Volgens mij staan vrijheid en verlangen een beetje tegenover elkaar: als je volledig je verlangens volgt ben je ook totaal onvrij, als je volledig vrij bent, zou je geen verlangens meer kunnen hebben.

Als je namelijk constant, elk moment van de dag, al je verlangens volgt, leef je niet als mens, zelfs niet als een beest, maar als iets nog lagers. Dat kan niemand ooit vrijheid noemen, je bent dan letterlijk gebonden aan je verlangens.

Wanneer je echter volledige vrijheid wil in al je zaken, kan je je verlangens niet meer volgen, want vanaf het moment dat je een verlangen volgt is je vrijheid weg: je bent alweer gebonden aan het verlangen. Daarom moeten we steeds een evenwicht zoeken tussen vrijheid en verlangens.

[quote][quote='Emeth.NL'] [b]Pas als je je eigen verlangens en begeertes kiest en beheerst ben je deels vrij. Hoe minder je afhankelijk bent van hen hoe vrijer je bent in de ruimere zin van het woord.[/b][/quote]

Maar hoe kun je je eigen verlangens kiezen? Als je vrij kiest, kies je voor datgene waar je naar verlangt, maar je kiest niet wat je verlangt. Het verlangen is er nu eenmaal. Waar komt dat vandaan?[/quote]

Al het leven is van elkaar afhankelijk. Ieder mens is deel van het leven, zoals het leven deel is van ieder mens.

De mens is zich bewust van zichzelf als deel van het leven. Dit bewustzijn stelt hem in staat een keuze te maken: de keuze tussen het leven of zichzelf.

Als een mens voor zichzelf kiest, ontstaat verlangen. Dit betekent dat hij iets wilt hebben dat van iedereen is. Hoe groter het verlangen, hoe groter de kracht van het leven de mens te laten lijden.

Een vrij mens hoeft niet te kiezen. Een vrij mens is deel van het leven. Het leven stuurt zichzelf.

Geen probleem hoor !

Nu je dat zegt besef ik wel dat ik er zo nog helemaal niet tegenaan gekeken heb. Dus het is niet voor niets geweest :)

[quote]Als je het zo bekijkt dan valt ademen toch ook onder een verlangen of begeerte ?  

Gaan we dan niet te diep op de vraag in ?[/quote]

Ja dat ben ik met je eens! Ik wilde alleen aanstippen dat je lijf je flink kan belemmeren in je vrijheid eigenlijk. De zorg die je daarvoor kan hebben. Bij de één meer dan bij de ander. Ik werk in het onderwijs voor lichamelijk gehandicapten .. vandaar dat het lijf me aan het denken zet in dit verband. Je gaat dingen in een beetje ander perspectief zien.

Elk mens is in deze min of meer gebonden.

That's all ..

Maar eigenlijk gaat dit te ver voor deze discussie, sorry :)

[quote='Henriette']Je wordt geboren in een lijf dat je moet onderhouden en waar je ongemak van kan voelen (kou, honger, pijn, etc.)  

[quote]Dat valt volgens mij onder overlevingsdrang en niet onder begeerte of verlangen.[/quote]

Als je overlevingsdrang onder de loep neemt ... wat is het dan anders dan een verlangen om te leven. [/quote]

Als je het zo bekijkt dan valt ademen toch ook onder een verlangen of begeerte ?

Gaan we dan niet te diep op de vraag in ?

[quote='Henriette']Ik denk dat compleet vrij zijn niet kan. Je hebt te maken met overleven en ook met een stuk 'sociaal wezen' zijn.

Er is dus een beperkt stuk keuzevrijheid over.[/quote]

Als je met andere mensen samen wilt leven kun je natuurlijk nooit van absolute vrijheid spreken. Jij zal willen dat anderen met jou rekening houden net zoals die anderen zullen willen dat jij met hun rekening houdt. Dit zal je vrijheid enigszins in kunnen perken.

Voor mensen die samen willen werken zal dit geen probleem opleveren lijkt me zo.

[quote]Dat valt volgens mij onder overlevingsdrang en niet onder begeerte of verlangen.[/quote]

Als je overlevingsdrang onder de loep neemt ... wat is het dan anders dan een verlangen om te leven.

Ik denk dat compleet vrij zijn niet kan. Je hebt te maken met overleven en ook met een stuk 'sociaal wezen' zijn.

Er is dus een beperkt stuk keuzevrijheid over. De vrije wil zit in een klein gaatje van het bestaan :)

De relatie tussen meerdere verlangens en begeerten tot vrijheid zit 'm in hoe je met die aspecten omgaat. Zit ook een deel aanpassingsdrang in.

