manier tot stand komen als de keuze die ik hierboven beschrijf; willekeurig, of met een reden.
Elke keuze die je maakt met een reden, hangt af van aan welke reden je het meest waarde hecht. En hoeveel waarde je eraan hecht, hangt af van je behoeften; een hongerig persoon vindt "maar dan mis ik de trein", waarschijnlijk een minder goede reden bij het besluiten of hij een broodje wil eten, dan wanneer hij geen honger had.
Je kunt misschien kiezen wat je doet, maar kun je kiezen wat je gaat kiezen? Zo ja, kun je dan kiezen welke keuze je kiest te kiezen?
Je snapt wel waar dit heen gaat; een oneindige reeks van 'kiezen wat je kiest'. Het lijkt me dat dat niet kan, en de reeks ergens moet eindigen.
