door Gast » vr 09 jan 2026, 18:13
Wat hier volgens mij een beetje door elkaar loopt, zijn verschillende betekenissen van “wetenschap serieus nemen”.
Aan de ene kant is er vertrouwen in het wetenschappelijke proces en in de expertise van anderen, anders zou samenwerking en voortgang onmogelijk zijn. Aan de andere kant hoort bij wetenschap óók dat resultaten in principe begrijpelijk, controleerbaar en bekritiseerbaar zijn, al lukt dat niet iedereen op elk niveau of op elk moment.
Dat iets in een leerboek staat betekent niet dat het kritiekloos moet worden aangenomen, maar ook niet dat je alles zelf volledig moet kunnen afleiden voordat het geldig is. In de praktijk zit daar een continuüm tussen, afhankelijk van achtergrond, interesse en vakgebied.
Misschien praten we hier vooral langs elkaar heen omdat “vertrouwen”, “begrip” en “acceptatie” telkens net iets anders worden ingevuld.
Dus jullie hebben beide een punt. En niet ongelijk. Maar dat zit inbegrepen bij wetenschap bedrijven. Wat dit m.i. een wat nodeloze discussie maakt.
Je hebt inderdaad theoretische natuurkunde en wiskundige natuurkunde en de één heeft meer wiskunde nodig of vindt dat interessanter dan een theoreticus.
Maar wetenschappers proberen voortdurend hun eigen theorieën te verifiëren of te weerleggen. Dat is dus onderdeel van wetenschap.
Het lijkt wel nogal raar en eigewijs als een hobbyist dit doet of een allang weerlegde theorie blijft geloven of allang vastgelegde metingen of een volledig eigen interpretatie van iets in de 'concordance' kosmologie aka het ΛCDM model, waar het dan altijd over gaat. Je zult nooit horen dat een technicus de verkeerde natuurkunde hanteert. Bovendien bavet astrofysica alle bekende natuurkunde op het meest fundamentele niveau zover men dit weet.
Tot soms volledige crackpots die denken een volledige TOE te hebben ontwikkeld, maar wat nooit ergens op slaat.Wat hier volgens mij een beetje door elkaar loopt, zijn verschillende betekenissen van “wetenschap serieus nemen”.
Aan de ene kant is er vertrouwen in het wetenschappelijke proces en in de expertise van anderen, anders zou samenwerking en voortgang onmogelijk zijn. Aan de andere kant hoort bij wetenschap óók dat resultaten in principe begrijpelijk, controleerbaar en bekritiseerbaar zijn, al lukt dat niet iedereen op elk niveau of op elk moment.
Dat iets in een leerboek staat betekent niet dat het kritiekloos moet worden aangenomen als een soort argumentum ad verecundiam [?] , maar uiteraard ook niet dat je alles zelf volledig moet kunnen afleiden voordat het geldig is.
Dus jullie hebben beide een punt. En niet helemaal ongelijk, maar wel met bepaalde uitspraken. Door bijvoorbeeld theoretische- en technische natuurkunde als hetzelfde te zien. Of een valse tegenstelling tussen "wetenschap serieus nemen" en "alleen accepteren wat je zelf snapt". Dat sluit elkaar helemaal niet uit.
Maar waar het volgens mij echt om gaat is dat dit allemaal inbegrepenzit bij wetenschap. Wat dit m.i. een wat nodeloze discussie maakt; een klein beetje mekaar tegemoet komen en er is geen meningsverschil meer.
Je hebt inderdaad theoretische natuurkunde en wiskundige natuurkunde en de één heeft meer wiskunde nodig of vindt dat interessanter dan een theoreticus.
Maar wetenschappers proberen voortdurend hun eigen theorieën te verifiëren of te weerleggen. Dat is dus onderdeel van wetenschap bedrijven.
Het komt wel nogal raar en eigewijs over wanneer een hobbyist een allang weerlegde theorie blijft aanhangen of allang vastgelegde metingen om één of andere reden niet gelooft en daarmee domweg alles wat er op volgt negeert of een volledig eigen interpretatie van iets in de 'concordance' kosmologie: het ΛCDM model, waar het dan altijd over gaat. Je zult nooit horen dat een technicus de verkeerde natuurkunde hanteert. Bovendien bavet astrofysica alle bekende natuurkunde op het meest fundamentele niveau zover men dit weet.
Tot soms volledige crackpots die denken een volledige TOE te hebben ontwikkeld, maar wat nooit ergens op slaat. Iedereen hier kent ze waarschijnlijk.
(Wederom een semantisch probleem dus. Wat op dit forum vrij vaak het geval lijkt, vanwege de niet-strikte moderatie denk ik. Maar wat zijn voordelen wel ook heeft. Dat begrijp ik.)