[quote]Je wordt geboren in een lijf dat je moet onderhouden en waar je ongemak van kan voelen (kou, honger, pijn, etc.)[/quote]

Dat valt volgens mij onder overlevingsdrang en niet onder begeerte of verlangen.

[quote]Met vrijheid wordt je geboren?[/quote]

Op het moment dat je net geboren bent ben je het meest vrij van heel je leven.

Dit duurt dan zeg maar totdat je wordt aangemeld bij de gemeente.

Vanaf dat moment ben je nog maar een nummer en wordt je vrijheid effectief beperkt door een instantie die zich de overheid noemt.

Echte vrijheid heb je niet in de westerse wereld.

Je hebt alleen maar die vrijheid die anderen je toestaan te hebben.

Om te overleven zal je moeten werken. Tegenwoordig kun je niet meer vertrekken naar het bos en zeggen ik leef me leven daar wel.

Om je werk te behouden zal je een groot gedeelte van je vrijheid in moeten leveren.

Besluit je op een gegeven moment dat je meer waarde hecht aan vrijheid dan aan werk dan mag je dat uiteraard.

Je moet alleen dan maar zelf kijken hoe je overleeft.

Je hebt in pricipe dus de keus uit doen wat de overheid wil (dat is geen vrijheid) of tot het uiterste gebruik maken van je vrijheid wat ertoe zal leiden dat je gaat verhongeren. Dit zal uiteindelijk de overlevingsdrang weer doen triggeren die je doen besluiten om je vrijheid dan maar op te geven.

Want wie kiest er nu voor vrijheid als dat betekend dat je zal sterven ?

[quote]Begeerte en verlangen worden opgewekt door impulsen van buitenaf.  

Met vrijheid wordt je geboren.[/quote]



Je wordt geboren in een lijf dat je moet onderhouden en waar je ongemak van kan voelen (kou, honger, pijn, etc.)

Met vrijheid wordt je geboren?

Begeerte en verlangen worden opgewekt door impulsen van buitenaf.

Met vrijheid wordt je geboren.

Begeerte en verlangen zijn naar mijn idee zeker geen vereisten voor het behouden van leven.

Het leven heeft namelijk zowiezo geen echte zin.

Men zou misschien wel kunnen zeggen dat de overlevingsdrang een begeerte en verlangen is.

In de westerse wereld verward men luxe vaak met begeerte en verlangen.

Het is dan ook niet vreemd dat de nog niet ontdekte stammen zich vele malen gelukkiger dan de westerse wereld voelen. Hun begeerte en verlangen is maar een fractie van wat wij allemaal begeren en verlangen.

Hun gevoel van vrijheid is een echt gevoel van vrijheid.

In de westerse wereld kun je je alleen maar in geringe mate vrij voelen want om te overleven zal je een baan moeten hebben en die baan zorgt ervoor dat je vrijheid beprekt wordt.

[quote][b]Pas als je je eigen verlangens en begeertes kiest en beheerst ben je deels vrij. Hoe minder je afhankelijk bent van hen hoe vrijer je bent in de ruimere zin van het woord.[/b][/quote]



Maar hoe kun je je eigen verlangens kiezen? Als je vrij kiest, kies je voor datgene waar je naar verlangt, maar je kiest niet wat je verlangt. Het verlangen is er nu eenmaal. Waar komt dat vandaan?

Complete vrijheid in handelen naar je al je begeerten, zonder rem dus, heeft een zelfvernietigende werking. Wat op zich al een gigantische paradox is.

Interessante insteek. Zo weet George Michael over dit onderwerp te berde te brengen, en ik citeer: "freedom, you've got to give for what you take". Hij lijkt mij hier min of meer op een lijn te zijn met Janis Joplin, in die zin dat als er wat te winnen valt, er ook vrijheid te verliezen valt. Het is dan zaak een verstandige afweging te maken, of juist niet. Het zijn echter vaak ook andermans verlangens die je vrijheid inperken, en dat lijkt mij zijn hoofdpunt. De lonkende vrijheid kan dan begrijpelijkerwijs zeer verleidelijk zijn. Een ander aspect van het vrijheidsbegrip is het potentieel vrij hoge bullshit gehalte, als volgt treffend verwoord door Rage against the Machine "Uggh! Awww, bring that **** in! Uggh! Hey! Freedom... yea... Freedom...yea right... Freedom... yeeeaaahhh!". Ik denk dat ze hier een valide punt raken, wanneer ze willen uitdrukken dat vrijheid een wat hol begrip is, dat veel mensen toch liever ingeruild zouden zien voor wat concretere zaken.

