door Berrus » ma 13 apr 2026, 09:13
Wat je gevolg van iedereen even rijk blootlegt, is niet zozeer wat er gebeurd als iedereen even rijk is, economisch gezien, maar waar systematisch het menselijk streven wordt gelegd. Het streven naar rijkdom, want met rijkdom kan ik leven , terwijl wanneer iedereen rijk is en kan kopen wat ie wil, niemand meer productief is. Wat laat zien dat wij niet afhankelijk zijn van rijkdom, maar van onze productiviteit en dat rijkdom (het hebben van bezit (geld)) een manier is waarop we samenleven.
Allen even rik zijn, of even arm hoeft de economie niet vanaf nul te beginnen, de huidige vorm kan blijven bestaan, het enige wat hoeft te veranderen is de motivatie. Wat tegelijker tijd weer inhoud dat rijkdom geen enkel betekenis meer heeft, maar dat wat betekenis heeft, eigenlijk wijzelf zijn, want wij zorgen voor elkaar, door te doen wat we doen. En dat het afhankelijk is onder welke motivatie wij het doen. Of je bezit moet hebben zijn of dat het niets uitmaakt wat je hebt of kunt, om de toegankelijkheid van "rijkdom" te ervaren.
Bij de een ben je afhankelijk van de afname van je productiviteit, wat betekent dat de behoefte is dat zoveel mogelijk mensen zoveel mogelijk willen en zoveel mogelijk afnemen. Bij de ander is productie naar behoefte voldoende is. Bij het ene is produceren voor bezit het doel, bij de ander is produceren voor het gebruiksgemak het doel, waarbij je minder hoeft te bezitten, maar slechts toegang hoeft te hebben als gebruiksvoorzieningen.
Bij het ene moet iedere dag maar weer verdient worden, bij het andere moet iedere dag de voorraad aangevuld worden.
Wat dan zichtbaar wordt, is hoe weer we willen, des te meer tijd we moeten besteden aan productie, des te mind3er tijd we overhouden, waardoor het gevoel ontstaat dat je leeft om te werken. Bij het minder willen houden we meer tijd over om te doen wat leuk is.
Wat je gevolg van iedereen even rijk blootlegt, is niet zozeer wat er gebeurd als iedereen even rijk is, economisch gezien, maar waar systematisch het menselijk streven wordt gelegd. Het streven naar rijkdom, want met rijkdom kan ik leven , terwijl wanneer iedereen rijk is en kan kopen wat ie wil, niemand meer productief is. Wat laat zien dat wij niet afhankelijk zijn van rijkdom, maar van onze productiviteit en dat rijkdom (het hebben van bezit (geld)) een manier is waarop we samenleven.
Allen even rik zijn, of even arm hoeft de economie niet vanaf nul te beginnen, de huidige vorm kan blijven bestaan, het enige wat hoeft te veranderen is de motivatie. Wat tegelijker tijd weer inhoud dat rijkdom geen enkel betekenis meer heeft, maar dat wat betekenis heeft, eigenlijk wijzelf zijn, want wij zorgen voor elkaar, door te doen wat we doen. En dat het afhankelijk is onder welke motivatie wij het doen. Of je bezit moet hebben zijn of dat het niets uitmaakt wat je hebt of kunt, om de toegankelijkheid van "rijkdom" te ervaren.
Bij de een ben je afhankelijk van de afname van je productiviteit, wat betekent dat de behoefte is dat zoveel mogelijk mensen zoveel mogelijk willen en zoveel mogelijk afnemen. Bij de ander is productie naar behoefte voldoende is. Bij het ene is produceren voor bezit het doel, bij de ander is produceren voor het gebruiksgemak het doel, waarbij je minder hoeft te bezitten, maar slechts toegang hoeft te hebben als gebruiksvoorzieningen.
Bij het ene moet iedere dag maar weer verdient worden, bij het andere moet iedere dag de voorraad aangevuld worden.
Wat dan zichtbaar wordt, is hoe weer we willen, des te meer tijd we moeten besteden aan productie, des te mind3er tijd we overhouden, waardoor het gevoel ontstaat dat je leeft om te werken. Bij het minder willen houden we meer tijd over om te doen wat leuk is.