Wat hier volgens mij een beetje door elkaar loopt, zijn verschillende betekenissen van “wetenschap serieus nemen”.
Aan de ene kant is er vertrouwen in het wetenschappelijke proces en in de expertise van anderen, anders zou samenwerking en voortgang onmogelijk zijn. Aan de andere kant hoort bij wetenschap óók dat resultaten in principe begrijpelijk, controleerbaar en bekritiseerbaar zijn, al lukt dat niet iedereen op elk niveau of op elk moment.
Dat iets in een leerboek staat betekent niet dat het kritiekloos moet worden aangenomen, maar ook niet dat je alles zelf volledig moet kunnen afleiden voordat het geldig is. In de praktijk zit daar een continuüm tussen, afhankelijk van achtergrond, interesse en vakgebied.
Misschien praten we hier vooral langs elkaar heen omdat “vertrouwen”, “begrip” en “acceptatie” telkens net iets anders worden ingevuld.
Dus jullie hebben beide een punt. En niet ongelijk. Maar dat zit inbegrepen bij wetenschap bedrijven. Wat dit m.i. een wat nodeloze discussie maakt.
Je hebt inderdaad theoretische natuurkunde en wiskundige natuurkunde en de één heeft meer wiskunde nodig of vindt dat interessanter dan een theoreticus.
Maar wetenschappers proberen voortdurend hun eigen theorieën te verifiëren of te weerleggen. Dat is dus onderdeel van wetenschap.
Het lijkt wel nogal raar en eigewijs als een hobbyist dit doet of een allang weerlegde theorie blijft geloven of allang vastgelegde metingen of een volledig eigen interpretatie van iets in de 'concordance' kosmologie aka het ΛCDM model, waar het dan altijd over gaat. Je zult nooit horen dat een technicus de verkeerde natuurkunde hanteert. Bovendien bavet astrofysica alle bekende natuurkunde op het meest fundamentele niveau zover men dit weet.
Tot soms volledige crackpots die denken een volledige TOE te hebben ontwikkeld, maar wat nooit ergens op slaat.Wat hier volgens mij een beetje door elkaar loopt, zijn verschillende betekenissen van “wetenschap serieus nemen”.
Aan de ene kant is er vertrouwen in het wetenschappelijke proces en in de expertise van anderen, anders zou samenwerking en voortgang onmogelijk zijn. Aan de andere kant hoort bij wetenschap óók dat resultaten in principe begrijpelijk, controleerbaar en bekritiseerbaar zijn, al lukt dat niet iedereen op elk niveau of op elk moment.
Dat iets in een leerboek staat betekent niet dat het kritiekloos moet worden aangenomen als een soort argumentum ad verecundiam [?] , maar uiteraard ook niet dat je alles zelf volledig moet kunnen afleiden voordat het geldig is.
Dus jullie hebben beide een punt. En niet helemaal ongelijk, maar wel met bepaalde uitspraken. Door bijvoorbeeld theoretische- en technische natuurkunde als hetzelfde te zien. Of een valse tegenstelling tussen "wetenschap serieus nemen" en "alleen accepteren wat je zelf snapt". Dat sluit elkaar helemaal niet uit.
Maar waar het volgens mij echt om gaat is dat dit allemaal inbegrepenzit bij wetenschap. Wat dit m.i. een wat nodeloze discussie maakt; een klein beetje mekaar tegemoet komen en er is geen meningsverschil meer.
Je hebt inderdaad theoretische natuurkunde en wiskundige natuurkunde en de één heeft meer wiskunde nodig of vindt dat interessanter dan een theoreticus.
Maar wetenschappers proberen voortdurend hun eigen theorieën te verifiëren of te weerleggen. Dat is dus onderdeel van wetenschap bedrijven.
Het komt wel nogal raar en eigewijs over wanneer een hobbyist een allang weerlegde theorie blijft aanhangen of allang vastgelegde metingen om één of andere reden niet gelooft en daarmee domweg alles wat er op volgt negeert of een volledig eigen interpretatie van iets in de 'concordance' kosmologie: het ΛCDM model, waar het dan altijd over gaat. Je zult nooit horen dat een technicus de verkeerde natuurkunde hanteert. Bovendien bavet astrofysica alle bekende natuurkunde op het meest fundamentele niveau zover men dit weet.
Tot soms volledige crackpots die denken een volledige TOE te hebben ontwikkeld, maar wat nooit ergens op slaat. Iedereen hier kent ze waarschijnlijk.
(Wederom een semantisch probleem dus. Wat op dit forum vrij vaak het geval lijkt, vanwege de niet-strikte moderatie denk ik. Maar wat zijn voordelen wel ook heeft. Dat begrijp ik.)