[quote]Wat is de verhouding tussen begeerte, verlangen en vrijheid?[/quote]

:) wat een leuke vraag!

Mijn gedachten hierover: er is geen vaste verhouding maar vele. Het hangt er maar vanaf in hoeverre je verlangens of begeerten je vrijheid beïnvloeden en dat is persoonlijk.

En die verhouding heeft grote invloed op je welbevinden. Wat is je drijfveer en zo... In welke mate wordt je gedwongen door je verlangens? Hoe ga je met ze om?

Janis Joplin heeft in één van haar liedjes de regel: "freedom is another word for nothing left to loose" ... hoe langer ik daarover nadacht hoe meer het me tegenstond. Zo'n vrijheid is een schijnvrijheid.

Hoe ziet vrijheid er uit zonder verlangen of begeerte? Gek genoeg wordt het leven dan weer een gevangenis van grijze mist. Een soort lethargie van saaiheid.

[quote='Hopper']Zolang er verlangen, begeerte is, is er geen vrijheid.

Vrijheid begint als alle verlangen en begeerte weg zijn, er is dan nl geen doel meer om iets te bereiken.[/quote]

[quote='Adpruys']Zolang er verlangen, begeerte is, is er leven.

Leven eindigt als alle verlangen en begeerte weg zijn, er is dan nl geen doel meer om voor te leven.[/quote]

Moeilijk, beiden hebben jullie gelijk, waar zit dan het verschil. Zolang je de slaaf van verlangen en begeertes bent, wordt je leven en gedachtenpatroon hierdoor beheerst. Dus, je bent nooit werkelijk vrij. Dit is ook de Boedha filosofie.

Maar waar leef je dan voor. Je wilt iets bereiken, je werkt ergens naar toe, je wilt leren, je wilt liefde, je wilt seks, kinderen. Verlangens en begeerte leiden je hier naar toe.

Maar wanneer je niet bereikt wat je begeert, is dit teleurstellend. Verlangen en begeerte zijn dus een directe veroorzaker van verdriet. Echter, kan je echt geluk kennen zonder ooit ongelukkig geweest te zijn? Zelfde als ik ziek geweest ben, als ik beter ben denk ik opeens: jezus wat voelt het goed om gezond te zijn! Maw, ook ongelukkige gedachtes hebben een positieve functie. Niemand kan er ook geheel aan ontkomen, maar uiteraard wil je deze wel minimaliseren. Net zoals een economie per definitie fluctueert, dit kun je niet voorkomen, maar om de economie gezond te houden moet je deze op en neer beweging minimaliseren.

Verlangen en begeerte zijn nooit helemaal weg te denken, beperk verdriet door: Afhankelijkheid van je begeertes beperken. Leer momenten aan te pakken voor nieuwe ervaringen, zo kun je ook vrij leven zonder alleen maar door verlangens aangestuurd te worden. Maar het belangrijkste lijkt mij een bewustzijn creeren ten aanzien van je verlangens. Pas dan ben je in staat om hen te te beheersen, inplaats van andersom. Hen aan te passen, uit te kiezen en op waarde in te schatten. Stel dat je het voor elkaar krijgt (wat ik wel probeer) om verlangen en begeerte weg te denken ben je natuurlijk vrijer in de pure zin van vrijheid, en kun je dan gelukkig zijn door van het moment te leven en uit te kiezen wat je gelukkig maakt. Anderzijds kun je ook doelloze ongelukkige zwerver worden. Geluk en ongeluk hangt sterk af van hoe positief iemand is ingesteld, die indruk doe ik vaak op als ik om mij heen kijk. Maar, is een pessimist wel echt ongelukkig als hij pessimistisch is?

Ik voel me afdwalen in een levensles. Back on topic, samengevat zou je kunnen zeggen: [b]Pas als je je eigen verlangens en begeertes kiest en beheerst ben je deels vrij. Hoe minder je afhankelijk bent van hen hoe vrijer je bent in de ruimere zin van het woord.[/b]

[quote='Hopper']Zolang er verlangen, begeerte is, is er geen vrijheid.

Vrijheid begint als alle verlangen en begeerte weg zijn, er is dan nl geen doel meer om iets te bereiken.[/quote]

Zolang er verlangen, begeerte is, is er leven.

Leven eindigt als alle verlangen en begeerte weg zijn, er is dan nl geen doel meer om voor te leven.