de verklaring van 317070 klinkt logisch, misschien wel een foutje in het menselijke brein

Er zijn mensen die bijvoorbeeld bij de opkomst van Wilders een reeds-gezien ervaren. Zie maar wat ex-minister Vogelaar hierover schrijft.

Er zijn ook mensen die ergens rondlopen en sterk de indruk hebben daar al reeds eerder te zijn geweest, in bijvoorbeeld een vorig leven. Maar op het moment dat je dat zegt, die woorden 'in een vorig leven', dan zit je meteen midden in een bepaalde metafysica, hindoeisme bijvoorbeeld, of theosofie, new age.

Tja, en wat kan je er verder van zeggen?

Mensen hebben allerlei ervaringen, zien reeds overleden geliefden, zien dingen in de toekomst. 'Paranormaal', zeggen we dan. Of totale onzin. Dit maar afhankelijk van hoe je er tegenaan kijkt.

Maar ik weet wel dat al dat paranormale heel veel voorkomt. En dat het mensen ook heel erg aanspreekt. Zie maar de druk bezochte paravisie-beurzen. Zie de populariteit van Ophra. Enzovoort.

En dan zijn er uiteraard de teksten van Skepsis, waarin uit de doeken wordt gedaan hoezeer geschift dit alles is.

Ik denk dat het vooral ook iets mentaals is, dat de een er meer voor open staat dan de ander. En dat er inderdaad heel veel humbug en kwatsch is in die para-tralala. Maar dat we er ondertussen nog lang niet het fijne van weten.

Het lichaam neemt per ongeluk 2x snel na elkaar hetzelfde waar, waardoor het bewustzijn bij het 2de maal de indruk krijgt dat het het al eerder gezien heeft? (Dit is echter voor zover ik weet niet de overheersende visie op dit moment)

Maar ik zie niet in wat je hier vanuit de filosofie kunt over zeggen...

Déjà vu, een bekende verschijnsel. Betreft de ervaring iets mee te maken waarvan men tegelijkertijd de indruk heeft het al eerder te hebben meegemaakt, terwijl men weet dat dat niet het geval is.

Hoe kunnen we deze gebeurtenis filosofisch verklaren?

Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken als filosofie fans.