Herodotus schreef:Ik denk dat iedereen in de middeleeuwen (behalve Da Vinci mischien met zijn rare vliegmachines )

nogal vreemd (voorzichtig uitgedrukt) had opgekeken als jij met Mach3 in je straaljager voorbij was gekomen...

Troetel schreef:En om het maar even in de antinomieen van ruimte, tijd en materiele substanties te houden, met Mach3 ben je al door de geluidsbarriere heen geknald. Is volgens mij echt een vreemde gewaarwording voor die middeleeuwers, zo zijn er nu mensen die bv zeggen:Tijdreizen, het lijkt mij totale onzin, daar heb ik nog nooit van gehoord of dat kan helemaal niet.

wees gegroet,

Herodotus schreef:Ik denk dat iedereen in de middeleeuwen (behalve Da Vinci mischien met zijn rare vliegmachines )

nogal vreemd (voorzichtig uitgedrukt) had opgekeken als jij met Mach3 in je straaljager voorbij was gekomen...

Herodotus schreef:Dus: waar materie is, kan zich op hetzelfde moment op dezelfde plaats, geen ruimte bevinden.

Waar ruimte is kan zich op hetzelfde moment op dezelfde plaats geen materie bevinden.

Net als dat op de plek waar jij je nu bevindt (noem ik je ff "materie") niet tegelijkertijd iemand anders kan zijn.

longfun schreef:voor de gebruikelijke natuurkunde klopt dit, bij deze vormen is de tijd/locatie gevoeligheid te verwaarlozen,

maar voor grote vormen zoals het universum, of net de kleinste vormen zoals fotonen is de tijd/locatie gevoeligheid niet meer uit te sluiten en kan materie en ruimte (gezien van op hetzelfde observatie punt als je beide schuiven)op die plaats samenvallen.

Ik ben nog steeds van mening dat dat niet kan, ook niet in de toekomst...

Ik ben nog steeds van mening dat dat niet kan, ook niet in de toekomst, tenzij we onze definitie van "universum" veranderen. Het huidige begrip van universum (althans het mijne, namelijk "alle ruimte die er bestaat", wat volgens mij redelijk gangbaar is) sluit een grens uit.

Vraag blijft : wat is er dan achter of na of buiten die ruimte ??? De antinomie blijft bestaan .

Herodotus schreef:We zijn nog niet zover dat we kunnen weten wat er buiten ons universum is omdat we "de grens" ervan nog niet gedefenieerd hebben.

Dat kan in de toekomst natuurlijk wel gebeuren

Vraag blijft : wat is er dan achter of na of buiten die ruimte ??? De antinomie blijft bestaan .

Er is geen achter, na, of buiten die ruimte. Zo'n plek is er gewoon niet.

Waarom niet? Omdat we de grens (nog) niet kunnen vinden?

Rogier schreef:Nee omdat een grens een afscheiding tussen 2 stukken ruimte impliceert (waarvan er dus één niet bij het heelal hoort), terwijl het heelal per definitie alle ruimte is die er is.

Net als er ook geen "reëel getal dat niet in =D> zit" bestaat, dat komt niet omdat we het nog niet hebben gevonden.

@Rogier: Het voorbeeld van de laatjes voldoet niet aan de criteria zelfde plaats, zelfde tijd.

--Het gaat niet over het einde of niet-einde van ons heelal of universum als dusdanig, maar over de ruimte zelf ...

Het gaat niet over het einde of niet-einde van ons heelal of universum als dusdanig, maar over de ruimte zelf ...; laat ons zeggen die plaats waarin ook het heelal of het universum zich bevindt ; onder universum versta ik dan het geheel van hemellichamen, tussenruimten melkwegstelsels, enz. en alles wat zich daarin bevindt ...

Herodotus schreef:Materie neemt niet de ruimte in, materie neemt ruimte in.

Als materie de ruimte in zou nemen , zou er op een gegeven moment alleen nog maar materie kunnen zijn.

"waar blijft in dat geval de ruimte dan?"

Het is de materie die de hoeveelheid ruimte beperkt.

Het is de ruimte die de hoeveelheid materie beperkt.

Ze kunnen niet zonder elkaar.

P.s. Jeblijft maar doorgaan met "de antinomie blijft bestaan"en bewonder je volharding, maar tot nu toe heb ik geen argumenten gezien die mijn conclusie dat de ruimte (ons universum/heelal) eindig moet zijn, weerleggen.

@Rogier: Het voorbeeld van de laatjes voldoet niet aan de criteria zelfde plaats, zelfde tijd.

--Laten we zeggen dat materie de ruimte inneemt;

... en dat ruimte er aldus à priori moet zijn . M.a.w. het is niet de materie of de materiele substanties die de ruimte scheppen of maken ...

Laten we zeggen dat materie de ruimte inneemt; en dat ruimte er aldus à priori moet zijn . M.a.w. het is niet de materie of de materiele substanties die de ruimte scheppen of maken ...

Rogier schreef:Wat bedoel je met ruimte in de materie? De lege ruimte in atomen, of iets anders?

Hoezo "moet" dat, ik zie de logica niet? (met name dat onbeperkte)

Materie is in de ruimte, zoals de ruimte ook in de materie is .

Maar ruimte zonder materie, die onbeperkt is, moet dan wel bestaan .

Rogier schreef:Dat lijkt mij een ietwat vreemd ruimte-begrip. Zoals ik het zie (en volgens mij de gebruikelijke natuurkunde ook) is ruimte het framework ("decor") waarin materie (en ander spul, zoals straling) kan bestaan. Kan, niet moet.

Deze twee laatjes bevatten bijvoorbeeld beide ruimte:



In de ene ruimte bevindt zich geen materie (nou ja, een beetje dan, wat luchtmoleculen), in de andere wel.

Herodotus schreef:Er kan buiten ons heelal toch iets anders zijn dan wat wij onder "ruimte" verstaan?

Nee, dat komt omdat de hoeveelheid reeele getallen in werkelijkheid gelimiteerd is.

Net zoals, zoals je zelf stelde, de hoeveelheid ruimte eindig is.



Ik heb altijd geleerd dat onzinnige vragen niet bestaan =D>

Om je redenatie ff te volgen:

Er kan maar een beperkte hoeveelheid "oneindige lijn" in je vierkante centimer.

Zou dan visueel een blauw gekleurde vierkante centimeter zijn, de randen tellen niet mee.

Op een bepaald moment heb je zoveel "oneindige lijn" in je vierkante centimeter gestopt dat 'ie uit elkaar spat, of er een opening ontstaat waar een zooitje "oneindigheid lijn" wegvloeit.

Als je het er tenminste mee eens bent dat een oneindige lijn uit materie bestaat die ruimte inneemt,

maar dat maakt je voorbeeld eigenlijk ook wel duidelijk d.m.v. de kleur blauw.