1) Het feit dat een persoon zich beledigd voelt, geeft onherroepelijk aan dat ze het belangrijk vinden dat anderen hun keuze goedkeuren.
In plaats van goedkeuren zou ik accepteren of tolereren gebruiken. Zolang ze anderen mensen maar niet lastig vallen/dwars zitten. Leven en laten leven en respect voor elkaar.
Met zichzelf als net iets belangrijker. Mensen maken zich dan kwaad en zeggen dat de kritiek niet correct is, dat het niet gezegd mag worden. Wat aangeeft dat ze hun mening als de enige juiste zien.
Dit is jou persoonlijke mening. Als ik voor mezelf spreek dan zie ik mezelf niet als een beter of een belangrijker mens.
Voor mij is het grote besef dat iedereen z'n eigen leven wil lijden op z'n eigen manier, ik ook. En dat is voor mij heilig. Niemand heeft alle antwoorden over het leven en dan wordt kritiek zinloos.
2) Dan komen we bij het volgende: mensen die hun mening als de enige juiste zien. Die mensen zitten aan beide kanten.
Ja die vind je overal.
De mensen die kritiek hebben en die kritiek opvangen.
Iedereen heeft kritiek want je eigen mening/visie is en blijft altijd het beste (anders had je er niet voor gekozen). En dat geldt voor ieder mens. De vraag is moet je kritiek altijd uiten. Een lieve manier van kritiek geven bestaat niet.
Evil Lathander schreef:Een basisles uit de lessen Nederlands die wij in het 6de middelbaar kregen is: de boodschap die jij denkt te zenden naar anderen, is nooit de boodschap die de ander ontvangt.
Wat simpelweg betekent: op basis van onze achtergrond en ervaringen zullen we dingen anders interpreteren.
Uiteindelijk vormen je meningen en overtuigingen wie jij bent als persoon. Als iemand zegt dat die meningen fout zijn en die overtuigingen vulgair, dan spreken ze in feite ook over jou als persoon, want jij leeft ernaar, naar die ideeën en overtuigingen.
Weet ook dat als je kritiek geeft dat dit
altijd een reactie oplevert bij je medemens en ook die reactie is door het leven gekleurd.
En de een is gevoeliger dan de ander. En als baby/kinderen waren we allemaal gevoelig. Het is de maatschappij die ons leert dat we niet onze gevoelens mogen uiten en dat die gevoelens ondergeschikt zijn aan alles. De maatschappij weet niet hoe om te gaan met gevoelens.
er was eens ==> Een collega had een keer heel lullig gedaan tegen mij. Ik sprak haar aan op haar gedrag en ik zei dat ze een pak slaag verdiende. De schrik stond in haar ogen. Wat ik niet wist was dat ze ooit getrouwd was geweest met een man die haar (na drug en alcohol) flink sloeg.
Dus je weet maar nooit waarop iemand zal reageren.
En hoe goed kan jezelf tegen kritiek. Ik zie heel vaak mensen die zeggen dat ze goed tegen kritiek kunnen "Je kan alles tegen me zeggen" (geloof het niet, trap hier niet in) maar als het zo ver is dan zijn ze wel heel snel op hun edele delen getrapt.
En hoe zin vol is kritiek. Persoonlijk doe ik niets met kritiek die grote negatieve gevoelens oproepen. Het zal me eerder volharden in m'n standpunt. Ik zie dat bij heel veel mensen.
Mijn broer zei eens dat hij de vriend van z'n dochter niet leuk vond. Maar zei hij ik kan er niks van zeggen want:
1) Als ik het zeg dan zal ze juist met de jongen omgaan.
2) Als ik hem de hemel in prijs dan denkt ze dat ik hem goedkeur en ook dat kan de verkeerde uitwerking hebben
[quote]1) Het feit dat een persoon zich beledigd voelt, geeft onherroepelijk aan dat ze het belangrijk vinden dat anderen hun keuze goedkeuren.[/quote]
In plaats van goedkeuren zou ik accepteren of tolereren gebruiken. Zolang ze anderen mensen maar niet lastig vallen/dwars zitten. Leven en laten leven en respect voor elkaar.
[quote]Met zichzelf als net iets belangrijker. Mensen maken zich dan kwaad en zeggen dat de kritiek niet correct is, dat het niet gezegd mag worden. Wat aangeeft dat ze hun mening als de enige juiste zien.[/quote]
Dit is jou persoonlijke mening. Als ik voor mezelf spreek dan zie ik mezelf niet als een beter of een belangrijker mens.
Voor mij is het grote besef dat iedereen z'n eigen leven wil lijden op z'n eigen manier, ik ook. En dat is voor mij heilig. Niemand heeft alle antwoorden over het leven en dan wordt kritiek zinloos.
[quote]2) Dan komen we bij het volgende: mensen die hun mening als de enige juiste zien. Die mensen zitten aan beide kanten.[/quote]
Ja die vind je overal.
[quote]De mensen die kritiek hebben en die kritiek opvangen.[/quote]
Iedereen heeft kritiek want je eigen mening/visie is en blijft altijd het beste (anders had je er niet voor gekozen). En dat geldt voor ieder mens. De vraag is moet je kritiek altijd uiten. Een lieve manier van kritiek geven bestaat niet.
[quote='Evil Lathander' post='446383' date='13 September 2008, 23:22']Een basisles uit de lessen Nederlands die wij in het 6de middelbaar kregen is: de boodschap die jij denkt te zenden naar anderen, is nooit de boodschap die de ander ontvangt.
Wat simpelweg betekent: op basis van onze achtergrond en ervaringen zullen we dingen anders interpreteren.
Uiteindelijk vormen je meningen en overtuigingen wie jij bent als persoon. Als iemand zegt dat die meningen fout zijn en die overtuigingen vulgair, dan spreken ze in feite ook over jou als persoon, want jij leeft ernaar, naar die ideeën en overtuigingen.[/quote]
Weet ook dat als je kritiek geeft dat dit [u][b]altijd[/b][/u] een reactie oplevert bij je medemens en ook die reactie is door het leven gekleurd.
En de een is gevoeliger dan de ander. En als baby/kinderen waren we allemaal gevoelig. Het is de maatschappij die ons leert dat we niet onze gevoelens mogen uiten en dat die gevoelens ondergeschikt zijn aan alles. De maatschappij weet niet hoe om te gaan met gevoelens.
er was eens ==> Een collega had een keer heel lullig gedaan tegen mij. Ik sprak haar aan op haar gedrag en ik zei dat ze een pak slaag verdiende. De schrik stond in haar ogen. Wat ik niet wist was dat ze ooit getrouwd was geweest met een man die haar (na drug en alcohol) flink sloeg.
Dus je weet maar nooit waarop iemand zal reageren.
En hoe goed kan jezelf tegen kritiek. Ik zie heel vaak mensen die zeggen dat ze goed tegen kritiek kunnen "Je kan alles tegen me zeggen" (geloof het niet, trap hier niet in) maar als het zo ver is dan zijn ze wel heel snel op hun edele delen getrapt.
En hoe zin vol is kritiek. Persoonlijk doe ik niets met kritiek die grote negatieve gevoelens oproepen. Het zal me eerder volharden in m'n standpunt. Ik zie dat bij heel veel mensen.
Mijn broer zei eens dat hij de vriend van z'n dochter niet leuk vond. Maar zei hij ik kan er niks van zeggen want:
1) Als ik het zeg dan zal ze juist met de jongen omgaan.
2) Als ik hem de hemel in prijs dan denkt ze dat ik hem goedkeur en ook dat kan de verkeerde uitwerking hebben
